Βάιος Φροξυλιάς: «Οι αγρότες της Ελλάδας δεν διαμαρτύρονται — προειδοποιούν» ^Κύριο

Κάθε χωράφι, κάθε στάβλος, κάθε μονοπάτι της ελληνικής γης αφηγείται ιστορίες κόπου, θυσίας και μόχθου. Και αυτοί οι άνθρωποι, που κρατούν την παραγωγή όρθια, σήμερα λένε με αποφασιστικότητα: δεν θα μείνουμε σιωπηλοί, δεν θα αφήσουμε τον κόπο μας να απαξιωθεί.

Ως εκπαιδευτικός που εργάζομαι στην Καρδίτσα, βλέπω καθημερινά τι σημαίνει να μεγαλώνεις μέσα σε αυτή την πραγματικότητα. Δεν μιλώ για αριθμούς ή στατιστικές· μιλώ για ανθρώπους που ξυπνούν πριν χαράξει, για οικογένειες που ζουν με αγωνία αλλά και με αξιοπρέπεια, για παιδιά που κληρονόμησαν τη δύναμη της γης και την αγωνία για το αύριο.

Από τη Θράκη έως την Κρήτη και από το Ιόνιο έως το Αιγαίο, οι αγρότες αντιμετωπίζουν κοινά προβλήματα: αυξημένο κόστος παραγωγής, γραφειοκρατικά εμπόδια, ασταθείς τιμές και την αίσθηση ότι οι κόποι τους απαξιώνονται συστηματικά.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν διαμαρτύρονται για χάρη ή για εντυπώσεις.

Διεκδικούν την αξιοπρέπεια και τη δικαιοσύνη τους.

Και όταν οι αγρότες που παλεύουν με αξιοπρέπεια υψώνουν τη φωνή τους, δεν μιλούν μόνο για τον εαυτό τους· μιλούν για τη βιωσιμότητα της ελληνικής υπαίθρου και για το δικαίωμα όλων να ζουν και να παράγουν με σεβασμό.

Ως εκπαιδευτικός βλέπω…

Ως εκπαιδευτικός, βλέπω καθημερινά στα παιδιά των αγροτικών οικογενειών την αγωνία αλλά και την αξιοπρέπεια ενός κόσμου που δεν ζητά χάρη — ζητά να μπορεί να σταθεί στα πόδια του. Βλέπω την απορία τους για το αν θα μπορέσουν να συνεχίσουν το επάγγελμα των γονιών τους, την αβεβαιότητα που ριζώνει μέσα στο σπίτι τους, την ανάγκη για ένα μέλλον που θα μπορεί να χτιστεί με ασφάλεια και δικαιοσύνη.

Οι αγρότες που παλεύουν με αξιοπρέπεια βρίσκονται πάντα στο μέτωπο

Αυτοί που σηκώνουν καθημερινά το βάρος της δουλειάς, που τηρούν τους κανόνες, που σέβονται τις διαδικασίες, είναι οι ίδιοι που σήμερα απαιτούν να ακουστούν. Αυτοί πληρώνουν πρώτοι τα λάθη ενός συστήματος που πολλές φορές αδυνατεί να τους στηρίξει. Αυτοί είναι που δεν έχουν «άκρες» ή ειδικές γνωριμίες, αλλά βασίζονται μόνο στον μόχθο τους και στην αξιοπρέπειά τους.

Και ενώ οι αγρότες που παλεύουν με αξιοπρέπεια προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την παραγωγή, υπάρχουν και οι επιτήδειοι, οι οποίοι εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες των διαδικασιών — όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλων θεσμικών μηχανισμών — για προσωπικό όφελος, με τρόπο που συχνά πλήττει τους πραγματικούς παραγωγούς.

Το αποτέλεσμα;

Ο ακέραιος αγρότης γίνεται πάντα το θύμα, ενώ οι λίγοι που λειτουργούν σκιωδώς κερδίζουν σε βάρος όλων. Και γι’ αυτό οι αγρότες σήμερα βρίσκονται στον δρόμο: για να υπερασπιστούν τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και την αξιοπρέπεια τους.

Ένα ενιαίο αίτημα δικαίου για όλους τους αγρότες

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα σταθερό, διαφανές και δίκαιο πλαίσιο που να επιτρέπει στον κάθε αγρότη να παράγει με αξιοπρέπεια, χωρίς να απειλείται κάθε χρόνο η επιβίωσή του.

Δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν το αυτονόητο: δικαιοσύνη, διαφάνεια και στήριξη.

Όταν οι αγρότες όλης της χώρας διεκδικούν αυτά τα αυτονόητα, δεν μιλούν μόνο για τους εαυτούς τους. Μιλούν για την Ελλάδα που θέλουμε να ζούμε: μια Ελλάδα που σέβεται τον μόχθο, την εργασία, τη ζωή στην ύπαιθρο και τη συνέπεια των πολιτών της.

Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο χάσιμο χρόνου

Η ύπαιθρος δεν είναι περιθώριο. Είναι η ρίζα της κοινωνίας. Όταν η ρίζα καταρρέει, ολόκληρο το δέντρο κινδυνεύει. Οι αγρότες δεν φωνάζουν για να διχάσουν, φωνάζουν για να σώσουν τον τόπο, τον κόπο τους και το μέλλον των παιδιών τους.

Και είναι ευθύνη όλων — της Πολιτείας, των θεσμών, των φορέων και της κοινωνίας — να τους ακούσει. Να σταματήσει η εκμετάλλευση από επιτήδειους. Να αναγνωριστεί η προσπάθεια των αγροτών που παλεύουν με αξιοπρέπεια. Να στηριχθεί η πραγματική παραγωγή με δίκαιο και σταθερό τρόπο.

Οι αγρότες της Ελλάδας δεν ζητούν χάρη. Απαιτούν δικαιοσύνη.

Και είναι καιρός η φωνή τους να μετρήσει.

Φροξυλιάς Βάιος
Εκπαιδευτικός, Καρδίτσα