"Όταν οι λαοί ξεσηκώνονται" της Αργυρώς Χαλάτση Κύριο
- μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
- Κατηγορία Πολιτικά
Οι χιλιάδες λαού που έχουν βγει στους δρόμους της Αιγύπτου, όπως προηγούμενα της Τυνησίας, είναι ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, που δείχνει τη δύναμη που έχουν οι λαοί να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, όταν πραγματικά το πιστέψουν.
Παρότι οι εξελίξεις είναι ακόμα ρευστές και δεν έχουν φανεί σε όλο τους το βάθος οι επιδιώξεις διαφόρων παραγόντων, είναι αποκαλυπτική η στάση των ιμπεριαλιστών, ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ. Τώρα που τα τσιράκια τους, καθεστώτα τύπου Μπεν Αλι και Μουμπάρακ (εκλεκτά μέλη της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς» του προέδρου Γ. Παπανδρέου) κλονίζονται κάτω από τη λαϊκή οργή, θυμήθηκαν τα «δημοκρατικά δικαιώματα του λαού».
Σύσσωμοι ΗΠΑ και ΕΕ, εμπαίζουν με τη γνωστή τακτική των «ίσων αποστάσεων» τις λαϊκές δυνάμεις που έχουν ξεσηκωθεί. Αυτό που όλοι μαζί επιχειρούν είναι να ελέγξουν την έκβαση των εξελίξεων, ώστε να επηρεαστούν όσο το δυνατόν λιγότερο τα σχέδιά τους για την «Ευρεία Μέση Ανατολή», δηλαδή τα σχέδια των επιχειρηματικών ομίλων που ανταγωνίζονται στον ενεργειακό τομέα.
Σε αυτήν τη ρότα κινείται και η ελληνική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ήταν χαρακτηριστικός όταν έλεγε ότι τάσσεται υπέρ της «νομιμότητας». Για ποια νομιμότητα όμως μιλά; Τη «νομιμότητα» του να τσακίζουν τους λαούς εν καιρώ ειρήνης με το «πιστόλι στον κρόταφο» για την εξυπηρέτηση των κεφαλαιοκρατών και άλλοτε με ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και μακελειό; Άλλωστε, νόμιμες ήταν και οι κυβερνήσεις που πασχίζουν να αλλάξουν οι λαοί και μάλιστα εκλεκτά μέλη της «σοσιαλιστικής» συνομοταξίας του πρωθυπουργού. Τώρα ανακάλυψε και παράνομους στη «Σοσιαλιστική Διεθνή»; `Η τη νομιμότητα τη μετρά κατά πως βολεύει τον ιμπεριαλισμό κάθε φορά;
Όλοι αυτοί οι δήθεν ευαίσθητοι δεν αναγνωρίζουν στο ελάχιστο το δικαίωμα στους λαούς να ορίζουν μόνοι τους την τύχη τους. Γι' αυτό και τώρα σφίγγουν τον κλοιό, προκειμένου να ελέγξουν πλήρως τις εξελίξεις, για να ελέγξουν τις νέες κυβερνήσεις που θα εγκαθιδρυθούν ώστε:
1.Να ελέγχουν, στο πλαίσιο των ανταγωνισμών, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο στην περιοχή, το πέρασμα των μεταφορών του Σουέζ, αλλά και για τους αγωγούς που ετοιμάζονται να κάνουν.
2.Να τελειώνει ο λαϊκός ξεσηκωμός. Φοβούνται την απόκτηση πείρας από την πάλη, που αμφισβητεί και θέλει να ανατρέψει τα σημερινά καθεστώτα, ότι και στο μέλλον θα αμφισβητήσει και τις νέες κυβερνήσεις, αφού τα μονοπώλια θα υπηρετούν, επομένως πιο οργανωμένα και με στόχο για άλλη, εργατική εξουσία, θα ανατρέψουν το σύστημα.
Οι εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική επιβεβαιώνουν ότι οι λαοί μπορούν να γίνουν πρωταγωνιστές της ζωής τους. Μπορούν με τον οργανωμένο μαζικό αγώνα τους να συγκρουστούν και να τα βάλουν με τους δυνάστες τους όσο ισχυροί και αν είναι. Τώρα τεράστια σημασία αποκτά η αλληλεγγύη των λαών, προκειμένου ο λαός της Αιγύπτου να καθορίσει ο ίδιος την τύχη του, να επιλέξει ο ίδιος τι θα κάνει, τι διέξοδο θα δώσει, χωρίς ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις.
Η εξέγερση του λαών αυτών, ανεξάρτητα από την έκβασή της, έρχεται να αποδείξει ότι οι λαοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της Ιστορίας και αυτοί καθορίζουν τι είναι νόμιμο και δίκαιο. Οι λαϊκές εξεγέρσεις δεν ανήκουν στο παρελθόν, όπως ισχυρίζονται οι υπερασπιστές του καπιταλισμού.
Και πολύ περισσότερο δεν μπορούν διάφορες γραφίδες-και στον τοπικό τύπο-να παραλληλίζουν τις συγκεκριμένες γνήσιες λαϊκές εξεγέρσεις, με τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και την εγκαθίδρυση μετά από «πολύχρωμες επαναστάσεις» στυγνών «κοινοβουλευτικών δικτατοριών» με κόμματα εκτός νόμου (δεν είδαμε να εκδηλώνεται καμιά ευαισθησία γι’ αυτό), με λαούς εξαθλιωμένους, κυνηγημένους μετανάστες. Είναι τουλάχιστον ανιστόρητοι αν όχι έμπλεοι αντικομουνισμού, αυτοί που εγκαλούν λίγο πολύ τους Άραβες, γιατί χρειάστηκαν 22 χρόνια μετά τις ανατροπές για να ακολουθήσουν το παράδειγμα των λαών που ανέτρεψαν τις δικτατορίες στην ανατολική Ευρώπη. Αλλά για ποια δικτατορία των Αράβων μιλούν; Δέχονται και δικτάτορες στην σοσιαλιστική διεθνή του προέδρου Γιώργου Παπανδρέου; Την σοσιαλιστική διεθνή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις ανατροπές που συντελέστηκαν στις ανατολικές χώρες ενάντια στις εκεί «δικτατορίες» όπως ισχυρίζονται στα περισπούδαστα άρθρα τους;
Για να τελειώνουμε. Είτε αρέσει είτε όχι σε κάποιους ο 21ος αιώνας θα είναι ο αιώνας των επαναστάσεων για εργατική εξουσία δίχως επιστροφή.
Αργυρώ Χαλάτση
Μέλος της ΝΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ
