Mήνυμα του Μητροπολίτη κ. Τιμόθεου για τα Χριστούγεννα ^Κύριο

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἐψάλαμε κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου στήν ὀγδόη (η’) ᾠδή τήν Καταβα-σία:
«Θαύματος ὑπερφυοῦς ἡ δροσοβόλος ἐξεικόνισε κάμινος τύπον·
οὐ γάρ οὕς ἐδέξατο φλέγει νέους, ὡς οὐδέ πῦρ τῆς θεότητος
Παρθένου ἥν ὑπέδυ νηδύν· Διό ἀνυμνοῦντες ἀναμέλψωμεν·
εὐλογείτω ἡ κτίσις πᾶσα τόν Κύριον καί ὑπερυψούτω εἰς πάντα τούς αἰῶνας»
(Καταβασία η’ ᾠδῆς Χριστουγέννων).

Τό καμίνι πού ἐξέπεμπε δροσιά ἦταν τύπος πού προεικόνιζε ἕνα παράδοξο θαῦμα.
Διότι ὅπως αὐτό δέν ἔκαψε τούς νέους πού δέχθηκε μέσα του, ἔτσι δέν ἔκαψε καί τό πῦρ τῆς θεότητος τήν κοιλία τῆς Παρθένου, στήν ὁποία εἰσῆλθε. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς ἄς ψάλλουμε μέ ὕμνους: Ὁλάκερη ἡ κτίση ἄς δοξάζει τόν Κύριο κι ἄς τόν ὑπερυψώνει σέ ὅλους τούς αἰῶνες.
Μεταξύ τῶν τύπων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού προεικόνισαν τήν γέννηση τοῦ Κυρίου μας ἀπό τήν Παρθένο Μαρία, εἶναι καί τό ἀναμμένο καμίνι τῆς Βαβυλῶνος, στό ὁποῖο ἔριξε ὁ Ναβουχοδονόσορ τούς Τρεῖς εὐσεβεῖς νέους. Τή σύνδεση αὐτῶν τῶν δύο θαυμαστῶν γεγονότων ἐπιχειρεῖ ὁ ὑμνογράφος ἱερός Κοσμᾶς στόν παρόντα εἱρμό, πού ἀντιστοιχεῖ στήν ὀγδόη βιβλική ᾠδή, τόν ὕμνο δηλαδή τῶν τριῶν Παίδων.

Ἡ «δροσοβόλος» κάμινος, πού δέχθηκε μέσα της τούς τρεῖς Παῖδες καί ἡ ὁποία ἄν καί ἀναμμένη «ἑπταπλασίως» δέν τούς κατέκαυσε, ἀποτελεῖ «Τύπον» τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.
Διότι καί τό πῦρ τῆς θεότητος, δηλαδή ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, πού κατοίκησε στήν κοιλία τῆς Παρθένου καί συνελήφθη ἐκεῖ ὡς ἄνθρωπος, δέ τήν κατέκαυσε, ἀλλά τήν διαφύλαξε ἄφλεκτη καί ἀβλαβῆ.

Ὁ τύπος αὐτός τῆς καμίνου, καθώς παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ ἁγιορείτης, εἶναι ἀντίστροφος ἐν σχέσει μέ τήν ἀλήθεια πού προεικόνιζε, δηλαδή μέ τήν ἐκ Παρθένου γέννηση τοῦ Σωτῆρος Κυρίου.

Ἡ κάμινος, πού προτύπωνε τή μήτρα τῆς Θεοτόκου, εἶχε μέσα της τή φωτιά καί δέν κατέκαυσε τούς Τρεῖς νέους πού δέχθηκε. Ἀντίθετα, στήν περίπτωση τῆς Παναγίας δέν κατακάηκε ἡ ἴδια ἀπό τό πῦρ τῆς θεότητος, δηλαδή τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ πού δέχθηκε μέσα της.

Ὁ Θεός εἶναι πράγματι κατά τό λόγο τῆς Ἁγίας Γραφῆς «πῦρ καταναλίσκον» (Δευτερ. 4, 24)· πῦρ ὅμως πού κατακαίει, καθώς διδάσκει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, τή μοχθηρία καί τήν ἁμαρτία: «Πῦρ γάρ ὁ Θεός ἡμῶν καί πῦρ καταναλίσκον τήν μοχθηρίαν» (Λογ. ΜΑ’, 12, ΒΕΠΕΣ 60, 117).

Ἑπομένως δέν ἦταν δυνατόν νά κατακαύσει τήν Παρθένο, ἐπειδή εἶχε καθαρθεῖ ἀπό τήν προπατορική ἁμαρτία κατά τόν καιρό τοῦ Εὐαγγελισμοῦ μέ τήν ἐπέλευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί δέν βαρυνόταν ἀπό ὁποιαδήποτε προσωπική ἁμαρτία.  

Ὅ,τι προεικόνισε ἡ κάμινος ἔχει πλέον πραγματοποιηθεῖ.

Καί οἱ πιστοί δοξολογοῦμε τόν Κύριο γιατί ἐνανθρώπησε «δι’ ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου», ὅπως ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας. Στή δοξολογία αὐτή προσκαλοῦμε νά συμμετάσχει καί ὁλόκληρη ἡ δημιουργία.

Πῶς ὅμως ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριός μας ἐν σαρκί στή γῆ;

Καί πῶς ἄφησε τόν οὐρανό καί ἐμφανίσθηκε στήν ἐπίγεια ἀνθρώπινη περατότητα, ἀφοῦ ποτέ στήν αἰωνιότητα δέν ἄφησε τόν τόπο Του καί δέν μετακινήθηκε σέ ἄλλον τόπο; Ἄλλωστε γι’ Αὐτόν δέν ὑπάρχει τόπος, ἀφοῦ εἶναι πανταχοῦ παρών.

Ὄντως ἡ σάρκωση τοῦ Θεοῦ εἶναι τό ὕψιστο καί τό θαυμαστό μυστήριο ἀνάμεσα στά μυστήρια τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς.
Γιατί, πάλι, ὁ Θεός πού εἶναι ἡ ἀλήθεια καί ἡ χάρις, ἡ ἐλευθερία καί ἡ ἁγνότητα, τό φῶς καί τό κάλλος, ταπείνωσε τόν ἑαυτό Του καί κατέβηκε στό λυκόφως τῆς ἀλήθειας καί τῆς χάριτος, στό λυκόφως τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἁγνότητος, στό λυκόφως τοῦ φωτός καί τοῦ κάλλους;

Γιατί κατέβηκε στό ρυπαρό ποτάμι τῆς κοσμικῆς ζωῆς, ὅπου τό ψέμα ἀκρωτηριάζει τήν ἀλήθεια, ἡ μοχθηρία ἐναντιώνεται πεισματικά στό ἔλεος, ἡ ψυχόλεθρη δουλεία ὀνομάζεται κατ’ εὐφημισμόν ἐλευθερία, ἡ ἄγνοια θεωρεῖται γνώση καί ἡ δυσμορφία νομίζεται ὀμορφιά;

Πόσο φρικτό εἶναι γιά τόν Θεό, νά γίνει ἄνθρωπος, νά ντυθεῖ τό ἀνθρώπινο σῶμα καί νά κατέβει ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους, γιά νά τούς διδάξει, νά τούς καθοδηγήσει καί νά τούς σώσει! Γι’ αὐτό τό ἀποστολικό κήρυγμα γιά τόν Θεό πού φανερώθηκε ἐν σαρκί ἦταν «Ἰουδαίοις μέν σκάνδαλον, Ἕλλησι δέ μωρίαν» (Α’ Κορ. 1, 23).

Οἱ προκλήσεις στή ζωή μας εἶναι πολλές καί ἡ ἁμαρτία καί ἡ ἀποστασία περιτυλίγεται μέ ὡραῖα πολύχρωμα περιτυλίγματα γιά νά μᾶς παρουσιαστεῖ ὄμορ-φη, μέ λέξεις καί ἰδέες, ὅπως ἐλευθερία, ἀνθρώπινα δικαιώματα, αὐτοδιαχείρισης τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος, δικαίωμα στήν ἄμβλωση, υἱοθεσία παιδιῶν ἀπό ὁμόφυ-λα ζευγάρια, πολιτικός γάμος, σύμφωνο συμβίωσης, διαζύγιο καί πολλά παρόμοια.

Καί ἡ φετινή ἑορτή τῶν Χριστουγέννων, πού περιμέναμε ἦλθε καί ὕστερα ἀπό λίγες ἡμέρες, θά ἀνήκει στό παρελθόν. Οἱ χάρτινες φάτνες καί τά πλαστικά χριστουγεννιάτικα δένδρα θά πᾶνε στήν ἀποθήκη. Οἱ φωταψίες θά σβήσουν. Οἱ ποιμένες θά γυρίσουν στή στάνη τους. Οἱ Μάγοι «δι’ ἄλλης ὁδοῦ» στή χώρα τους, ἀλλά ὁ «Τεχθείς Βασιλεύς» ὁ Κύριος τῶν ψυχῶν μας θά μένει γιά πάντα κοντά μας, στή Φάτνη τῆς καρδιᾶς μας, ἄν θελήσουμε νά κάνουμε τήν καρδιά μας Φάτνη!

Κ α λ ὰ κ α ὶ ε ὐ λ ο γ η μ έ ν α Χ ρ ι σ τ ο ύ γ ε ν ν α !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Ὁ Μητροπολίτης σας