"Κασιδιάρηδες είμασταν πάντα" άρθρο του Στ. Κατσάρα ^Κύριο

Είμαι προβληματισμένος (και εκνευρισμένος) με την εύκολη, τζάμπα, ελαφριά και δήθεν έντιμη και καθαρή τοποθέτηση κάποιων πολιτών που δήθεν έφτασαν στα όριά τους, αγανάνκτησαν και γι' αυτό καταφεύγουν στα άκρα ως δήθεν τη μόνη λύση. Το ξύλο και τον εκφοβισμό!

Όχι κύριοι. Να κοιτάξετε τα μούτρα σας στον καθρέφτη πρώτα και όταν δείτε το μερίδιο ευθύνης που σας αναλογεί για την κατάσταση που φτάσαμε, τότε να πάρετε απόφαση και να πάτε να ψηφίσετε. Τότε μόνο. Η χώρα, το φωνάζω πολύ καιρό, δεν έχει μόνο οικονομικά προβλήματα. Αυτά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η χώρα έχει προβλήματα ποιότητας συμπεριφοράς και σκέψης πολλών κατοίκων της. Η λογική του “μέχρι πριν ένα μήνα ήμουνα της Ντόρας αλλά τώρα είμαι χρυσή αυγή γιατί έτσι ρε... ξύλο τους χρειάζεται όλους” είναι το λιγότερο η επιτομή του τζάμπα. Πρόκειται για πραγματική τοποθέτηση και μάλιστα από εκπαιδευτικό. Το “εκπαιδευτικός” δεν θα το σχολιάσω καθόλου. Το αναφέρω μόνο για να το έχουμε υπόψη μας. Την άποψη όμως, την δήθεν από καθαρότητα συνείδησης και αγανάκτηση εκκινούμενη, δεν μπορώ παρά να την κατατάξω στις μεγαλύτερες τζάμπα αηδίες που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό.

Με πόση αλαζονεία, με πόσο βαθύ εγωισμό και πόση ελαφρότητα νομίζεις ότι μπορείς μέχρι χθες να μου φορτώνεις (με όλη την βλακεία που σε δέρνει!) την προσωποποίηση της διαπλοκής και της οικογενειοκρατίας και μόλις μια μέρα μετά να έχεις πάλι το απύθμενο θράσος, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, να μου ξαναφορτώνεις ότι βρεις μπροστά σου;

Με πόσο περίσσιο θράσος έχεις επωφεληθεί τόσα χρόνια από το σάπιο σύστημα που συντηρείς και μόλις στέρεψε η πηγή του ρουσφετιού σου τολμάς να δημιουργήσεις κάτι ακραίο για να γλυτώσεις πάλι εσύ από τον εαυτό σου και να επωφεληθείς πάλι;

Πόσο καταπιεσμένο φασισμό έκρυβες τόσα χρόνια μέσα σου και στην πρώτη ευκαιρία τον ξέρασες όλο πάνω μας χωρίς ίχνος ντροπής;

Ειλικρινά, δεν τα έχω με τον πολίτη εκείνον που συνειδητά και μέσα από μία ιδεολογική διαδρομή καταλήγει να ψηφίζει χρυσή αυγή, με την οποία εγώ μπορεί να διαφωνώ διαμετρικά αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Αυτός δεν με τρομάζει. Αυτό που με τρομάζει είναι η απύθμενη βλακεία που μεταμόρφωσε μέσα σε δύο χρόνια το 0,25% της χρυσής αυγής του 2009 σε 6,99 του 2012. Και για να εξηγούμαι. Δεν εννοώ φυσικά τον πολίτη μόνο. Αυτός έχει ένα μερίδιο ευθύνης και μάλιστα το μικρότερο. Εννοώ και πρωτίστως τον πολιτικό (αριστερό και δεξιό) που δεν έκανε σωστά την δουλειά του, που εξαθλίωσε έναν ολόκληρο λαό, που καλλιέργησε την διαφθορά και ανέχθηκε την κεκαλυμμένη βία της φτώχειας, της ανεργίας, της διαφθοράς αλλά και της συνολικής απαξίωσης της πολιτικής γενικά.

Αυτοί είμαστε, ή καλύτερα είμαστε ΚΑΙ αυτοί. Οι ίδιοι άνθρωποι που σκηνοθετήσαμε όλη αυτή την κωμικοτραγική ιστορία, αυτό το κοινωνικό σούργελο στο οποίο ζούμε εδώ και δεκαετίες, είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα θέλουμε να σκηνοθετήσουμε ένα ολοκληρωτικό σκηνικό τρόμου, ένα θρίλερ με εξολοθρευτές εκδικητές και πολύ αίμα.

Πρόκειται για το κακέκτυπο της λογικής που έκανε κυβερνήτη της Καλιφόρνια τον Σβαρτσενέγκερ. Εμείς, αμερικανοθρεμμένοι γαρ, μιας και δεν είχαμε δικό μας εξολοθρευτή για να τον βάλουμε να μας κυβερνήσει, είπαμε να φτιάξουμε έναν Κασιδιάρη μπας και μέσα από το δικό του τσαμπουκά καταφέρουμε να γίνουμε όλοι κασιδιάρηδες. Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Κασιδιάριδες ήμασταν πάντα.

Στέφανος Κατσάρας

Υποψήφιος Βουλευτής Ν. Καρδίτσας με την ΔΗΜΑΡ