Δήμητρα Δασκαλάκη: Οι Σοφάδες που μαραζώνουν: Το Ταχυδρομείο κλείνει, η πόλη μας σβήνει ^Κύριο

Ένα ακόμη κομμάτι της ζωής μας, της καθημερινότητας και της ιστορίας της πόλης, χάνεται μέσα στη σιωπή και την αδιαφορία. Για κάποιους μπορεί να είναι μια ακόμη υπηρεσία που συγχωνεύεται. Για εμάς όμως είναι κάτι πολύ περισσότερο - είναι το σύμβολο της εγκατάλειψης που βιώνουμε εδώ και χρόνια.

Οι Σοφάδες, μια πόλη με περίπου 20.000 κατοίκους μαζί με τα γύρω χωριά, μαραζώνει σιγά-σιγά. Κάποτε, ζωντανό εμπορικό και διοικητικό κέντρο, σήμερα θυμίζει τόπο ξεχασμένο. Οι τράπεζες που έδιναν πνοή στην αγορά έκλεισαν η μία μετά την άλλη - η Εμπορική, η Εθνική, η Αγροτική. Έμεινε μόνο η Τράπεζα Πειραιώς, κι αυτή με τον φόβο ότι δεν θα αντέξει για πολύ.

Η Εφορία των Σοφάδων καταργήθηκε και μεταφέρθηκε στην Καρδίτσα. Τώρα, και το Ταχυδρομείο, μια υπηρεσία που εξυπηρετούσε όχι μόνο τους κατοίκους της πόλης αλλά και δεκάδες χωριά, βάζει λουκέτο. Οι ηλικιωμένοι, οι αγρότες, οι μικροεπαγγελματίες θα πρέπει να ταξιδεύουν χιλιόμετρα για τις πιο απλές συναλλαγές. Ποιος θα σκεφτεί τον άνθρωπο της υπαίθρου, που δεν έχει ούτε αυτοκίνητο ούτε πρόσβαση στο διαδίκτυο;

Η πόλη φθίνει και το βλέπουμε γύρω μας κάθε μέρα: κλειστά μαγαζιά, σπίτια άδεια, νέοι που φεύγουν. Οι Ρομά αποτελούν πλέον μεγάλο μέρος του πληθυσμού, όχι μόνο επειδή ήρθαν και πολλαπλασιάστηκαν, αλλά γιατί οι περισσότεροι νέοι μας έφυγαν. Οι αγροτικές οικογένειες που μένουν, παλεύουν με χαμηλές τιμές στα προϊόντα, με έλλειψη υποδομών, χωρίς καμία στήριξη από το κράτος.

Η ίδια εικόνα και στην ευρύτερη Καρδίτσα. Έκλεισαν τη Σχολή Αστυφυλάκων, καταργήθηκαν πανεπιστημιακές σχολές όπως η Σχολή Νηπιαγωγών κ. α. Κάποτε υπήρχαν φοιτητές, ζωή, κίνηση, ελπίδα. Τώρα τίποτα. Οι αγρότες παλεύουν μόνοι τους, χωρίς προοπτική.

Και το πιο ανησυχητικό: η σιωπή. Κανείς δεν διαμαρτύρεται, κανείς δεν απαιτεί. Λες και συνηθίσαμε τη φθορά, λες και αποδεχθήκαμε πως ο τόπος μας δεν έχει πια μέλλον.

Όμως οι Σοφάδες αξίζουν κάτι καλύτερο. Ο νομός Καρδίτσας αξίζει να ακουστεί. Το κλείσιμο του Ταχυδρομείου δεν είναι απλώς ένα διοικητικό μέτρο, είναι ένα καμπανάκι κινδύνου και για τις άλλες περιοχές . Αν δεν αντιδράσουμε τώρα, αύριο ίσως να μην έχει μείνει τίποτα όρθιο.

Ας γίνει αυτή η αδικία η αφορμή να ξυπνήσουμε.
Γιατί μια πόλη χωρίς υπηρεσίες, χωρίς νέους, χωρίς φωνή, είναι μια πόλη που πεθαίνει.
Κι εμείς δεν θέλουμε να αφήσουμε τους Σοφάδες να πεθάνει.

ΔΉΜΗΤΡΑ ΔΑΣΚΑΛΑΚΗ-ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ