Γ. Καραβίδας: "Ο Αύγουστος, τα πανηγύρια και οι «χορηγίες» με θέμα τα κοινά μας αγαθά"

Όπως πολλοί θα έχουμε διαπιστώσει, πίσω από τα λαμπρά φώτα των τοπικών εκδηλώσεων, τις φωτογραφίες και τις δημόσιες σχέσεις, παρατηρείται ολοένα συχνότερα η παρουσία χορηγιών, δωρεών ή και κάθε είδους «ανταποδοτικών παροχών». Πρακτικές που, κατά την άποψη πολλών, ενδέχεται να λειτουργούν ως μέσο άσκησης κοινωνικής επιρροής και εξασφάλισης της κοινωνικής ανοχής απέναντι σε επιχειρηματικά σχέδια, που μπορεί και να υποθηκεύουν το μέλλον της επαρχίας και της υπαίθρου.

Ο προβληματισμός γίνεται πιο έντονος όταν αφορά δύο κορυφαία κοινά αγαθά: το νερό και την ενέργεια.

Από τη μια και με την επίκληση της λειψυδρίας, βλέπουμε μεγάλες εταιρίες να εκδηλώνουν τις προθέσεις τους για «δωρεάν» μελέτες και σχέδια διαχείρισης των υδάτων μας, κινήσεις που για πολλούς αποτελούν προθάλαμο για την εμπορευματοποίηση του κατεξοχήν δημόσιου αγαθού του νερού.

Την ίδια στιγμή, μερικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού, απ’ αυτό που κάποιες τοπικές κοινωνίες μπορεί και να στερούνται χάριν του κέρδους ορισμένων, στοιβαγμένα ως «χορηγία» στην άκρη του χώρου μιας εκδήλωσης, δύνανται και να θεωρηθούν κι ως προσπάθεια καθησυχασμού ανησυχιών και αντιδράσεων για την τύχη και το μέλλον του συγκεκριμένου κοινού μας αγαθού – εν αγνοία, ίσως, των διοργανωτών παρόμοιων εκδηλώσεων. Κι ας είναι όλα τούτα πραγματικά «ψίχουλα» για τα τοπικά πολιτιστικά δρώμενα και κόντρα, τις περισσότερες φορές, στην πραγματική βούληση των τοπικών κοινωνιών.

Από την άλλη, βουνά και κάμποι γεμίζουν με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά, με τις μεγάλες επιχειρήσεις του χώρου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ) να εμφανίζονται κι εδώ ως «σωτήρες» και «ευεργέτες», προσφέροντας «ανταποδοτικά» και «αντισταθμιστικά». Παροχές στις οποίες τοπική αυτοδιοίκηση και φορείς εμφανίζονται πολλές φορές ιδιαίτερα ευάλωτοι, ακόμα κι εκεί, ίσως, όπου οι ίδιοι ρητά και κατηγορηματικά έχουν μεταβάλει στάση και δε συναινούν, πλέον, στην εγκατάσταση παρόμοιων έργων.

Εννοείται πως τοπική αυτοδιοίκηση και συλλογικοί φορείς, που στην πλειοψηφία τους σήμερα συμμερίζονται ή και συντάσσονται με τους αγώνες τοπικών κοινωνιών για την προάσπιση του φυσικού τους πλούτου, επιβάλλεται να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί απέναντι σε τέτοια πρόσκαιρα επικοινωνιακά οφέλη και επικοινωνιακά ανταλλάγματα. Παράλληλα, η εγρήγορση των πολιτών και η ανάπτυξη κριτικής σκέψης απέναντι σε κάθε σχεδιασμό, που αφορά το φυσικό μας πλούτο, αποτελεί, πλέον, επιτακτική ανάγκη για την προάσπιση της επιβίωσης του τόπου μας.

Ουδείς αντιτάσσεται στην πρόοδο και στις επενδύσεις. Είναι, όμως, καιρός όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε τις πιθανές επιδιώξεις που, κατά την κρίση πολλών, εξυπηρετούν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα και τους εξ αυτών κινδύνους για το φυσικό μας πλούτο, απαιτώντας προστασία των κοινών μας αγαθών, ουσιαστική διαβούλευση και απόλυτη διαφάνεια στη διαχείρισή τους.

Γιώργος Δ. Καραβίδας,

Νομικός Α.Π.Θ., Υποστράτηγος ε.α. (ΝΟΜ),

Μέλος του Δικτύου Φορέων και πολιτών για την προστασία των Αγράφων (και μέλος λοιπών περιβαλλοντικών κινημάτων),

πρ. δημοτικός σύμβουλος και αντιπρόεδρος δημοτικού συμβουλίου Δήμου Μουζακίου.