Λία Ρογγανάκη: "Κάτι τρέχει με εμάς"

Μέχρι προχθές για μένα πολιτιστικό γεγονός αποτελούσε μια έκθεση ζωγραφικής, μια θεατρική παράσταση, ένα φεστιβάλ παραδοσιακών χορών. Οι τέχνες εικαστικές και εφαρμοσμένες, ο κινηματογράφος, η φωτογραφία, και η λογοτεχνία,ο αθλητισμός και η γαστρονομία δημιουργούν πολιτιστικά γεγονότα που ενισχύουν την πολιτιστική και εμπορική κίνηση μιας πόλης, της προσδίδουν γόητρο και συμβάλλουν στην οικονοµική της ανάπτυξη. Οι καταλήψεις ιδιωτικών και δημόσιων κτιρίων κάθε άλλο παρά πληρούν αυτά τα χαρακτηριστικά. Ο βανδαλισμός μιας περιουσίας επ' ουδενί δεν προάγει τον πολιτισμό για να χαρακτηριστεί πολιτιστικό γεγονός.

Όπως και να τις βαφτίσουν (πολιτιστικά γεγονότα, μέσο πάλης,) οι καταλήψεις είναι παράνομες και καταχρηστικές. Κόντρα στην κοινή λογική, υπάρχουν αυτοί που προσπαθούν να τις προωθήσουν ως κανονικότητα. Το σύνταγμα μας όμως προστατεύει την ιδιοκτησία, είτε ανήκει σε ιδιώτες είτε στο κράτος.

Άραγε ,πως θα αντιδρούσαμε αν κάποιοι ερχόταν να καταλάβουν το σπίτι μας,κλέβανε ρεύμα και νερό εξυπηρετώντας δικές τους σκοπιμότητες; Με βάση τα τηλεδικαστήρια, θα τους κερνούσαμε έναν κουραμπιέ ,(μέρες που είναι )και θα ζητούσαμε ευγενικά να αποχωρήσουν από την ιδιοκτησία μας. Όταν θα βλέπαμε πως δεν μπορούσαμε να τους αλλάξουμε την γνώμη, θα αποχωρούσαμε εμείς και με περίσσεια υπομονή θα περιμέναμε την μέρα εκείνη που θα ένιωθαν οι καταληψίες πως χρειάζονται μια αλλαγή στην ζωή τους και θα αποχωρούσαν οικειοθελώς .Έως τότε το ΕΝΦΙΑ και τα υπόλοιπα έξοδα θα τα αναλαμβάναμε αγόγγυστα.

Ας σοβαρευτούμε επιτέλους, η καταπάτηση ιδιοκτησίας συνιστά παράνομη πράξη και ο ρόλος της αστυνομίας είναι η τήρηση της δημόσιας τάξης και η πρόληψη του εγκλήματος. Είναι λοιπόν το καθήκον της να επέμβει για να επαναφέρει την νομιμότητα. Κάπως έτσι δικαιώνει και την ιστορία της, που ξεκινά από τον 5ο π.χ. αιώνα , στην Αθήνα, για την επίβλεψη των δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

Η κουλτούρα κατά του κράτους που αναπτύσσεται από διάφορες ομάδες, η εξαπάτηση ότι όλοι οι αγώνες είναι δίκαιοι ακόμα κι αν τα αιτήματα τους δεν είναι ισχυρά, η ατιμωρησία και η ευκολία με την οποία δημιουργούνται και διαδίδονται τα fake news, οδηγούν στην υπονόμευση της δημοκρατίας,στη νομιμοποίηση των καταλήψεων και στο νταηλίκι των ολίγων εις βάρος των πολλών.

Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, η Αστυνομία είναι υποχρεωμένη να παρέμβει όταν τα δικαιώματα που διεκδικούν κάποιοι λίγοι, έρχονται σε απόλυτη αντίθεση με τα δικαιώματα των πολλών. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια συμβιβασμού με αντικοινωνικές συμπεριφορές και φιλοσοφίες για επαναστάσεις χωρίς αιτία που εκδικούνται ολόκληρη την κοινωνία ,πλασάροντας ως κανονικότητα τις καταλήψεις και οδηγώντας στην μιζέρια τον πολιτισμό μιας χώρας.

Τόσες μέρες, τόσες συζητήσεις, τόση φασαρία για το αν έπρεπε η αστυνομία να επέμβει σε μια καταπάτηση ιδιοκτησίας που λίγο έλειψε να καλύψει την φωνή της απλής λογικής. Τόσες παραλλαγές των γεγονότων που προσπαθούν να κλονίσουν την αντίληψη μας περί νομιμότητας. Τόσοι ειδήμονες που παραδίδουν μαθήματα δημοκρατίας στα τηλεοπτικά πάνελ. Τόσοι αστυνομικοί που με αυτοθυσία προσπαθούν να κάνουν αυτό που ο νόμος ορίζει γι' αυτές τις περιπτώσεις.

Τι τρέχει με μας; Ας αφήσουμε επιτέλους την αστυνομία να πράξει το καθήκον της.Αν οι καταλήψεις ήταν αθώες και νόμιμες δεν θα χρειαζόταν οδηγίες αντίστασης κατά των αστυνομικών. Ποια κοινωνία ανέχεται την ανομία;Αν οι καταληψίες θέλουν να παραμείνουν στο ακίνητο ,ας το μισθώσουν και ας πληρώσουν και τους λογαριασμούς. Καιρός να σταματήσουν οι διάφορες ομάδες στο όνομα της επανάστασης να τρομοκρατούν ,τους νομοταγείς πολίτες, χωρίς συνέπειες.

Λία Ρογγανάκη

Γενικός–Οικογενειακός Ιατρός
Επιμελήτρια Ά Κέντρο Υγείας Μουζακίου
Περιφερειακή Σύμβουλος