Δρόμος Ανατροπής για τη Θεσσαλία: Ανακοίνωση για την κατάρτιση του ΠΕΠ και της Στρατηγικής RIS3 για την Περ. Θεσσαλίας 2014-2020 ^Κύριο

Αντιμετωπίζουν ένα τόσο σημαντικό γεγονός ως μία βαρετή υποχρέωση του πλαισίου που ορίζει ότι τα τελικά Επιχειρησιακά Σχέδια θα πρέπει να έχουν αναρτηθεί και να βρίσκονται σε δημόσια διαβούλευση.

Αντί να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία που του δίνεται για τον εξαρχής σχεδιασμό μίας Επιχειρησιακής Περιόδου -γιατί πάντα ισχυριζόταν ότι αυτός βελτίωσε το “στραβό” επιχειρησιακό σχεδιασμό του ΕΣΠΑ από τη στιγμή που ανέλαβε-, στέκεται στα απαραιτήτως αναγκαία που επιβάλλει το πλαίσιο.

Αντί αυτή την περίοδο να γίνει ένας εξαντλητικός διάλογος με τους βασικούς φορείς της Περιφέρειας (Πανεπιστήμιο, Δήμοι, Επιμελητήρια, Εργατικά Κέντρα κ.α.), επιλέχθηκε ο εκ των έσω σχεδιασμός και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες και προσχηματικές ημερίδες.

Βασισμένος στις εγκυκλίους του Υπουργείου, επιχειρείται ένας σχεδιασμός μακριά από τις ανάγκες της κοινωνίας και ιδιαίτερα τώρα που η κρίση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της.

Ένας σχεδιασμός που στο επίκεντρό του δεν έχει τον άνθρωπο, αλλά την εξυπηρέτηση των συντεχνιών των μεγαλοεργολάβων που περιμένουν από τα κονδύλια του νέου ΕΣΠΑ να αυξήσουν τα κέρδη τους.

Παρά το γεγονός ότι στο σχέδιο υπάρχει η διαπίστωση ότι οι ανισότητες μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Θεσσαλίας μεγάλωσαν, συγκεκριμένες παρεμβάσεις που να δίνουν απάντηση στο πρόβλημα αυτό, δεν προβλέπονται στο σχεδιασμό.

Μεγάλη ευθύνη για αυτή την κατάσταση έχει και ο κ. Αγοραστός ο οποίος διαχειρίστηκε από τα μέσα του 2011 το ΕΣΠΑ και δεν μπόρεσε να δώσει λύση στο πρόβλημα αυτό, που είχε φανεί από την αρχή. Ας τοποθετηθεί, λοιπόν, δημόσια και αναλυτικά σχετικά με το ποιό είναι το συγκεκριμένο σχέδιό του ώστε να αρθεί αυτή η ανισότητα.

Ένα άλλο στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι το γεγονός ότι πολλά από τα στοιχεία της μελέτης αφορούν μέχρι το 2011, δηλαδή στην αρχή της μεγάλης κρίσης, γεγονός που σημαίνει ότι τα πράγματα είναι πιο απελπιστικά τώρα.

Μεγάλη βαρύτητα θα πρέπει να δοθεί στο γεγονός της κατανομής των πόρων και να μας πει η Περιφερειακή Αρχή αν πιστεύει ότι ικανοποιούνται τα συμπεράσματα της μελέτης με την κατανομή αυτή, δηλαδή 127 εκ για μπετά από τα 328 εκ + 74 το Ταμείο Συνοχής που είναι συνολικά για την Περιφέρεια.

Η έκθεση-σχέδιο είναι εξαιρετικά γενικόλογη, δεν αναφέρει συγκεκριμένους στόχους και χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα. Κορυφαίο χαρακτηριστικό αποτελεί η παράλειψη αναφοράς και σχεδιασμού για τις νέες τεχνολογίες (με εξαίρεση τη συνοπτική και δίχως ουσία αναφορά στις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών στη σελ. 28, ενώ παραλείπονται κρίσιμοι τομείς όπως η βιοτεχνολογία κλπ).

Χαρακτηριστικό της οπισθοδρομικότητας της αντίληψης και του ίδιου του αναπτυξιακού μοντέλου που προτείνεται είναι η αναφορά ότι «ο κυριότερος παράγοντας της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων είναι το κόστος παραγωγής» (σελ. 20), μια άποψη απαξιωμένη και αναντίστοιχη με τις προκλήσεις και τις προοπτικές της κοινωνίας της γνώσης. Πρόκειται για μια άποψη που επιδιώκει να νομιμοποιήσει τη λεηλασία της εργασίας και του περιβάλλοντος, και η οποία υλοποιείται με την διάλυση του κοινωνικού κράτους και την απουσία αντιμετώπισης της κοινωνικής κρίσης. Αντίθετα, στη σύγχρονη οικονομία η ανταγωνιστικότητα προκύπτει από την παραγωγή αξίας (και όχι από τη μείωση του κόστους) μέσα από την επένδυση στη δημιουργικότητα της εργασίας, από την εξασφάλιση και παροχή κοινωνικών αγαθών και την προστασία της μοναδικότητας του περιβάλλοντος. Δυστυχώς, ακόμη χειρότερα, στο παρόν σχέδιο αγνοούνται δυνατότητες ανάπτυξης σε νέους κλάδους που βασίζονται στην επένδυση στην εργασία και τις ικανότητές της για δημιουργικότητα και καινοτομία. Δηλαδή η Περιφερειακή Αρχή δείχνει να επιλέγει μια παθητική πολιτική εφησυχασμού, ως κι αν όλα πάνε καλά!

Κλείνοντας, θα θέλαμε να επισημάνουμε το γεγονός ότι η παράταξη μας «Δρόμος Ανατροπής για τη Θεσσαλία», έχει μία τελείως διαφορετική αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να έχει γίνει η διαβούλευση και ο σχεδιασμός για το ΕΣΠΑ 2014-2020. Κατά τη γνώμη μας, το βάρος θα πρέπει να “πέσει” στις αναπτυξιακές προτεραιότητες, με αιχμή τις κοινωνικές ανάγκες και την επένδυση στην εργασία, τη γνώση και τις κοινωνικές υποδομές.

''Δρόμος Ανατροπής Για Τη Θεσσαλία''