Κων. Κούτσικος: "Το «μεγαλείο» της κυβερνητικής αριστείας: Μας χαρίζουν ένα ευρώ και μας αρπάζουν δύο"
- μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Κατηγορία Άρθρα
Παρακολουθώ με θαυμασμό το επικοινωνιακό κρεσέντο της κυβέρνησης, η οποία χύνει καθημερινά ποτάμια κροκοδείλιων δακρύων για το δημογραφικό πρόβλημα, την ίδια ώρα που με την άλλη τσέπη εφαρμόζει μια πολιτική καθαρής κοινωνικής αναλγησίας. Φαίνεται πως για το οικονομικό επιτελείο, η «στήριξη της ελληνικής οικογένειας» είναι απλώς μια ωραία έκθεση ιδεών, αφού στην πράξη το σύστημα έχει στηθεί έτσι ώστε να τιμωρεί όποιον πασχίζει να επιβιώσει.
Η περίπτωση της δικής μου τρίτεκνης οικογένειας —με δύο παιδιά που σπουδάζουν και ένα στο Λύκειο— αποτελεί ένα μνημείο του κυβερνητικού παραλογισμού:
• Η «αριστεία» των αυθαίρετων τεκμηρίων: Με μια υπογραφη, βαφτιστήκαμε «προνομιούχοι» με ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα 17.500 ευρώ. Το κράτος αποφάσισε μαγικά ότι βγάζουμε λεφτά που δεν είδαμε ποτέ, αγνοώντας προκλητικά τα πραγματικά μας έσοδα.
• Η τιμωρία της εργασίας: Επειδή τα έξοδα για δύο φοιτητικά σπίτια στην επαρχία δεν καλύπτονται με κυβερνητικά ευχολόγια, η σύζυγός μου αναγκάζεται να εργάζεται σκληρά. Για το κράτος όμως, αυτό δεν είναι ανάγκη επιβίωσης· είναι «τεκμήριο πλούτου».
• Το λογιστικό ρεζιλίκι: Το παιδί μας έκανε το «λάθος» να δουλέψει για μόλις ενάμιση μήνα, για να καλύψει τα προσωπικά του έξοδα. Το υπερσύγχρονο ψηφιακό κράτος έσπευσε να προσμετρήσει αυτό το πενιχρό μεροκάματο, μαζί με το επίδομα ενοικίου ενός μήνα, στο οικογενειακό εισόδημα!
• Το αποτέλεσμα αυτού του σοσιαλ-δεξιού παραλογισμού; Μας έκαναν «τη μεγάλη τιμή» να μας πετάξουν εκτός των ορίων και να μας κόψουν το επίδομα παιδιού (Α21) ύψους 224 ευρώ το δίμηνο. Μας στερήσανε, δηλαδή, το «μυθικό» ποσό των 1.344 ευρώ τον χρόνο.
Αυτό είναι το μεγαλείο της Ελλάδας του σήμερα: Από τη μια πλευρά η κυβέρνηση μοιράζει με τυμπανοκρουσίες επιδόματα-ψίχουλα και από την άλλη σου αρπάζει τα διπλάσια μέσα από φορολογικές παγίδες και κακοτεχνίες. Όταν οι φοιτητές αντιμετωπίζονται ως φορολογικά βάρη και η ανάγκη των νέων για ένα μεροκάματο βαφτίζεται «πολυτέλεια», η υποκρισία περισσεύει.
Σταματήστε τις θεωρητικές διακηρύξεις για το δημογραφικό. Όταν εξοντώνετε με λογιστικά κόλπα τις τρίτεκνες οικογένειες, το μόνο που καταφέρνετε είναι να επιβεβαιώνετε ότι η «αριστεία» σας εξαντλείται στην αφαίμαξη των πολλών.
Κούτσικος Κωνσταντίνος