Το σύνδρομο του μπιμπερό στα μωρά! Τι να προσέξετε! ^Κύριο

Τα σάκχαρα αυτά αν παραμείνουν πολύ στην στοματική κοιλότητα μεταβολίζονται από μικρόβια της χλωρίδας του στόματος του μωρού με αποτέλεσμα την παραγωγή οξέων. Τα οξέα αυτά είναι η αιτία της αφαλάτωσης της αδαμαντίνης που καταλήγει σε τερηδόνα. Λόγω του ότι η αδαμαντίνη των νεογιλών δοντιών είναι ασθενέστερη από αυτή των μονίμων, η τερηδόνα αυτή είναι πιο επιθετική.

Η συνήθεια να αφήνουμε τα μωρά με το μπιμπερό για πολύ ώρα ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου, να προσθέτουμε ζάχαρη ή μέλι στα ροφήματά τους ή να παρέχουμε συχνά χυμούς, οδηγεί σε δημιουργία τερηδόνας σε πολλά δόντια συγχρόνως. Η τερηδόνα αυτή εντοπίζεται συνήθως στην αυχενική περιοχή των προσθίων άνω τομέων, η οποία αρχικά φαίνεται σαν λευκές κηλίδες (όψη κιμωλίας) και στη συνέχεια σαν σκουρόχρωμες κοιλότητες. Το παιδί μπορεί να έχει από ενοχλήσεις σε ερεθίσματα (κρύο, γλυκό) μέχρι και πόνο.

Οι ιδιαιτερότητες των μικρών ασθενών καθιστούν την πρόληψη πολύ προτιμότερη της θεραπείας τέτοιων καταστάσεων! Προληπτικά λοιπόν :

1. Αποφεύγουμε να αφήνουμε το παιδί πολύ ώρα με το μπιμπερό (ποτέ κατά τη διάρκεια του ύπνου).

2. Δεν προσθέτουμε επιπλέον γλυκαντικά στο γάλα (ζάχαρη, μέλι).

3. Αποφεύγουμε τους χυμούς (περιέχουν πολύ ζάχαρη).

4. Προτιμάμε το νερό.

5. Καθαρίζουμε τα νεογιλά δόντια από την στιγμή που ανατέλλουν στην στοματική κοιλότητα, με μία βρεγμένη γάζα, όσο συχνά είναι δυνατόν, μετά τα γεύματα.

6. Όταν δεν είναι δυνατός ο καθαρισμός μετά από γεύμα πλούσιο σε σάκχαρα, δίνουμε στο παιδί νερό για να ξεπλύνει το στόμα.

7. Επισκεπτόμαστε οδοντίατρο μετά την ανατολή των δοντιών του παιδιού και ακολουθούμε πρόγραμμα φθορίωσης που θα μας συστήσει.

Γράφει η Δέσποινα Κουσουλάκου – Οδοντίατρος