Μιχ. Χρυσοχοΐδης: Σύμβολο αλλαγής και πράξη ελπίδας η ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου ^Κύριο

Ο Κος Ψύρρας με αφορμή την πρόσφατη αρνητική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που «παγώνει» ξανά την ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου ζήτησε να πληροφορηθεί από τον αρμόδιο Υπουργό σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης για την ετήσια μεταφορά 250 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού του Αχελώου αλλά και για τα υπόλοιπα υδροηλεκτικά έργα που συνδέονται με το έργο.

Ο Κος Ψύρρας στην τοποθέτησή του επεσήμανε στον Υπουργό τις πέντε αρνητικές δικαστικές αποφάσεις που έχουν προηγηθεί για το έργο και δεν επιτρέπουν την αισιοδοξία για την ολοκλήρωση του έργου και ζήτησε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί τόσο στις δηλώσεις τους για το έργο όσο και στις αποφάσεις που θα λάβουν για να μη δημιουργούνται στους Θεσσαλούς ψεύτικες ελπίδες.

Και συνέχισε αναφερόμενος σε δυο προβλήματα που μπορούν να επιλυθούν, το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας και πως δεν θα πάνε "στράφι" τα τελειωμένα έργα.

"Να ξεκινήσω από το πρώτο. Το υδατικό διαμέρισμα της Θεσσαλίας είναι εξ ορισμού ελλειμματικό και θα συνεχίσει να παραμένει ελλειμματικό, εάν συνεχιστεί η ίδια παρελκυστική πολιτική. Διότι, κύριε Υπουργέ, το μεγαλύτερο κακό στη Θεσσαλία προκλήθηκε, επειδή εδώ και τριάντα χρόνια η εκτροπή με εκτροπή μονοπώλησε τη συζήτηση, την ιδεολογικοποίησε και την ενέταξε σε μία πολεμική. Διαμορφώθηκε μία κατάσταση εφησυχασμού, ότι θα έρθει μια μέρα που θα πλημμυρίσει δήθεν ο κάμπος με νερό. Όμως, αυτή η μέρα δεν θα έρθει ποτέ. Γιατί ακόμη και εάν γινόταν η εκτροπή με διακόσια πενήντα εκατομμύρια κυβικά, πάλι θα ήταν ελλειμματικός ο κάμπος. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να λέτε και να λέμε, για να μη δημιουργούνται στους ανθρώπους ψεύτικες ελπίδες.

Πρέπει να αποδεσμεύσουμε τη σκέψη μας από την εκτροπή, διότι αλλιώς δεν θα διαμορφώσουμε στη Θεσσαλία μία πολιτική για τη γεωργία ακριβείας, για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, για την αποδέσμευση από υδροβόρες καλλιέργειες, τη γεωργία της μειωμένης  έντασης.

Χρειάζεται επειγόντως να  επανεξεταστεί το ένα από τα τρία σχέδια διαχείρισης υδάτινων πόρων. Ποιο; Αυτό που δεν προβλέπει εκτροπή. Δεν πρέπει να χαθεί και άλλος χρόνος και να ζουν οι αγρότες με ψεύτικες ελπίδες.

Όσον αφορά τα έργα, σαφώς δεν πρέπει να εγκαταλειφθούν. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να τα βομβαρδίσουμε, όπως προτείνουν κάποιοι επαναστάτες εκεί κάτω στον κάμπο. Η ΔΗΜΑΡ θέλει αυτά τα έργα να αξιοποιηθούν.

Προτείνουμε η Μεσοχώρα να λειτουργήσει ως υδροηλεκτρικό έργο, να χαμηλώσει το ύψος της, ώστε να προστατευτεί το χωριό και να δοθεί τεχνικά η λύση για τον εκχυλιστή. Να τελειώσει γρήγορα η σήραγγα και να αποπερατωθεί το χαμηλότερο φράγμα της Συκιάς, μικραίνοντας πιθανόν το μέγεθός του. Να  χρησιμοποιηθεί δε η μέθοδος της αντλησοταμίευσης με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Τα υπάρχοντα έργα θα αποκτήσουν χαρακτήρα ενεργειακό και επιπλέον θα είναι δυνατόν πια  να  χρηματοδοτηθούν ως ΑΠΕ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρέπει δηλαδή να δώσουμε σύντομα μια οικολογική, αλλά και μια οικονομικά συμφέρουσα λύση".

Στην απάντηση του ο Κος Χρυσοχοΐδης τόνισε ότι: "τα κατασκευασμένα μέχρι σήμερα έργα δεν πρόκειται να αχρηστευθούν. Θα περιληφθούν στο νέο σχεδιασμό του Υπουργείου που θα γίνει μετά την έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση των σχεδίων διαχείρισης των υδατικών διαμερισμάτων της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου που έχουν εκπονηθεί με βάση τις Κοινοτικές Οδηγίες.

Ήδη έχουν εγκριθεί τον Ιούλιο του 2013 από το ΥΠΕΚΑ οι στρατηγικές μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων των σχεδίων αυτών.

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι και ανεξάρτητα από την απόφαση του ΣτΕ ο υφιστάμενος σχεδιασμός, δυνάμει του νόμου του 2006 που σας ανέφερα προηγουμένως, έπρεπε να τροποποιηθεί, αφού σύμφωνα με τα προαναφερόμενα σχέδια διαχείρισης, που είναι υπό έγκριση, ο εκτρεπόμενος πια όγκος των υδάτων δεν είναι εξακόσια, αλλά, όπως πολύ σωστά είπε ο συνάδελφος, είναι διακόσια πενήντα εκατομμύρια κυβικά μέτρα έναντι ενός δισεκατομμυρίου εκατό εκατομμυρίων και εξακόσια στη συνέχεια.

Πρέπει, λοιπόν, να δούμε με ποιον τρόπο θα τροποποιηθεί η κατασκευή του υφιστάμενου σχεδιασμού σε ό,τι αφορά τη Συκιά. Όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι, πλέον το έργο της Μεσοχώρας και το έργο της Συκιάς γίνεται, κατ’ αρχήν, ένα ενεργειακό έργο".

Αναφέρθηκε επίσης στα λάθη που έχουν γίνει επί μια τριακονταετία για την κατασκευή του έργου λέγοντας: "Στον Αχελώο δυστυχώς –και όχι μόνο- η πολιτεία εμφανίστηκε πρόχειρη και αλαζονική, ανέτοιμη και αυταρχική. Περιφρόνησε τη φύση και τους ανθρώπους. Δεν προσπάθησε να συνθέσει, αλλά να επιβάλει. Δεν μελέτησε, αλλά απαίτησε. Παραλίγο να γίνει καταστροφή. Ευτυχώς, την απέτρεψαν κάποιοι δικαστές και οι κάτοικοι.

Δουλειά των πολιτικών, κύριε Πρόεδρε, είναι η συνεννόηση και η συνεργασία: συνεννόηση εκπροσώπων, συνεργασία των ανθρώπων, σύνθεση των συμφερόντων και διασύνδεση των συστημάτων. Οι υδάτινοι πόροι πρέπει να διαχειρίζονται. Τα φυσικά συστήματα πρέπει να διασυνδέονται μεταξύ τους. Νομίζω ότι είναι πολύ απλοί οι κανόνες και οι νόμοι και της τεχνικής αλλά και της ίδιας της φύσης. Είναι κρίμα να χάνεται στη θάλασσα τόσο πολύτιμο νερό.

Ναι, λοιπόν, η ιδέα ήταν σωστή, όμως με προϋποθέσεις, με μελέτη, με σεβασμό στη φύση, στους ανθρώπους. Δεν έγινε έτσι. Θεωρώ ότι η εκτροπή με τα 1,2 εκατομμύρια κυβικά ήταν εκτροπή από τη λογική. Ταυτόχρονα, ήταν μια προσπάθεια αυταρχικής επιβολής από την πολιτεία των αποφάσεών της, χωρίς εθνικό σχέδιο διαχείρισης, χωρίς φροντίδα για τις επιπτώσεις στους ανθρώπους και στο περιβάλλον.

Η εκτροπή με τα 650 εκατομμύρια κυβικά εξακολουθούσε να μην έχει μια καθαρή προοπτική. Χρησιμοποιεί όγκους νερού που δεν χρειάζονται κατά τη γνώμη μου. Μπλέκει τα ενεργειακά με την άρδευση και με χρήσεις υδάτινων πόρων. Οι νόμοι δεν μπορούν να εκβιάζουν τη ζωή ούτε να κάνουν τον Προκρούστη της πραγματικότητας.

Θα πρέπει λοιπόν να ασκήσουμε πολιτική. Δεν θα πάρουμε το νερό από τον ένα τάχα, για να το δώσουμε στον άλλο. Οι Αιτωλοακαρνάνες και οι Θεσσαλοί είναι όλοι Έλληνες. Θα συνεργαστούν χωρίς να θιγούν. Θα ανταλλάξουν, δεν θα κλέψουν. Θα συνεννοηθούν και δεν θα αλληλοϋπονομευθούν. Θα διαλύσουμε -και πρέπει να διαλύσουμε- μύθους αντιπαλότητας.

Οι λιμνοθάλασσες φυσικά και δεν υποφέρουν από τα 250 εκατομμύρια κυβικά που χρειάζεται ο υδροφόρος ορίζοντας της Θεσσαλίας. Να ξεκαθαρίσουμε τις συγχύσεις. Η Συκιά και πολύ περισσότερο η Μεσοχώρα είναι ενεργειακά έργα, ούτε εκτροπή ούτε φωνές πονηρής τάχα προστασίας του περιβάλλοντος, που περισσότερο μάλλον μοιάζουν με την προστασία κάποιων συμφερόντων. Δεν θα προχωρήσουμε στη σήραγγα πριν εξασφαλίσουμε τα δίκτυα που χρειάζεται ο κάμπος. Δεν θα πετάξουμε σταγόνα νερό. Υπάρχουν σήμερα έξυπνα δίκτυα ορθολογικής διαχείρισης του νερού.   

Ποιος Έλληνας θέλει –πολύ σωστά είπατε προηγουμένως- τον υδροφόρο ορίζοντα του κάμπου της Θεσσαλίας στα 400 μέτρα; Άνυδρη Θεσσαλία είναι ξερή Ελλάδα. Θα το αλλάξουμε, χωρίς όμως να καταστρέψουμε το άλλο. Μας έλειψε το μέτρο, η συνεννόηση και η συνεργασία και στον Αχελώο και σε πολλά άλλα. Μας έλειψε η πολιτική, μας περίσσεψε η υποκρισία και πολλές φορές η υπερβολή.

Και επειδή πραγματικά είναι η ώρα της πράξης, απευθύνομαι σε εσάς και σας καλώ όλους να αλλάξουμε τις συμπεριφορές μας και τις συνήθειές μας, να κάνουμε ένα από τα μεγαλύτερα λάθη μας σύμβολο αλλαγής και πράξη ελπίδας.

Εκεί στη Συκιά, όπως ξέρετε, κύριε συνάδελφε, πριν από εβδομήντα χρόνια «σκοτώθηκε» η αντίσταση. Ας το δούμε, λοιπόν, αυτό ως σύμβολο πράξης και ελπίδας. Μαζί να κάνουμε τα έργα μνημείο ποιότητας, αλληλοσεβασμού, μέτρου της ελληνικής εξυπνάδας και επινοητικότητας. Είμαι σίγουρος με αυτά που άκουσα ότι συμφωνείτε και εσείς πως οι πολιτικοί και όλοι οι Έλληνες το αξίζουμε".