Δημ. Παπακώστας: "Πόλεμος - Ειρήνη - θύμησες..." ^Κύριο

• Φεβ 2022: φλέγεται η Ουκρανία μετά την εισβολή - περικύκλωση της Ρωσίας . Δυο κράτη με κοινές ρίζες , ομόγλωσσοι ( σχεδόν) , ομόθρησκοι λαοί σε ένοπλη σύγκρουση .

•• Ο ΟΗΕ ,Η Δύση , οι Μεγαλες Δυναμεις ,αδυνατούν να επιβάλλουν διπλωματική λύση , ειρηνική διευθέτηση , να διασώσουν αποτρέποντας κίνδυνο γενικής ανάφλεξης με υπερόπλα ...

Η επι γης ειρηνη παραμένει ζητούμενο και σήμερα : 77 χρόνια από τη λήξη του τρομακτικού Β Παγκόσμιου πολέμου .
* Η συμφωνία της Γιάλτας , του Μινσκ δεν άντεξαν την πίεση της Ιστορίας του ανθρώπου ,που από αρχαιοτάτων χρόνων πολεμούν , ξεριζώνονται , ματώνουν , ερίζουν και ειρηνευουν - αλλά μόνο για λίγο , προσωρινά !

• Η Ελλάδα έζησε τον προηγούμενο 20ο αιώνα την βία της ιστορίας , με πολέμους , εξεγέρσεις, διχασμό, ξεριζωμό , δικτατορία , κατοχή , εμφύλιο πόλεμο , πείνα , βάσανα .
1897-1904-1909-1915/22- 1936-1940/44- 1945-1949 ,,, δυο γενιές προγόνων μας όλη ή μισή ζωή τους στις μαχες , στον ένοπλο αγώνα .
Ο παππούς μου Γιώργος ήταν φαντάρος για 12 χρόνια !

• Χθες βλέποντας τα βουρκωμένα μάτια των παιδιών του Ρωσοουκρανικού πολέμου , είχα την τύχη να ξαναφερω στη θύμηση τα τραγικά βιώματα των Ελλήνων , συζητώντας με τον σεβάσμιο θείο μου Παπά- Άγγελο που κουβαλά στις πλάτες του έναν αιώνα ζωής .

Γεννήθηκε στη Μικρασιατική καταστροφή , σε ορεινό χωριό του Αχελωου , από γονείς που βρισκόταν σε πορεια για μεροκάματο και λίγη τροφή . Στον πέρα κάμπο ( Άρτας), όπως διηγόταν και η μάνα μου .

Λίγο αλεύρι καλαμποκιού , φασόλια ...

Μεγάλωσε δίπλα στον ιερέα και δάσκαλο Κων)νο Μπαμπάτσικο , έμαθε τα εκκλησιαστικά δίπλα του , εργαζόταν στα κτήματα και ζώα .

Έβλεπε στα παιδικά του χρόνια να σβήνουν παιδιά από αρρώστιες , διχως ιατρική βοήθεια (1930).

Έζησε την εποχή Κινημάτων Βενιζέλου - Πλαστηρα 1935 και εποχή Μεταξά.

Την απαγόρευση γιδιών με πρόσχημα την προστασία των δασών .

Τη διαταγή για φύτευση καλαμποκιού σε γλάστρες κήπους τα χρόνια εκείνα.

Τη λιτανεία 1941 για τη μάστιγα της ακρίδας που εξαφάνιζε όλα τα σπαρτά ... την πορεία όλων των ενοριτών έως την Αγιά Σωτήρα με πρώτον τον παπά- Κώστα Μπαμπάτσικο, εφημέριο Βραγκιανών.

Βίωσε την κατοχή , στα απρόσιτα από τον κατακτητή ορεινά αργιθεατικα χωριά , υπηρετώντας Θεό - Άγιο Δημήτριο και συγχωριανούς του.

• Στα Δεκεμβριανά 1944-45 έζησε την εμφύλια διαμάχη . Κοντινοί του άνθρωποι οδηγήθηκαν στα κρατητήρια για 5 βδομάδες από την αντίπαλη παράταξη .

*25 Οκτωβρίου 1948 επιστρατεύεται δια βίας από μαχητές του ΔΣΕ, μαζί με άλλους ,συμμετέχει σε μαχες του εμφυλίου στα χωριά Ευρυτανίας .
«ποτέ δεν έστρεψα όπλο σε αντίπερα όχθη... έριχνα στον αέρα» μου τονίζει βουρκωμένος ...
σε λίγους μήνες επιχείρησε τολμημα ελευθερίας του με επιτυχία , Χάρι στην πίστη του στον Θεό .

*1952 παντρεύτηκε , δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια με 5 παιδιά . Σήμερα έχει 6 εγγόνια και 7 δισέγγονα , ζει στην Αθήνα και θυμάται με αγάπη τους ανθρώπους που υπηρέτησε ως ιερέας στα Θεσσαλικα Βραγκιανά και τα Κέδρα Ευρυτανίας , με την παντοτινή στήριξη της πρεσβυτέρας Βασιλικής.

Χειροτονήθηκε στον Προυσό το 1957, λειτούργησε για πάνω από 60 χρόνια. Βάπτισε , στεφάνωσε, κήδεψε ...λειτούργησε ευσυνείδητα .

Πάντα πρώτος στα πανηγύρια της ενορίας έσυρε τον χορό τιμής ενεκεν με το τσάμικο : στου παπά Λάμπρου την αυλή ...

Όλη η ζωή του με διαρκείς αλλαγές και αναταράξεις .., άντεξε τα βάσανα και έζησε με γεμάτη την καρδιά του αγάπη ,με ισορροπία -πρόοδο !

• «Η ζωή μου , λέει, είναι μια ιστορία που δύσκολα οι νεωτεροι θα πιστέψουν , θα μπορέσουν να κατανοήσουν πόση δύναμη κρύβει μέσα του ο άνθρωπος!

Αρκεί όμως να θέλει , να έχει πίστη και αισιοδοξία ακόμη και στις πιο σκοτεινές ώρες ...» Εμείς που γεννηθήκαμε τις δεκαετίες της ειρήνης και ευμάρειας (1955-2009) είμαστε ...υποψιασμένοι .

Οι πιο νέοι , της κρίσης και ψηφιακής εποχής ,θα θεωρήσουν , ίσως, την ιστορία της ζωής των 99+ ετων του σεβαστού Παπά Άγγελου ως μια φανταστική περιπέτεια πολύ περασμένων αιώνων ...

• Ας έχουν κατά νου ότι η Ιστορία αρέσκεται να κάνει κύκλους , πισωγυρίσματα , εκπλήξεις .

Η Ειρηνη, η Δημοκρατία, η Ισορροπία, η πρόοδος δεν είναι δεδομένα , δεν ακολουθουν πάντα γραμμική πορεία !

Ας εχουμε ζωντανές τις ρίζες μας , τις πατρογονικές εστίες , τα πατρικά σπίτια ως καταφύγιο ή χώρο αναστοχασμού - ηρεμίας , επαναφόρτισης μπαταριών ψυχής !

* Ειρηνη - Υγεία - λιγότερες ανισότητες στον πλανήτη μας !

Δημήτρης Παπακωστας
Φωτογραφία: Πατήρ Άγγελος Κυψέλη Αθήνας 28-2-22