left banner
right banner
Menu

 

Γ. Γολιτόπουλος: "Τοπικό ποδόσφαιρο: Να μειωθούν οι αδιάφοροι"

Τα τελευταία χρόνια, στον χώρο του τοπικού ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου έχει επικρατήσει ο θεσμός των «play-off» και των «play-out».

Ένας θεσμός που, κατά τη γνώμη μου, είναι θετικός, μιας και κρατάει το ενδιαφέρον των ντόπιων φιλάθλων και γενικά των ποδοσφαιρόφιλων αμείωτο μέχρι και τον τελευταίο αγώνα, μέχρι και το τελευταίο λεπτό.

Υπάρχει, όμως, και η γενική παραδοχή ότι σε όλα τα πρωταθλήματα παγκοσμίως ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας το γράφουν οι ομάδες που, ιδίως τις τελευταίες αγωνιστικές, χαρακτηρίζονται «αδιάφορες». Αυτό είναι κάτι που ισχύει διαχρονικά και το πιθανότερο είναι να μην εκλείψει ποτέ.

Πόσο δίκαιο ή πόσο άδικο, αν θέλετε, είναι αυτό για κάποιες ομάδες που αγωνιούν και παλεύουν για την παραμονή τους ή τον προβιβασμό τους σε μια κατηγορία μέχρι την τελευταία αγωνιστική; Διότι μια βαθμολογικά αδιάφορη ομάδα είναι πολύ πιθανόν να μην αντιμετωπίσει με την ίδια σοβαρότητα τα τελευταία ματς της σεζόν, όπως θα τα αντιμετώπιζε δηλαδή εάν «καιγόταν» βαθμολογικά. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω ότι συμπεριφέρονται έτσι επειδή αποσκοπούν στο να κάνουν καλό ή κακό σε κάποια άλλη ομάδα, αν και με την καχυποψία που επικρατεί στο Ελληνικό ποδόσφαιρο ακούγεται πολύ έντονα κι αυτό κάθε χρόνο και σε κάθε αγωνιστική σεζόν.

Απλά, η έλλειψη βαθμολογικού κινήτρου είναι ένα στοιχείο που κάνει τους τεχνικούς ηγέτες των ομάδων να δίνουν ευκαιρίες σε παίχτες που αποτελούν δεύτερες ή τρίτες επιλογές, αφήνοντας εκτός ομάδας τους λεγόμενους βασικούς (κάτι το οποίο κανείς δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει λάθος), οπότε η δυναμικότητα της ομάδας πέφτει αρκετά, ενώ επίσης είναι λογικό οι παίχτες των «αδιάφορων» ομάδων να μην «σκίζονται» σε τέτοια παιχνίδια, πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε και με ερασιτέχνες.

Για να επανέλθω, όμως, σε αυτό που έλεγα στον πρόλογο, το σύστημα των «play-off» και των «play-out» είναι σίγουρα ένα σύστημα που μειώνει τις αδιάφορες ομάδες. Όχι ότι σταμάτησαν ξαφνικά να υπάρχουν τέτοιες, αλλά μειώθηκαν. Τι θα γινόταν, όμως, αν θα διευρυνόταν αυτό το σύστημα και συμμετείχαν περισσότερες ομάδες; Το σίγουρο είναι ότι οι «αδιάφοροι» θα ήταν ακόμη λιγότεροι, αν όχι μηδαμινοί. Ειδικά σε ένα πρωτάθλημα όπως της Α’ ή της Α1’ Ε.Π.Σ.Κ. που ο αριθμός των ομάδων είναι 16 (μια χαρά είναι, δεν χρειάζεται να είναι περισσότερες), αυτό θα ήταν σίγουρο.

Παρακάτω θα δείτε κάποιες προτάσεις που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να κάνουν πιο συναρπαστικά τουλάχιστον τα πρωταθλήματα της Α’ και της Α1’ Ε.Π.Σ.Κ., στα οποία το επίπεδο είναι πιο υψηλό σε σχέση με τις παρακάτω κατηγορίες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί και σε αυτές (τουλάχιστον στην Β’).

PLAY OFF
Για τα «play-off» θα παραθέσω παρακάτω δυο προτάσεις. Πάντως και στις δύο οι ομάδες που θα συμμετέχουν θα είναι περισσότερες σε σχέση με τις 4 που είναι τώρα.

Στην πρώτη πρόταση, θα μπορούσαν να διεξαχθούν «play-off» με την συμμετοχή 8 ομάδων και χωρίς βαθμολογία. Θα λαμβάνουν μέρος οι πρώτες 8 ομάδες του βαθμολογικού πίνακα με το σύστημα των «knock-out» αγώνων. Τα ζευγάρια θα ήταν 1-8, 2-7, 3-6 και 4-5, με τους αγώνες ρεβάνς να γίνονται στην έδρα των ομάδων που τερμάτισαν στις τέσσερις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Αυτό θα ισχύει και στον ημιτελικό γύρο, όπου οι αγώνες ρεβάνς θα πραγματοποιούνταν στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο πάνω στην βαθμολογία. Όσον αφορά τον τελικό, να γίνεται ένας αγώνας σε ουδέτερη έδρα. Δηλαδή, για παράδειγμα, με βάση την φετινή τελική βαθμολογία, θα διαμορφώνονταν τα ζευγάρια Αγναντερό – Σέλλανα, Διγενής – Μητρόπολη, Μυρίνη – Ατρόμητος και Σώκρατες – ΑΟΚ, με  τους αγώνες ρεβάνς να γίνονται στις έδρες των ομάδων που φαίνονται στα παραπάνω ζευγάρια ως φιλοξενούμενοι (τυχαία χρησιμοποιώ τις ομάδες της Α’ Ε.Π.Σ.Κ. στα παραδείγματα).

Στην δεύτερη πρόταση, η πραγματοποίηση «play-off» με συμμετοχή 6 ομάδων. Στον προημιτελικό γύρο δεν θα λαμβάνουν μέρος οι δύο πρώτες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα της κανονικής περιόδου, ως κάτι σαν επιβράβευση για την καλή τους πορεία, αλλά οι ομάδες που θα καταλαμβάνουν τις θέσεις 3-6, πάλι με το σύστημα «knock-out». Τα ζευγάρια που θα διαμορφώνονταν θα ήταν 3-6 και 4-5 (δηλαδή, για παράδειγμα, με βάση τη φετινή βαθμολογία τα ζευγάρια θα ήταν Μυρίνη – Ατρόμητος και Σώκρατες – ΑΟΚ), με τις ρεβάνς στην έδρα των ομάδων που τερμάτισαν υψηλότερα στον βαθμολογικό πίνακα.

Στην συνέχεια, ο νικητής του ζευγαριού 4-5 θα αναμετρόταν με τον πρώτο του βαθμολογικού πίνακα (σύμφωνα με τα φετινά, ο νικητής του ζευγαριού Σώκρατες – ΑΟΚ θα έπαιζε με τον Α.Ο.Σελλάνων) και ο νικητής του ζευγαριού 3-6 με τον δεύτερο (δηλαδή, ο νικητής του Μυρίνη – Ατρόμητος, θα έπεφτε πάνω στην Δόξα). Με το ίδιο σύστημα θα διεξαγόταν και οι ημιτελικοί (knock-out με την ρεβάνς στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο πάνω στο βαθμολογικό πίνακα) και ο τελικός σε ουδέτερο γήπεδο.

Θα πούνε ίσως κάποιοι ότι δεν είναι και τόσο δίκαιο αυτό, επειδή υπάρχει η πιθανότητα μια ομάδα που έκανε καταπληκτικό πρωτάθλημα και τερμάτισε πρώτη, να μείνει εκτός διεκδίκησης του τίτλου του πρωταθλητή και κατά συνέπεια της ανόδου, πολύ νωρίς. Θεωρώ, όμως, ότι αυτή είναι η μαγεία του ποδοσφαίρου, που το έχει καταστήσει τον βασιλιά των σπορ. Και αυτά τα στοιχεία είναι η έκπληξη και το αναπάντεχο που μπορεί να συμβεί. Και θεωρώ, επίσης, ότι θέλουμε να βλέπουμε ποδόσφαιρο και όχι… μαθηματικά και κομπιουτεράκια.

PLAY – OUT
Στα «play-out» θεωρώ ότι δεν υπάρχουν τα περιθώρια για πολλές αλλαγές. Να παραμείνει, δηλαδή, ο υποβιβασμός της τελευταίας ομάδας και να παλέψουν για την σωτηρία τους οι ομάδες που θα καταλαμβάνουν τις θέσεις από την 12η ως την 15η, ή με το σύστημα των «knock-out» (ο 12ος με τον 15ο και ο 13ος με τον 14ο με την ρεβάνς στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε σε καλύτερη βαθμολογική θέση στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος και οι ηττημένοι σε νέο αγώνα μπαράζ σε ουδέτερο γήπεδο με τον νικητή να παραμένει στην κατηγορία) ή με το σύστημα που υπάρχει ήδη, αλλά με μία μικρή αλλαγή.

Οι βαθμοί με τους οποίους θα ξεκινήσουν οι 4 ομάδες σε αυτό το μίνι πρωτάθλημα να μην είναι προκαθορισμένοι. Θεωρώ ότι θα ήταν πιθανόν καλύτερα η βαθμολογία που θα ξεκινούσαν τα «play-out» να δημιουργούνταν ως εξής:

Η 15η ομάδα της βαθμολογίας και τελευταία των «play-out» να ξεκινάει χωρίς βαθμούς. Από εκεί και πέρα, οι βαθμοί των άλλων τριών ομάδων να είναι το πηλίκο της διαίρεσης της διαφοράς των βαθμών που θα έχουν ο 12ος, ο 13ος και ο 14ος από τον 15ο με το τέσσερα (όσες είναι και οι ομάδες) με την ανάλογη στρογγυλοποίηση.

Ως παράδειγμα, για να γίνει πιο κατανοητό αυτό που γράφτηκε παραπάνω, θα πάρουμε το φετινό πρωτάθλημα. Ο Α.Ο.Κυψέλης θα ξεκινούσε με μηδέν βαθμούς. Η Α.Ε. Λεονταρίου θα ξεκινούσε με 3 βαθμούς (αφαίρεση των 20 βαθμών της Κυψέλης από τους 31 που συγκέντρωσε η 12η Α.Ε.Λ. με το αποτέλεσμα να διαιρείται με το 4, δηλαδή 31-20=11, 11:4=2,75, με την στρογγυλοποίηση 3 βαθμοί) και  η Α.Ε. Μουζακίου με τον Ηρακλή Σοφάδων, που τελείωσαν το πρωτάθλημα με 26 βαθμούς, θα ξεκινούσαν με 2 βαθμούς (σύμφωνα με το παραπάνω σύστημα). Μπορεί η διαφορά των βαθμών του παραπάνω σεναρίου με την βαθμολογία που ισχύει τώρα για την έναρξη των «play-out» να μην είναι πολύ μεγάλη, αλλά όλοι γνωρίζουμε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις που παίζεται μια ολόκληρη κατηγορία, ο ένας βαθμός παραπάνω ή παρακάτω παίζει μεγάλο ρόλο. Συν του ότι δίνει μεγαλύτερο κίνητρο στις ομάδες να συγκεντρώσουν όσο το δυνατόν περισσότερους βαθμούς στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος για να ξεκινήσουν με περισσότερους βαθμούς στα «play-out», οπότε δεν θα μπορούν να είναι «αδιάφορες» σε κανένα ματς.

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Στην αρχή των παραπάνω γραφομένων  έγινε λόγος για μείωση των βαθμολογικά αδιάφορων ομάδων σε ένα πρωτάθλημα. Θεωρώ, λοιπόν, ότι με την υιοθέτηση κάποιας εκ των παραπάνω προτάσεων (ή κάποιας άλλης παρόμοιας αν υπάρχει, αφού εχθρός του καλού είναι το καλύτερο), σε ένα πρωτάθλημα συνόλου 16 ομάδων μειώνονται δραστικά (για να μην πω εκμηδενίζονται) οι «αδιάφοροι». Από μόνη της η αύξηση των ομάδων που θα συμμετέχουν σε διαδικασία «play-off» ή μπαράζ (ή χρησιμοποιήστε όποιον άλλο όρο θέλετε) εγγυάται κάτι τέτοιο. Πράγμα που σημαίνει, κατά την γνώμη μου, ότι θα έχουμε ένα πιο συναρπαστικό πρωτάθλημα με ομάδες που δεν θα μπορούν να είναι αδιάφορες, αν φυσικά ξεκινούν με στόχους και όνειρα τη σεζόν και όχι να καταγράψουν μια απλή συμμετοχή.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΟΛΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Α.Ο. ΑΣΤΕΡΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Τελευταία άρθρα από τον/την

επιστροφή στην κορυφή