Γιώργος Ελευθερίου: "Η μάχη για το άρθρο 16 και η καμένη Αθήνα"

προσπάθησε  να αναθεωρήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος, που αφορά την ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων όμως στον μυαλό του Έλληνα πολίτη δεν θα ξεχαστούν τα τραγικά επεισόδια που διαδραματίστηκαν  στο κέντρο της Αθήνας από τους γνωστούς μπαχαλάκιδες και τα παιδιά της αριστεράς, κάηκε η Αθήνα κυριολεκτικά. Φοιτητές που περίμεναν να δώσουν τα τελευταία τους μαθήματα για να πάρουν το πτυχίο τους και να ανασάνουν οικονομικά τις  οικογένειες τους έμειναν εξάμηνα πίσω καθώς οι σχολές παρέμεναν κλειστές από τις μειοψηφίες που ήθελαν να καπηλεύονται τον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης , πολλές φορές βέβαια και με την αθόρυβη υποστήριξη του αριστερού καθηγητικού κατεστημένου. Βλέπετε τα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα αποτελούσαν από την Μεταπολίτευση και μετέπειτα  πεδίο δόξης λαμπρό για επαναστατική γυμναστική  καθώς επίσης γέννησαν  διάφορους πολιτικούς παράγοντες που τυγχάνει σήμερα να βρίσκονται  σε κυβερνητικές θέσεις. Όλοι αυτοί βέβαια ήταν και παραμένουν να είναι ενάντια στην ύπαρξη Ιδιωτικών Πανεπιστημίων.

Άραγε πόσοι συμπολίτες μας έχουν τελειώσει σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού; Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις σε χώρες κατώτερου ακαδημαϊκού επιπέδου και αυτό γιατί θέλουν να ακολουθήσουν το όνειρο τους και το επάγγελμα που τους ενδιαφέρει, γιατί πολύ απλά στην Ελλάδα δεν δώσαμε ιδιαίτερη βαρύτητα στον λεγόμενο επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων παιδιών. Η κυβέρνηση Καραμανλή αδιαμφισβήτητα και αυτό το βλέπουμε σήμερα σε μια οικονομικά κατεστραμμένη Ελλάδα, έδωσε βάση στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας θέλοντας να δημιουργήσει  μια ανταγωνιστική οικονομία. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια  χαρακτηριστικό παράδειγμα της έντονης ανάπτυξης  των Ιδιωτικών Πανεπιστημίων και των εξ’αποστάσεως   μεταπτυχιακών προγραμμάτων αποτελεί η Κύπρος. Η ίδρυση Ιδιωτικών Πανεπιστημίων και βέβαια κάτω από τις κατάλληλες προϋποθέσεις θα έφερνε επενδύσεις στην χώρα αλλά και θέσεις εργασίας για νέους επιστήμονες και ακαδημαϊκούς που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν στον εξωτερικό ή  ασχολούνται με την παραπαιδεία   για να βγάλουν τα απαραίτητα. Είναι μεγάλο το ποσό των χρημάτων που φεύγουν εκτός χώρας για την απόκτηση προπτυχιακών και μεταπτυχιακών τίτλων. Όπως επίσης τραγικό είναι  ότι η Ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν γίνεται ελκυστική για φοιτητές από το εξωτερικό. Φυσικά τα Δημόσια Πανεπιστήμια θα είχαν την δικιά τους θέση στο χώρο της εκπαίδευσης και την ανάλογη προσοχή από το κράτος. Ακόμα και το κομμάτι της έρευνας που είναι ταγμένα να υπηρετούν την περίοδο της οικονομική κρίσης γίνεται μετά κόπων και βασάνων και ύστερα από τις μεγάλες προσπάθειες των καθηγητών στο βαθμό που μπορούν να εξασφαλίσουν την αυτοχρηματοδότηση τους.  Εάν νομίζουμε ότι με την μη ύπαρξη Ιδιωτικών Πανεπιστημίων γλυτώσαμε κάτι αυταπατόμαστε, μόνο κάποια εκατομμύρια ευρώ το χρόνο έχασε η χώρας μας, καθώς όλα εκείνα τα παιδιά που έχουν οι οικογένειες τους την οικονομική δυνατότητα να τα υποστηρίξουν σπουδάζουν σε ιδιωτικά Πανεπιστήμια του εξωτερικού . Δυστυχώς οι ιδεοληψίες της αριστεράς στη χώρα μας και η συντεχνιακή λογική της με πολιτικές άλλων δεκαετιών  κρατά την χώρα στην οπισθοδρόμηση. Πώς μπορεί ένας πολιτικός χώρος που θεωρείται προοδευτικός να μην επιθυμεί την πρόοδο.

Γιώργος Νικ.Ελευθερίου
Μηχανικός Πληροφορικής
Πρ.πρόεδρος ΟΝΝΕΔ Καρδίτσας