Θωμάς Κουρκούνας: Αθλητική διαπαιδαγώγηση των μαθητών ^Κύριο

-Σε ορισμένα αθλήματα, η αντιαθλητική συμπεριφορά (γνωστή με το όνομα «αθλητική εκτροπή») είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Ακόμα και στον σχολικό χώρο παρατηρούνται τέτοια φαινόμενα.

-Το σχολείο, σαν θεσμός τελειοποίησης του ανθρώπου στο σύνολο του, οφείλει να προστατεύει τους νέους από κάθε παρόμοιο κίνδυνο εκτροπής, που έχει ευρύτερες δυσμενείς κοινωνικές προεκτάσεις (φανατισμός –χουλιγκανισμός κ.λ.π.)

-Ο ρόλος του καθηγητή φυσικής αγωγής είναι προσδιοριστικός για την αθλητική διαπαιδαγώγηση των μαθητών. Και άλλοι όμως παράγοντες επηρεάζουν και διαμορφώνουν το αθλητικό ήθος και την συμπεριφορά των μαθητών (γονείς, τύπος, ραδιόφωνο,τηλεόραση, αθλητικοί παράγοντες).

-Η κακή θεώρηση του αθλητισμού (νίκη και μόνο νίκη με κάθε θυσία) κ προπαντός η «λατρεία της βεντέτας» είναι στη βάση κάθε αθλητικής εκτροπής.

2. ΕΝΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

-Η σημασία της συμμετοχής, της νίκης και της ήττας.

-Αποδοχή και πειθαρχία στις αποφάσεις των διαιτητών και των κριτών.

-Παραδοχή του νικητή και τιμητική  μεταχείρηση  του νικημένου.

-Να δέχονται την νίκη χωρίς κομπασμούς  κ την ήττα χωρίς συντριβή και απογοήτευση.

-Ο αγώνας να είναι ευκαιρία γιά ανάπτυξη ανθρώπινων σχέσεων (αλληλοεκτίμηση, φιλία ).

-Οπου υπάρχει υλικό συμφέρον, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της εκτροπής.

-Ο αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρείται σαν εχθρός, αλλά σαν μέσο για να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας.

-Δεν  πρέπει να μπερδεύεται η επιθυμία της διάκρισης με την λατρεία της βεντέτας.

3.   ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ  ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

-Το  πρώτιστο είναι  η «κατάλληλη στάση» του καθηγητή φυσικής αγωγής, πριν, κατά  την διάρκεια και μετά από τους αγώνες.

-Διδασκαλία με διάλογο σε κάθε ευκαιρία (προπαντός όταν γίνονται σχολικοί η άλλοι αγώνες). Τα παραδείγματα αντιαθλητικής συμπεριφοράς δεν λείπουν.

-Διδασκαλία στην πράξη. Όταν δηλαδή γίνονται κάθε είδους σχολικοί αγώνες. Αυτοί αποτελούν το αποτελεσματικότερο μέσο αθλητικής διαπαιδαγώγησης.

Συγκεκριμμένα παιδαγωγικά πρακτικά μέτρα.
-Η αθλητική άμιλλα να χρησιμοποιείται με μέτρο.

-Η συμμετοχή των μαθητών στους σχολικούς αγώνες (σε όλα τα επίπεδα) να είναι θεληματική, αυθόρμητη και όχι αναγκαστική.

-Να γίνεται με προσοχή η επιλογή των αγωνισμάτων, σύμφωνα με τις δυνατότητες, τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των μαθητών.

-Ο κάθε μαθητής να συμμετέχει σε περισσότερες δραστηριότητες και όχι μόνο σε μία.

-Να συμμετέχουν οι ίδιοι οι μαθητές τόσο στην διοργάνωση, όσο και στα καθήκοντα κριτών και διαιτητών (στην εσωτερική φάση, με την βοήθεια των καθηγητών φυσικής αγωγής).

-Να επαινείται πάντα η φίλαθλη συμπεριφορά και όχι μόνο η νίκη. Να βρίσκει τρόπο να επαινεί ο Κ.Φ.Α. και να ενθαρρύνει και τους νικημένους για το «καλό» τους παιχνίδι.

-Η  καθιέρωση «βραβείου αθλητικού ήθους», τόσο σε ατομικό, όσο και σε ομαδικό επίπεδο, θα αποτελούσε ένα ισχυρότατο (και πρακτικό) κίνητρο προς αυτή την κατεύθυνση.

Σημείωση
Ιδιαίτερα επισημαίνεται (και πάλι) ο ρόλος του καθηγητή φυσικής αγωγής, με την συμπεριφορά του, στην σωστή αθλητική διαπαιδαγώγηση των μαθητών του.

Θωμάς Kουρκούνας
Καθηγητής φυσικής αγωγής
Προπονητής ποδοσφαίρου