"Σκέψεις για τις εκλογές των Διευθυντών Εκπαίδευσης Π.Ε. Καρδίτσας στις 8-1-16" άρθρο της Άννας Ζιάκα

Πρόκειται για έναν σκοτεινό χώρο, ελάχιστων τετραγωνικών μέτρων, με χρησιμότητα αποθήκης, όπου δυο βήματα ακριβώς χώριζαν την κάλπη από το παραβάν και με την παρουσία και των 6 μελών της εφορευτικής επιτροπής, τακτικών και αναπληρωματικών, στοιβαγμένων και στριμωγμένων επίσης στον ήδη περιορισμένο χώρο που τους επέβαλλε ακόμη και αναγκαστική ορθοστασία μπροστά στην κάλπη, στο παραβάν ή στον διάδρομο εισόδου.

Τι, πού και ποιον εξυπηρετούσε η επιλογή αυτού του χώρου με τέτοια στενότητα που θύμιζε άλλες εποχές;

Ήταν θεμιτό ή αθέμιτο σύμφωνα με την δεοντολογία;

Καταργήθηκε ή αγνοήθηκε το αυτονόητο, πως ο αέρας ελευθερίας που εκπέμπει  ένας άνετος χώρος κατάλληλος για την περίσταση, ήταν απαραίτητος;

Με ποιο σκεπτικό αποφασίστηκε η χρησιμοποίηση αυτού του συγκεκριμένου χώρου όταν η πόλη διαθέτει σχολεία όπου η εκλογική διαδικασία θα γινόταν με άνεση και χωρίς παρακώλυση  των μαθητών και των μαθημάτων;

Ο περιορισμός είναι σύνηθες να επηρεάζει την ψυχολογία, να ενισχύει τον έλεγχο και να προκαλεί ενίοτε ακόμα και φόβο.

Ίσως βέβαια δεν ωφελεί το εκ των υστέρων, αλλά σκέφτηκα πως αν διστάσω ή φοβηθώ να εκφράσω τις σκέψεις μου, πώς θα συνεχίσω να διδάσκω στους μαθητές μου το δικαίωμα της ελευθερίας του ατόμου και το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της σκέψης και πώς θα συνεχίσω να προσπαθώ να διαμορφώνω συνειδήσεις  ελεύθερων ατόμων και πολιτών αυτής της κοινωνίας;

Θεώρησα, συνεπώς, πως οφείλω να διατυπώσω τις σκέψεις μου, υπηρετώντας πιστά και συνειδητά τον παιδαγωγικό μου ρόλο, όπως άλλωστε ορίζεται και από την Πολιτεία και το Σύνταγμα που τη διέπει.

Άννα Γ.  Ζιάκα
Δασκάλα
Μέλος του εκλογικού σώματος