Αλ. Παπαμιχαήλ: "Στην Ελλάδα δεν ξέρουν τι σημαίνει αθλητική παιδεία" ^Κύριο

Αναλυτικά όσα δήλωσε:

-Για την παρθενική σου παρουσία στους Ολυμπιακούς αγώνες θέλω να μας μιλήσεις. Στη διοργάνωση του Λονδίνου πέτυχες δύο σημαντικά ρεκόρ, στα 20χλμ. και στα 50χλμ. βάδην, όπου κατέρριψες το προηγούμενο ρεκόρ του Σπύρου Καστάνη… Πώς αισθάνεσαι για αυτήν σου την επιτυχία;

«Σίγουρα αισθάνομαι μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια για αυτά που κατάφερα στη διοργάνωση του Λονδίνου. Όσοι γνωρίζουν από στίβο θα ξέρουν ότι τα δύο ρεκόρ που πέτυχα είναι αρκετά σημαντικά. Τα 20 χλμ. ήταν το αγώνισμά μου, αλλά αυτό που πέτυχα στα 50χλμ., ειλικρινά, δεν το περίμενα. Κι όμως, κατάφερα να καταρρίψω ένα μεγάλο ρεκόρ. Αυτό του Σπύρου Καστάνη. Πάντως, οι Ολυμπιακοί Αγώνες πέρασαν και πλέον κοιτάζω μπροστά»

-Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου; Πού στρέφεις πλέον την προσοχή σου;

«Ο επόμενος στόχος μου είναι το Παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου, που θα διεξαχθεί το ερχόμενο καλοκαίρι. Και σε αυτήν τη διοργάνωση θα κατέβω με αξιώσεις, με στόχο να πετύχω κάτι καλό. Πάντως, έχω μπροστά μου και τους Μεσογειακούς αγώνες και ένα Κύπελλο, που θα διεξαχθεί στη Σλοβακία, όπου θα προσπαθήσω επίσης να διακριθώ».

Η ανέλιξή σου, προφανώς, είναι προϊόν σκληρής δουλειάς… Πόσα χρόνια ασχολείσαι με το βάδην;

«Η αλήθεια είναι αυτή. Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ. Ασχολούμαι με το βάδην και κάνω πρωταθλητισμό από τα 14 μου. Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να βλέπεις την προσπάθειά σου να αποδίδει καρπούς. Είμαι πολύ ευχαριστημένος για αυτό».

Ποιοι άνθρωποι σε έχουν βοηθήσει στην καριέρα σου;

«Οφείλω πολλά στον πρώτο μου προπονητή, τον Δεληγιάννη Θανάση. Αυτός μου έμαθε το βάδην. Εδώ κι έναν χρόνο έχω αλλάξει προπονητή και προπονούμαι με τον Κεφαλόπουλο Ναπολέοντα, ο οποίος είναι κι αυτός πολύ καλός στη δουλειά του και είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένος από τη συνεργασία μας».

Ποια είναι η βοήθεια της Πολιτείας στην προσπάθειά σου;

«Η βοήθεια της Πολιτείας είναι μηδαμινή. Οι μόνοι που μας στηρίζουν είναι οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας μας. Όσο μπορούν, βέβαια, κι αυτοί. Η Πολιτεία είναι κοντά μας την ημέρα ή την επόμενη που θα πάρουμε τα μετάλλια ή θα έχουμε κάποια μεγάλη διάκριση. Μετά, δυστυχώς, τίποτα δεν είναι το ίδιο».

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου στο μέλλον σε ό,τι αφορά στο άθλημά σου;

«Θέλω να ελπίζω πάνω από όλα ότι θα βρω επιτέλους μία δουλειά… Όπως και οι περισσότεροι αθλητές, έτσι και εγώ περιμένουμε να γίνει ο διορισμός μου στο Δημόσιο, ωστόσο έχουν παγώσει όλα και περιμένω να δω τι θα γίνει.

Έχω κάνει τα χαρτιά μου εδώ και τρία χρόνια και θα έπρεπε να είχα διοριστεί εδώ κι έναν χρόνο. Αυτό το δικαιούμαι, δεν ζήτησα κάποια χάρη.

Αυτό είναι από την πέμπτη θέση που κατέκτησα στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων στο Χένγκελο της Ολλανδίας το 2007, όταν είχα καταλάβει την πέμπτη θέση. Πάντως, μέχρι στιγμής, δεν έχει γίνει τίποτα. Έχω μπει, όπως και οι άλλοι αθλητές, σε έναν πίνακα και περιμένω».

Πώς είναι οι συνθήκες προπόνησής σου;

«Εγώ προπονούμαι στην Καρδίτσα και στην Αθήνα. Στη γενέτειρά μου υπάρχουν αρκετά προβλήματα. Δεν υπάρχει θέρμανση, δεν υπάρχει ζεστό νερό, ούτε χώρος για να προπονηθούν τα μικρά παιδιά.

Είναι μεγάλο το πρόβλημα. Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα ούτε στην Αθήνα. Στην Ελλάδα δεν ξέρουν τι σημαίνει αθλητική παιδεία και με τη στάση που κρατείται από την Πολιτεία αποτρέπουν τα παιδιά να ασχοληθούν με τον κλασικό αθλητισμό.

Αν δεν έκανες βάδην, με τι άθλημα θα ήθελες να ασχοληθείς;

«Είχα μία κλίση προς την αντοχή. Έκανα στην αρχή αγωνίσματα αντοχής και ημιαντοχής. Πάντως, είμαι πολύ ευχαριστημένος που ασχολήθηκα με το βάδην και τα πηγαίνω τόσο καλά».

Πηγή: zougla.gr