Πασχαλινό μήνυμα του Μητροπολίτη κ. Τιμόθεου ^Κύριο

«Κατῆλθες ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς
καί συνέτριψας μοχλούς αἰωνίους
κατόχους πεπεδημένων, Χριστέ,
καί τριήμερος
ὡς ἐκ κήτους Ἰωνᾶς
ἐξανέστης τοῦ τάφου».
(Καταβασία στ΄ ᾠδῆς Κανόνος τοῦ Πάσχα)

Εἶναι γνωστή ἡ περιπέτεια τοῦ προφήτου Ἰωνᾶ, ὅπως ἐπίσης καί ὁ εὐχαρι-στήριος ὕμνος πού «ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους» ἀπηύθηνε πρός τόν Θεό γιά τή θαυμαστή διάσωσή του (2, 1-10). Ἡ προσευχή αὐτή ἀπετέλεσε τήν ἕκτη βιβλική ὠδή τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἰωνᾶς, ἡ ἐπί τρεῖς ἡμέρες παραμονή του στήν κοιλιά τοῦ θαλασσίου κήτους καί ἡ θαυμαστή ἔξοδός του ἀπό αὐτό, ἀποτελοῦν προεικονί-σεις τοῦ Κυρίου, τῆς τριήμερης ταφῆς καί τῆς ἔνδοξης Ἀναστάσεώς Του.

Ὅπως ὁ Ἰωνᾶς «κατέβη εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοί αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι» (2,7), ἔτσι καί ὁ Χριστός μετά τό σταυρικό Του θάνατο «κατῆλθεν ἐν τοῖς κατωτάτοις τῆς γῆς»· τό νεκρό σῶμα Του στόν τάφο καί ἡ ἀθάνατη ψυχή Του στόν Ἅδη. Μέ τήν κάθοδό Του αὐτή ὁ Κύριος νίκησε τόν Ἅδη· συνέτριψε τούς μοχλούς του πού μέχρι τότε πα-ρέμεναν ἀπαραβίαστοι, ἄνοιξε τίς πύλες του καί ἐλευθέρωσε ὅλους ἐκείνους πού κρατοῦσε δέσμιους.

Ἐκτός ἀπό τήν ἱστορία τοῦ Ἰωνᾶ, εἶναι πιθανό ὁ ἱερός Δαμασκηνός νά ἐμπνεύστηκε στή σύνθεση τοῦ παρόντος εἱρμοῦ καί ἀπό τά ὅσα γράφει στό 45ο κεφάλαιό του ὁ προφήτης Ἡσαΐας, κατανοώντας τα προφανῶς σέ μία χριστολογι-κή προοπτική: «Ἐγώ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καί ὅρη ὁμαλιῶ, θ ύ ρ α ς χ α λ κ ᾶς σ υ ν τ ρ ί ψ ω κ α ί μ ο χ λ ο ύ ς σ ι δ η ρ ο ύ ς σ υ γ κ λ ά σ ω καί δώσω σοι θησαυρούς σκοτεινούς, ἀποκρύφους...» (45, 2-3).

Ὅταν πλέον ὁ Χριστός συνέτριψε τούς μοχλούς τοῦ Ἅδη καί κατέλυσε τήν ἐξουσία του, «ἐξανέστη τοῦ τάφου τριήμερος», ὅπως ἀκριβῶς καί ὁ προφήτης Ἰωνᾶς βγῆκε ἀπό τήν κοιλιά τοῦ κήτους μετά ἀπό τήν τριήμερη παραμονή του σ’ αὐτό. Ἔτσι πραγματοποιήθηκε μέ θαυμαστή ἀκρίβεια ὅ,τι καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριος προεῖπε γιά τόν ἑαυτό Του: «Ὥσπερ γάρ ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας, οὕτως ἔσται καί ὁ υἱός τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας» (Ματθ. 12, 40).

Ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς: οἱ ἄνθρωποι καταδίκασαν τόν Θεό εἰς θάνατον, ὁ Θεός ὅμως μέ τήν ἀνάστασή Του “καταδικάζει” τούς ἀν-θρώπους εἰς ἀθανασίαν. Γιά τά χτυπήματα, τούς ἀνταποδίδει τούς ἐναγκαλι-σμούς, γιά τίς ὕβρεις, τίς εὐλογίες, γιά τόν θάνατο, τήν ἀθανασία. Ποτέ δέν ἔδειξαν οἱ ἄνθρωποι τόσο μῖσος πρός τόν Θεόν, ὅσο ὅταν Τόν σταύρωσαν, καί ποτέ δέν ἔδειξε ὁ Θεός τόσην ἀγάπη πρός τούς ἀνθρώπους ὅσην ὅταν ἀνέστη. Οἱ ἄνθρωποι ἤθελαν νά καταστήσουν τόν Θεό θνητό, ἀλλά ὁ Θεός διά τῆς ἀναστάσεώς Του κα-τέστησε τούς ἀνθρώπους ἀθανάτους. Ἀνέστη ὁ σταυρωθεῖς Θεός καί ἀπέκτεινε τόν θάνατο. Ὁ θάνατος οὐκ ἔστι πλέον. Ἡ ἀθανασία κατέκλυσε τόν ἄνθρωπο καί ὅλους τούς κόσμους του....

Ὅλη ἡ ἱστορία τοῦ Χριστιανισμοῦ δέν εἶναι τίποτε ἄλλο παρά ἡ ἱστορία ἑνός καί μοναδικοῦ θαύματος, τοῦ θαύματος τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως.

Ὁ ἄνθρωπος γεννιέται ἀληθινά, ὄχι ὅταν τόν φέρει στόν κόσμο ἡ μητέρα του, ἀλλά ὅταν πιστεύσει στόν Ἀναστάντα Σωτῆρα Χριστό, διότι τότε γεννιέται στήν ἀθάνατη καί αἰώνια ζωή, ἐνώ ἡ μητέρα γεννά τό παιδί πρός θάνατο, γιά τόν τάφο. Ἡ ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ μητέρα ὅλων μας, ὅλων τῶν Χριστιανῶν, ἡ μητέ-ρα τῶν ἀθανάτων. Διά τῆς πίστεως στήν ἀνάσταση τοῦ Κυρίου γεννιέται ἐκ νέου ὁ ἄνθρωπος, γεννιέται γιά τήν αἰωνιότητα.

Ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως ἄς πλημμυρίσει τίς καρδιές ὅλων μας!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ἀδελφοί μου!

Μέ ἀναστάσιμες εὐχές

Ὁ Μητροπολίτης Σας

† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων

Τιμόθεος