Σε πλήρη εγκατάλειψη το Μουσείο Ύδρευσης Καρδίτσας – επλήγη από τον "Ιανό" και τον "Daniel" και έκτοτε ρημάζει! (+Φωτο +Βίντεο) ^Κύριο

Ο φακός του KarditsaLive.Net βρέθηκε στο σημείο και αποτύπωσε το υλικό που δημοσιεύεται (σ.σ. φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου).

Τα σημάδια της εγκατάλειψης, της φθοράς και της απαξίωσης είναι εμφανή!

Η πρόσοψη του κτιρίου έχει υποστεί ζημιές, η κεντρική ξύλινη πόρτα έχει σαπίσει, τζάμια στα παράθυρα έχουν σπάσει, λάσπη και σκόνη έχει καλύψει όποια από τα εκθέματα απέμειναν στο χώρο, ενώ από το ταβάνι πέφτουν σοβάδες!

Εικόνες που προκαλούν θλίψη και ερωτήματα προς τη Δημοτική Αρχή Καρδίτσας, που μένουν αναπάντητα στο πέρασμα του χρόνου!

Η κα. Λέκκα

Μιλώντας στην ηλεκτρονική μας εφημερίδα, η Προϊσταμένη Μουσείων του Δήμου Καρδίτσας κα. Φένια Λέκκα, ανέφερε πως το Μουσείο Ύδρευσης δεν λειτουργεί από το 2020, καθώς υπάρχουν προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί μέχρι σήμερα.

Υπενθύμισε δε πως το 2022, ο Δήμος Καρδίτσας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Κινητικότητας (16-22 Σεπτεμβρίου), πραγματοποίησε δράση εθελοντικού καθαρισμού και συντήρησης στο Μουσείο Ύδρευσης.

Την ημέρα εκείνη (18 Σεπτεμβρίου) απομακρύνθηκαν όλα τα αντικείμενα που σώθηκαν μέσα από τις λάσπες και συντηρήθηκαν από την κα. Ελένη Νικολάου – Συντηρήτρια -συμβασιούχο του Μουσείου, με τη βοήθεια εργαζομένων του Δήμου και εθελοντών.

Πλέον, τα εκθέματα φυλάσσονται σε αποθήκη του Δήμου Καρδίτσας, έως ότου ο χώρος γίνει λειτουργικός.

Η κα. Λέκκα είπε πως σχολεία του Δήμου Καρδίτσας εξέφρασαν την επιθυμία να υλοποιήσουν εκπαιδευτικά προγράμματα στο Μουσείο, όμως κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο, αφού ο χώρος δεν είναι προσβάσιμος.

Θύμισε δε πως παλιότερα επισκέπτονταν το Μουσείο Ύδρευσης καθηγητές και φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, καθώς και σχολικές ομάδες, που ενημερώνονταν για τα ιστορικά μηχανήματα.

Η έκθεση υποστηρίζονταν από δίγλωσσα κείμενα και έντυπα, εκδόσεις, εποπτικούς χάρτες, ενώ το 2006 εκδόθηκε βιβλίο με τίτλο «Έχει δε και ύδωρ θαυμαστόν η Παπαράντζα – από την ιστορία της ύδρευσης στην Καρδίτσα» το οποίο επιμελήθηκε η κα. Φένια Λέκκα σε συνεργασία με τους κ.κ. Πέτρο Κομπορόζο και Χρήστο Καρελά.

Η ιστορία του Μουσείου

Το παλιό αντλιοστάσιο που υπήρχε στο άλσος της Παπαράντζας μετατράπηκε σε μουσείο από τη ΔΕΥΑΚ το 2005, με την επιστημονική υποστήριξη του Μουσείου της Πόλης.

Πετρελαιοκινητήρες διαφόρων φάσεων, ηλεκτροκίνητες αντλίες, χλωριωτές κά. εκτίθονταν στο χώρο, πλαισιωμένα με δείγματα από την εξέλιξη του δικτύου (σωλήνες από πηλό, χυτοσίδηρο και αμίαντο, υδρομετρητές, κά.), κείμενα και αναπαραγωγές από φωτογραφίες, χάρτες και αρχειακό υλικό.

Μέσα από τις 7 πρώτες εκθετικές ενότητες μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει την ιστορία της ύδρευσης της Καρδίτσας από την εποχή της τουρκοκρατίας, όταν το νερό διοχετεύονταν στην πόλη από το πλούσιο υδροφόρο στρώμα της Παπαράντζας μέσα σε πήλινους αγωγούς, μέχρι το 1972, όταν πλέον άρχισε να υδροδοτείται από την τεχνητή λίμνη «Ν. Πλαστήρα».

Ορόσημα στην εξέλιξη αυτή αποτέλεσαν, το δίκτυο του 1901 –το πρώτο σε θεσσαλική πόλη-, από το οποίο σώζεται ακόμη το λιθόκτιστο κυλινδρικό υδραγωγείο στο βάθος του άλσους, η εγκατάσταση της πρώτης πετρελαιομηχανής το 1927, η ανέγερση του αντλιοστασίου και του υδατόπυργου στη δεκαετία του ’30, η νότια προσθήκη μετά τον Εμφύλιο και η εισαγωγή της ηλεκτροκίνησης στη δεκαετία του ’60.

Η σύγχρονη ιστορία της ύδρευσης, από την ίδρυση της ΔΕΥΑΚ, το 1980, η επεξεργασία του νερού μετά τη γεώτρηση, ο βιολογικός καθαρισμός των λυμάτων, η σύγχρονη αντίληψη γύρω από τη διαχείριση των υδάτινων πόρων ήταν τα θέματα που αναπτύσσονταν στις υπόλοιπες 3 ενότητες, οι οποίες φιλοξενούνταν στη μικρή αίθουσα.

Λ.Μ.

Ακολουθούν φωτογραφίες από την κατάσταση του μουσείου πριν τα πλημμυρικά φαινόμενα