Το Νομαρχιακό Σωματείο Καρδίτσας ΑμεΑ για την 3η Δεκέμβρη, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Που σπρώχνει τα ΑμεΑ κάθε τόσο στους δρόμους να διεκδικούν το αυτονόητο... Να τους κόβει τις συντάξεις, τα επιδόματα... Να τους εντάσσει στη "γωνία" γιατί δεν έχει την υλικοτεχνική υποδομή να τους εξισώσει με τους αρτιμελείς...

Το 1992 η Γ.Σ. του Ο.Η.Ε., ομόφωνα ανακήρυξε την 3η του Δεκέμβρη ως Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ θέτοντας ως στόχο την κοινωνική προστασία και την ενεργή κοινωνική ένταξή τους για την ισότιμη συμμετοχή τους σε όλους τους τομείς των σύγχρονων κοινωνιών, κάτι που αποτελεί και στρατηγικό άξονα της Ε.Ε. Στην Ελλάδα με το Νόμο 2430/96, ανακηρύχθηκε αυτή η ημέρα ως Εθνική Ημέρα ΑμεΑ που μαζί με σειρά άλλων ευνοϊκών διατάξεων, έμεινε στα ...χαρτιά, μαζί με τις προεκλογικές υποσχέσεις όλων των κομμάτων.

Στην Ελλάδα, η συντριπτική πλειοψηφία των ΑμεΑ, είναι αποκλεισμένη ακόμα και από τα στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα και αγαθά, όπως οι δημόσιες υπηρεσίες, τα θέατρα και τα μουσεία λόγω αδυναμίας πρόσβασης, αλλά και από τα απλά καθημερινά πράγματα της ζωής. Απροσπέλαστα πεζοδρόμια και Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ανυπαρξία πολιτικής πρόληψης και πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, καθώς επίσης και μια ελεύθερη σπιθαμή γης στο πεζοδρόμιο για την εύκολη μετακίνηση των ΑμεΑ.  

Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα...

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ :

Τα άτομα με αναπηρία στην Ελλάδα είναι το 24,7% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω, δηλαδή 2.231.197 άτομα σε σύνολο 9.016.247,  εκ των οποίων 1.014.177 άτομα με βαριά αναπηρία.

-    6 στούς 10 πολίτες με βαριά αναπηρία, από 16-64 ετών, βρίσκονται στο φάσμα της φτώχειας και του αποκλεισμού.
-    4 στους 10 πολίτες με σοβαρή αναπηρία, από 16-64, ετών βιώνουν σοβαρές υλικές στερήσεις.
-    Το 42,8% του πληθυσμού με βαρειά αναπηρία από 16-59 ετών, διαβιεί σε νοικοκυριά με σοβαρό βαθμό υποαπασχόλησης.

Η αναπηρία λοιπόν και η φτώχεια είναι ζευγάρι αχώριστο. Το ίδιο και η αναπηρία και ο κοινωνικός αποκλεισμός.

Περίπου 9 στα 10 άτομα στερούνται το δικαίωμα στη βασική εκπαίδευση και πάνω από 8 στους 10 (84%) δεν μετέχουν καν στην αγορά εργασίας. Στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι το 7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με αναπηρία. Επομένως τα Άτομα με Αναπηρία αποτελούν μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού οι δυνατότητες των οποίων δεν πρέπει να θεωρούνται περιορισμένες ή ειδικές, αλλά ξεχωριστές και άξιες σεβασμού, καθώς και να αξιοποιούνται στο μέγιστο δυνατό.

Κάθε χρόνο η 3η Δεκεμβρίου αποτελεί ημέρα όπου τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν πάνω στα ΑμεΑ. Διάφοροι πολιτικάντηδες, τοπικοί άρχοντες, μεγαλοεπιχειρηματίες, στελέχη Μ.Κ.Ο. και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, περιδιαβαίνουν τα τηλεοπτικά στούντιο ή τις διάφορες αίθουσες εκδηλώσεων και αραδιάζουν στοίβες από όμορφες λέξεις και πομπώδης φράσεις. Υποστηρίζουν πως η πολιτεία θα έπρεπε να φροντίζει περισσότερο τα άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, πως θα έπρεπε να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες γι’  αυτά, πως θα έπρεπε να έχει διασφαλιστεί η δυνατότητα πρόσβασης τους και συμμετοχής σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής.

Από το βράδυ όμως της ίδιας ημέρας, όταν οι φιέστες θα έχουν τελειώσει και οι κάμερες θα έχουν απομακρυνθεί, όλοι οι παραπάνω κύριοι θα ξαναφορέσουν το κουστούμι του «ρεαλισμού» και ο κάθε ένας από το δικό του πόστο, θα συμβάλλει με τον τρόπο του στο να υλοποιηθεί η πολιτική που  δημιουργεί τους σύγχρονους καιάδες. Ενώ, ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και η οικογένεια του θα παραμείνουν στη μοναξιά τους και θα προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τη βάρβαρη πραγματικότητα που διαμορφώνεται.

ΚΡΙΣΙΜΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ

Επιβεβαιώνεται η εκτίμησή μας για τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας ότι λειτουργούν σαν πραγματικά σφαγεία και όχι για τον εντοπισμό δήθεν των «μαϊμού αναπήρων». Στην πράξη, κόβουν ποσοστά αναπηρίας, ώστε να κόβονται αναπηρικές συντάξεις, επιδόματα, δωρεάν παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Χιλιάδες φάρμακα δεν καλύπτονται καθόλου από τα Ταμεία. Φαρμακερές «συμμετοχές» έχουν επιβληθεί σε φάρμακα που χρησιμοποιούν χρονίως πάσχοντες π.χ. καρκινοπαθείς. Όλο και περισσότεροι ασθενείς από φτωχές οικογένειες αναγκάζονται να σταματούν τα φάρμακά τους γιατί δεν έχουν να πληρώσουν ούτε τις συμμετοχές τους. Οι ανασφάλιστοι αυξάνονται ραγδαία.

Χιλιάδες παιδιά με αναπηρία, υποχρεώνονται να πάνε στο γενικό σχολείο, χωρίς υποδομές, κατάλληλο εκπαιδευτικό, ειδικό και βοηθητικό προσωπικό, με κίνδυνο να το μετατρέψουν σε Καιάδα.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για τη διαμόρφωση αυτής της κατάστασης. Εξίσου τεράστια είναι και η ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης που εξακολουθεί την ίδια πολιτική για την υποστήριξη της κερδοφορίας των μεγαλοεπιχειρηματιών, για να δημιουργήσει νέους χώρους επιχειρηματικής δράσης γι’ αυτούς,  στους ευαίσθητους κοινωνικούς τομείς.

Δεν γίνεται οι εφοπλιστές να απολαμβάνουν αφορολόγητο πετρέλαιο, οι μεγαλοξενοδόχοι να μην πληρώνουν ΦΠΑ, συνολικά οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι πολιτικοί τους να έχουν 600 δις στις τράπεζες της Ελβετίας και ο άρρωστος άνθρωπος να στερείται τα φάρμακά του, τις θεραπείες του, τον γιατρό του.

Για την κρίση δεν ευθυνόμαστε εμείς, ούτε οι οικογένειές μας. Το χρέος δεν το δημιουργήσαμε εμείς, ούτε οι οικογένειές μας, αλλά τα υπέρογκα κέρδη των τραπεζών και επιλεγμένων επιχειρηματιών.

ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ

• σε ενδεχόμενη μείωση των αναπηρικών επιδομάτων,

• για τη διατήρηση των θετικών ρυθμίσεων στη φορολογία και στη διεύρυνσή τους,

• σε ενδεχόμενη μείωση της χρηματοδότησης Δομών/Προγραμμάτων που προωθούν την κοινωνική ένταξη των Ατόμων με Αναπηρία, όπως είναι τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία, τα Κέντρα Διημέρευσης & Ημερήσιας Φροντίδας, οι Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων, το Πρόγραμμα Βοήθεια στο Σπίτι κ.λπ.,

• σε ενδεχόμενη μείωση της χρηματοδότησης δομών κλειστής φροντίδας, πριν από την ολοκλήρωση της αποϊδρυματοποίησης,

• για τη διατήρηση της διάταξης του άρθρου 2 της Υ.Α. ΓΔ.οικ.2961-10 (Αρ. ΦΕΚ 128 Β’/24.01.2017) που εξαιρεί τα μη ανταποδοτικά επιδόματα αναπηρίας από το δηλωθέν εισόδημα για τη χορήγηση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

.-    Ούτε ένα ευρώ περικοπή στα επιδόματα και τις συντάξεις αναπηρίας.
-    Οχι στα σφαγεία των ΚΕΠΑ.
-    Γενναία χρηματοδότηση του ΕΟΠΠΥ απο τον κρατικό προϋπολογισμό και άμεση καταβολή των οφειλομένων από τον ΕΟΠΠΥ στις οικογένειες των ΑμεΑ.
-    Δημόσιες, δωρεάν και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες πρώϊμης διάγνωσης, έγκαιρης παρέμβασης, εκπαίδευσης, ειδικής αγωγής και αποκατάστασης των ΑμεΑ.
-    Επαναφορά των μισθών, των συντάξεων και των επιδομάτων στα προ των περικοπών επίπεδα.
-    Καμία πληρωμή απο τις οικογένειες, τους ανάπηρους και τους χρονίως πάσχοντες για τα αναγκαία φάρμακα.
-    Θεραπείες, εξετάσεις, τεχνικά βοηθήματα, είναι υποχρέωση του κράτους και πρέπει να τα καλύψει απο τον κρατικό προϋπολογισμό.
 
Απαιτούμε και αγωνιζόμαστε για τη λήψη ΕΔΩ και ΤΩΡΑ δέσμης συντονισμένων μέτρων ΑΜΕΣΗΣ και ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών μας από τις επιπτώσεις της κρίσης. Το Αναπηρικό Κίνημα με μαζικότητα, ενότητα, ομόνοια και αλληλεγγύη δηλώνει παρόν στους αγώνες του λαού μας. Δεν θυσιαζόμαστε, δεν επαναπαυόμαστε, αγωνιζόμαστε και παλεύουμε για ζωή με αξιοπρέπεια και δικαιώματα !!!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς  το Δ.Σ. του Σωματείου.