Μάρτζη Ζευγαρά: "Ο ψεύτης και ο κλέφτης ...τον πρώτο χρόνο χαίρονται"

Δεν θα αναφερθώ στις καταστροφικές πλημμύρες. Καταναλώθηκαν τόνοι μελάνης για το θέμα, ότι και να λέμε πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης και οι υπαίτιοι θα δικαστούν και αν κριθεί απαραίτητο θα καταδικαστούν.

Είναι ένα ακόμη θέμα που καίει , και συνειδητοποίησα τις μεγάλες διαστάσεις του μιλώντας με καθημερινά με συμπολίτες.

Ένα θέμα στο οποίο εγείρονται ζητήματα πολιτικού πολιτισμού, και δεν ειναι άλλο απ τα "ταξίματα".

Γνωστό τοις πάσι πως το πολιτικό ψεύδος είναι ένα είδος τέχνης, αναγκαίας στην πολιτική. Και είναι εν μέρει αποδεκτό όταν έχει να κάνει με το μέλλον, με τη βούληση και τη δυνατότητα να αλλάξει η κοινωνία προς το καλύτερο. Κορυφαία πολιτική αρετή είναι αυτό. Κατά πόσο όμως είναι θεμιτό να υπόσχεται κανείς? Υπάρχει κάποιο κριτήριο με το οποίο θα αποτιμήσει ο πολιτικός τι είναι θεμιτό να υποσχεθεί? ΟΧΙ. Δεν θα "τσουβαλιασω" όλους τους αιρετούς, αλλά δεν είναι εκείνες οι απελπισμένες φωνές λίγες, στις οποίες δεν τάχθηκε τίποτα περισσότερο απ το υπέρτατο αγαθό της αξιοπρεπούς εργασίας. Μιλάω με ανθρώπους που καθημερινά περιμένουν ένα σημάδι πως δεν εξαπατήθηκαν, και όσο περνάει ο καιρός φυσικά και διαταράσσεται η σχέση πολιτών- αιρετών, γιατί οι ανάγκες πολλαπλασιάζονται και το σύστημα δεν δύναται να πραγματοποιήσει όλα όσα υποσχέθηκε κατα την περίοδο της ψηφοθηρίας.

Δεν θέλω να κουράσω και δεν θα το κάνω.

Ξέρω πως όλοι δεν γεννήθηκαν με ευαισθησίες και αξίες. Και αξία δεν είναι η πανεπιστημιακή μόρφωση. Η αξίες αρχίζουν κάπου εκεί που σέβεσαι τον διπλανό ως εαυτό.

Όταν δεν πράττεις αναλογα, όταν δεν είσαι δίκαιος και όταν τάζεις και υπόσχεσαι ασύστολα σε ανθρώπους απελπισμενους σίγουρα έρχεται η ώρα που θα μπεις στη θέση του πεπτωκότος πρίγκιπα που φυσικά ο λαός θα σε κατατάξει στο πιο χαμηλό σκαλί των εκλογών. Θα σε ρίξει στη λάσπη. Εκεί που τον έριξες και εσυ ενάμισι μήνα πριν.

Μάρτζη Ζευγαρά