ΛΑ.ΣΥ. Θεσσαλίας: Οι υδρομαστεύσεις από πηγές του Πηλίου, δεν λύνουν το πρόβλημα της λειψυδρίας και της αντιπλημμυρικής προστασίας του Δ. Βόλου ^Κύριο

1. Υδρομάστευση και αγωγοί μεταφοράς νερού των πηγών Αγ. Ιωάννη και Ζάγκα για την ύδρευση των οικισμών Αγ. Βλάσιος, Παλαιόκαστρο, Άνω Λεχώνια, Κάτω Λεχώνια, Μαλάκι, Πλατανίδια, Σερβανάτες, Αγριά και του Π.Σ. Βόλου και Ν. Ιωνίας στις Δ.Ε. Αρτέμιδας, Δ.Ε. Αγριάς και Δ.Ε. Βόλου του Δήμου Βόλου

2. Νέα Υδρομάστευση των πηγών Φλάμπουρο, Καρβουνιάρικα, Βλαχογιάννη, διάταξη διύλισης και τροφοδότηση της υφιστάμενης δεξαμενής «Μεσιακό Ίσιωμα» στην Δ.Ε. Μακρινίτσας, του Δήμου Βόλου.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας, καταψήφισε τις εισηγήσεις για τις ΜΠΕ και των δύο έργων. Στην τοποθέτησή του ο επικεφαλής της, Τάσος Τσιαπλές ανέφερε τα εξής:

Τα έργα υδρομάστευσης και μεταφοράς νερού από πηγές χωριών του Πηλίου για ύδρευση του Βόλου, που είναι ενταγμένα στο MASTER PLAN της ΔΕΥΑΜΒ και βασίζονται στο Σχέδιο Διαχείρισης Λεκανών Απορροής του Υδατικού Διαμερίσματος Θεσσαλίας, το οποίο υποχρεώνει τις ΔΕΥΑ στην εκπόνηση Γενικών Σχεδίων Ύδρευσης, στο πλαίσιο εφαρμογής της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ της Ε.Ε. για τη διαχείριση των υδάτων που ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία, είναι αμφίβολης αποτελεσματικότητας.

Δεν το λύνουν γιατί η η πολιτική Ε.Ε, κυβερνήσεων και της τοπικής διοίκησης στη διαχείριση των υδάτινων πόρων διαπερνάτε από την λογική του «κόστους – οφέλους» και όχι της κάλυψης των λαϊκών αναγκών, χωρίς να είναι εμπόρευμα το νερό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο MASTER PLAN της ΔΕΥΑΜΒ μια σειρά από έργα που θα συνέβαλαν στην αντιμετώπιση της λειψυδρίας και ταυτόχρονα στην αντιπλημμυρική προστασία και την προστασία του περιβάλλοντος, όπως (κατασκευή μικρών φραγμάτων, συλλέκτες ομβρίων ανάντι ρεμάτων, ποικιλότροπος εμπλουτισμός υδροφορέα, κλπ.) όπως και «εναλλακτικές διαδρομές» αγωγών, ΔΕΝ επιλέγονται από Ε.Ε, κυβερνήσεις, Δημοτικές Αρχές, με την επίκληση του μεγάλου κόστους, παρά το γεγονός ότι είναι αναγκαία όχι μόνο για τις υδροδοτικές, αρδευτικές και περιβαλλοντικές ανάγκες της περιοχής αλλά και την αντιπλημμυρική προστασία.

Αντ’ αυτού επιλέγονται:

1. Εκτεταμένες υδρομαστεύσεις πηγών, χωρίς να υπολογίζονται οι ανάγκες του φυσικού περιβάλλοντος του Πηλίου που πλέον υποβαθμίζεται η προστασία του και φυσικά με αγνόηση των γνώσεων και απόψεων των τοπικών κοινωνιών που δεν έχουν ιδιοκτησιακή σχέση με τις πηγές αλλά που προστατεύουν τους κατοίκους των περιοχών,

2. Μεγάλος αριθμός νέων γεωτρήσεων και ενίσχυση παλαιών και μάλιστα σε εδάφη που είναι εξαιρετικά αμφίβολη η ποιότητα των αντλούμενων υδάτων (π.χ. περιοχή Κάρλας),

3. Πανάκριβα έργα αφαλάτωσης (Ν. Αγχίαλος κλπ.),

4. Υποτίμηση της δυνατότητας άμεσης εξοικονόμησης νερού για άρδευση και βιομηχανική χρήση από εκείνα που μπορούν να προκύψουν από μια εύρυθμη λειτουργία των εγκαταστάσεων των Βιολογικών Καθαρισμών.

Γι’ αυτό η Λαϊκή Συσπείρωση Θεσσαλίας καταψηφίζει.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ