Μπάμπης Παπαδόπουλος: «Ανεργία χωρίς δουλειές, αριθμοί χωρίς αλήθεια» ^Κύριο

Ότι η οικονομία πάει καλά. Ότι επιστρέφουμε στην «κανονικότητα».

Ότι η Ελλάδα πάει ψηλά και η Καρδίτσα μπροστά.Οι αριθμοί όμως μας προσγειώνουν: η ΔΥΠΑ καταγράφει πάνω από 740.000 ανέργους και η ΕΛΣΤΑΤ λιγότερους από τους μισούς.

Πάνω από 370.000 άνθρωποι εξαφανίζονται από τα στατιστικά με μία απλή μεθοδολογική στρεψοδικία:

Όποιος εργάζεται τρεις ώρες τη βδομάδα, όποιος συμμετέχει σε πρόγραμμα κοινωφελούς χαρακτήρα, όποιος έχει φύγει στο εξωτερικό, όποιος έχει πάψει να αναζητά εργασία — ακόμα και αν είναι μακροχρόνια άνεργος — θεωρείται πλέον «απασχολούμενος».Αυτό δεν είναι αστοχία. Είναι πολιτική επιλογή.

Το ελληνικό κράτος έχει μάθει να επιβιώνει μέσα από την αναξιοπιστία και τη λοβιτούρα. Από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τη ΔΥΠΑ, από την ΕΛΣΤΑΤ μέχρι ταπρογράμματα κατάρτισης, το κράτος παράγει και μηχανεύεται αριθμούς, όχι πολιτικές. Εκπαιδεύτηκε στη διαχείριση της εικόνας και ξεχνάει – ή αποφεύγει – να ασχοληθεί με τη ζωή των ανθρώπων.

Η ανεργία όμως δεν καταπολεμάται με ψευδοστατιστικές. Καταπολεμάται με σχέδιο, σταθερές δουλειές, αξιοπρεπείς αμοιβές, πρόσβαση στη στέγαση, στην υγεία, στη δικαιοσύνη, σε κάθε ανθρώπινο και κοινωνικό δικαίωμα.

Όσο η εξουσία μετρά τα προβλήματα για να τα ωραιοποιήσει αντί να τα επιλύσει, η κοινωνία θα βυθίζεται στην απογοήτευση και την ανασφάλεια. Κι εκεί, η αλήθεια δεν θα είναι απλώς ζητούμενο.

Θα είναι κραυγή.