Δήμητρα Λιαπή: "Πεζούλα – θέση Προσήλιο, ανάγκη ολοκλήρωσης δεύτερου δρόμου πρόσβασης και διαφυγής" ^Κύριο

Λίγο μετά την γέφυρα υπάρχει δρόμος που οδηγεί στο παλιό ιατρείο του χωριού και σε πολλά σπίτια του Προσήλιου. Στην αρχή του δρόμου αυτού το έδαφος είναι σαθρό με πολλά υπόγεια νερά, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνονται μικρές ή μεγαλύτερες καθιζήσεις. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες αρκετές φορές δημιουργήθηκε σοβαρό πρόβλημα στο σημείο αυτό. Το αποκορύφωμα ήταν το 2023 με τον “Daniel”, όταν η πλαγιά έβγαλε νερά, προκλήθηκε σοβαρή καθίζηση, αλλά και κατολισθήσεις, με αποτέλεσμα να κλείσει ο δρόμος και να μην υπάρχει πρόσβαση προς τα σπίτια αυτής της πλευράς του χωριού για περισσότερο από έναν μήνα. Άνθρωποι αποκλείστηκαν και τα σπίτια έμειναν χωρίς νερό και ρεύμα για όλο αυτό το διάστημα. Μάλιστα ένας κάτοικος, ο οποίος ήταν κατάκοιτος και έπρεπε να τον επισκέπτονται καθημερινά θεραπευτές, δεν μπορούσε να φύγει και απομακρύνθηκε με την επέμβαση της πυροσβεστικής. Έκτοτε μέχρι σήμερα άλλες δύο φορές, παρότι η ένταση της βροχής δεν ήταν μεγάλη, δημιουργήθηκαν προβλήματα στο συγκεκριμένο σημείο και αποκλείστηκαν οι κάτοικοι ξανά.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι ότι, εφόσον ο δρόμος αυτός είναι ο μοναδικός προς τα περισσότερα σπίτια του Προσήλιου, οι κάτοικοι είναι όμηροι των καιρικών συνθηκών, ελπίζοντας κάθε φορά ότι οι κατά καιρούς αποκαταστάσεις στο επίμαχο σημείο του δρόμου θα αντέξουν και δεν θα εγκλωβιστούν ξανά.

Αν δε υπολογίσει κανείς ότι η πρόσβαση σε ολόκληρο το Προσήλιο γίνεται από την γέφυρα που αναφέραμε στην αρχή, καταλαβαίνει την απόλυτη αναγκαιότητα ύπαρξης εναλλακτικής οδού. Και σαν μέσο πρόσβασης, αλλά κυρίως διαφυγής σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Την αναγκαιότητα αυτή αποτύπωσαν κάτοικοι του Προσήλιου, όταν στα μέσα της πρώτης θητείας του κ. Νάνου μάζεψαν 60 περίπου υπογραφές και κατέθεσαν την αγωνία τους στην Δημοτική Αρχή, με αίτημα να ολοκληρωθεί ένας δευτερεύον δρόμος που υπάρχει. Επρόκειτο αρχικά για ένα μονοπάτι το οποίο είχε διανοιχθεί σε δρόμο επί της δημαρχίας του κ. Παπαντώνη. Ο δρόμος αυτός ενώνει το Προσήλιο με τον δευτερεύοντα δρόμο της Φυλακτής (από τα Καλύβια Φυλακτής προς Φυλακτή). Θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν εναλλακτική οδός πρόσβασης και διαφυγής, δίνοντας διέξοδο σε περίπτωση αποκλεισμού και να εξυπηρετεί όλο το Προσήλιο, αλλά και δευτερευόντως, την επικοινωνία με την Φυλακτή.

Ο δρόμος αυτός παρατημένος για πάνω από μία δεκαετία ήταν τότε σε κακή κατάσταση. Η Δημοτική Αρχή ανταποκρίθηκε αρχικά στο αίτημα των κατοίκων του Προσήλιου. Ο τότε αρμόδιος Αντιδήμαρχος κ. Θέος έκανε διάνοιξη του δρόμου με σπάσιμο βράχων στα σημεία που χρειαζόταν, κλάδεμα δένδρων και χαντάκι με σωληνώσεις για να φεύγουν τα νερά. Στο σημείο αυτό, το έργο σταμάτησε γιατί είπαν ότι δεν υπήρχαν χρήματα να τον συνεχίσουν..., γιατί έπιασε χειμώνας.., γιατί αν και ήρθε μετά η Άνοιξη, απλά ξεχάστηκε… Μέχρι που ήρθε ο “Daniel” και αποδείχθηκε πόσο απαραίτητος ήταν.

Προφανώς δεν ήταν προτεραιότητα της Δημοτικής Αρχής.

Γιατί, όπως φαίνεται γενικά από τις ανακοινώσεις μελετών και έργων της Δημοτικής Αρχής, η καθημερινότητα των δημοτών της και η ασφάλειά τους δεν είναι στις προτεραιότητές της… Άλλα έργα προκρίνει ως σημαντικά και απαραίτητα.

Το βέβαιο όμως είναι ότι ο δρόμος αυτός απαιτείται να ολοκληρωθεί. Γιατί σήμερα, αν και είναι βατός στο μεγαλύτερο μέρος του, τα σημεία που δεν έχουν ολοκληρωθεί, παρόλο που είναι λίγα, τον καθιστούν απρόσιτο τουλάχιστον στα συμβατικά αυτοκίνητα.

Η Δημοτική Αρχή θα πρέπει να φροντίσει να κάνει μελέτη και να βρει τους πόρους να ολοκληρώσει με τις σωστές προδιαγραφές τον δρόμο, παραδίδοντάς τον άμεσα στους δημότες και αποδεικνύοντας την μέριμνά της για τις ανάγκες τους και την ασφάλειά τους.

Δήμητρα Λιαπή