Τελέσθηκε η επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες του χωριού της Οξυάς ^Κύριο

Η εκδήλωση έλαβε χώρα, συμβολικά, στον οικισμό Πλατάνια του χωριού της Οξυάς, που, με βάση επίσημα στοιχεία του Συλλόγου, αποτελεί και τον τόπο καταγωγής του στρατιώτη Απόστολου Καραβίδα, πρώτου πεσόντα από το νομό Καρδίτσας στον πόλεμο του 1940 – 41.  Η συμμετοχή των Οξυωτών ξεπέρασε, πράγματι, κάθε προσδοκία, επιβραβεύοντας με τον τρόπο αυτό τις επί επταετία, περίπου, προσπάθειες του Συλλόγου για ανάδειξη του ιστορικού αυτού για το χωριό της Οξυάς συμβάντος.  

Στη σύντομη τοποθέτησή του ο πρόεδρος του Συλλόγου της Οξυάς κος Γιώργος Καραβίδας αναφέρθηκε, κατ’ αρχή, στη σημασία του έπους του 1940, παραμονές του εορτασμού του οποίου ο Σύλλογος επέλεξε να αποδώσει, όπως από καιρό σχεδίαζε, έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε όλους ανεξαιρέτως τους καταγόμενους από το χωριό της Οξυάς πεσόντες στους αγώνες του έθνους. Στη συνέχεια τόνισε τη σημασία της θυσίας όλων των πεσόντων, για την οποία, όπως είπε, οι νεότερες γενιές πρέπει να εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους, διατηρώντας την ως ζωντανό παράδειγμα για πάντα και δήλωσε πως ο Σύλλογος, τιμώντας την ιστορία του χωριού με τα γεγονότα που την απαρτίζουν, προτίθεται να καθιερώσει τη συγκεκριμένη εκδήλωση στον ίδιο τόπο και χώρο και κάτω από καλύτερες συνθήκες, ζήτησε δε γι’ αυτό τη συμπαράσταση όλων των συγχωριανών αλλά και κάθε άλλου αρμόδιου προσώπου ή φορέα. Ολοκληρώνοντας την παρέμβασή του ο πρόεδρος του Συλλόγου ευχαρίστησε όλους τους συμμετέχοντες για τη στήριξή τους καθώς και την οικογένεια του Απόστολου Καραβίδα, που συμπαραστάθηκε στην πρωτοβουλία του Συλλόγου με κάθε δυνατό τρόπο.

Η συνέχεια ανήκε στην κύρια ομιλήτρια, την πρόεδρο της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων νομού Καρδίτσας κα Κατερίνα Σταθοπούλου, φιλόλογο καθηγήτρια, η οποία αναφέρθηκε, επίσης στο έπος του 1940 και σε όσα προηγήθηκαν της κήρυξης του πολέμου αλλά και κατά τη διάρκεια αυτής, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στις συνθήκες και στα γεγονότα των πρώτων εχθροπραξιών, κατά τις οποίες έχασε τη ζωή του και ο καταγόμενος από την Οξυά πρώτος πεσών από το νομό Καρδίτσας, βασιζόμενη γι’ αυτό σε επίσημα στοιχεία που ο Σύλλογος έχει συγκεντρώσει. Τόνισε ιδιαίτερα την προσφορά του χωριού της Οξυάς στους αγώνες του έθνους για την ελευθερία του, κάτι που, όπως είπε, αποδεικνύεται περίτρανα και από τα ονόματα των ηρώων στο μνημείο των πεσόντων του χωριού. Εξήρε την πρωτοβουλία του Συλλόγου της Οξυάς να διοργανώσει συμβολικά την τελετή της επιμνημόσυνης υπέρ των πεσόντων του χωριού δέησης  στον τόπο καταγωγής του Απόστολου Καραβίδα, πρώτου πεσόντα απ'  όλο το νομό Καρδίτσας στον πόλεμο του 1940 – 41, διαβεβαιώνοντας πως η αναφορά στη συγκεκριμένη αυτή ηρωϊκή πράξη σε τίποτα δε μειώνει τη θυσία κανενός από τους υπόλοιπους πεσόντες, τους οποίους, συμπλήρωσε, ο Σύλλογος ανέκαθεν τιμούσε, τιμά και θα εξακολουθεί να τιμά με κάθε δυνατό τρόπο. Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της η πρόεδρος της Ένωσης εξέφρασε την ελπίδα πως η μεγάλη επέτειος του 1940, που αποτελεί σταθμό δόξας και τιμής για την πατρίδα μας, θα αποτελεί πάντοτε και το έναυσμα για να θυμόμαστε το υπέροχο παρελθόν του έθνους μας, στη μοίρα του οποίου είναι να αντιμετωπίζει εχθρούς, κάτι που υποχρεώνει όλους μας να είμαστε πάντοτε έτοιμοι για να φανούμε άξιοι απόγονοι των προγόνων μας, της λαμπρής μας ιστορίας και του δοξασμένου παρελθόντος μας.

Τέλος, στη σύντομη παρέμβασή της η κα Σταυρούλα Μπουκοβάλα, δισέγγονη του Απόστολου Καραβίδα,  αναφέρθηκε στο πλήγμα που η πατρίδα μας αλλά και το χωριό της Οξυάς δέχθηκαν από τον πόλεμο του 1940, αφού χιλιάδες οικογένειες έχασαν δικούς τους ανθρώπους. Δήλωσε, ωστόσο, πως τόσο για την ίδια όσο και για όλους μας η επέτειος του 1940 πρέπει να αποτελεί μέρα υπερηφάνειας, ενθυμούμενοι πως οι πρόγονοί μας δε δίστασαν να πράξουν το καθήκον τους, αν και αντιλαμβάνονταν πλήρως ότι η ζωή η δική τους αλλά και των οικογενειών τους θα άλλαζε για πάντα. Στις λίγες γραμμές που αφιέρωσε για τον προπάππο της Απόστολο Καραβίδα, αναφέρθηκε στις μαρτυρίες ανθρώπων που τον γνώριζαν και οι οποίοι τον χαρακτήριζαν ως άνθρωπο απλό, ταπεινό και εργατικό αλλά και σε μαρτυρίες  συμπολεμιστών  του, σύμφωνα με τις οποίες αυτός πολέμησε με  αξιοπρέπεια  και  περίσσιο θάρρος, καθώς  τη στιγμή  που  οι  εχθρικές  δυνάμεις  τους  κύκλωναν  ολοένα  και  περισσότερο  και  υπήρχε κίνδυνος να  αποδεκατιστούν  όλοι  οι στρατιώτες, εκείνος  πήρε  την  πρωτοβουλία  μαζί με  λίγους  ακόμα  να καθυστερήσουν  τον  εχθρό, προκειμένου  να  οπισθοχωρήσουν  οι  υπόλοιποι. Συμπολεμιστής  του  έλεγε χαρακτηριστικά  ότι  μέχρι  να  γυρίσουν  από το  ύψωμα  όπου  βρίσκονταν,  εκείνος  ζούσε  και  πολεμούσε, μετά  τίποτα……….

Στην τελετή παρόντες ήταν ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Οξυάς κος Δημήτρης Πάτας, ο αντιπρόεδρος κος Λάμπρος Ευθυμίου, μέλη του ΔΣ της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων του νομού Καρδίτσας, εκπρόσωποι του Συλλόγου απανταχού Οξυωτών Καρδίτσας με έδρα την Αθήνα, καθώς και λοιπών Συλλόγων και φορέων.

Τα συγχαρητήριά του στον πρόεδρο και το Διοικητικό Συμβούλιο του διοργανωτή Συλλόγου απένειμε και ο Δήμαρχος Μουζακίου κος Γιώργος Κωτσός, που, μαζί με την πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου κα Σοφία Τόλια και τον καταγόμενο από την Οξυά δημοτικό σύμβουλο κο Νίκο Ζαρνακούπη, δεν κατάφεραν, εξαιτίας και άλλων υποχρεώσεών τους, να παραβρεθούν έγκαιρα στην εκδήλωση. Απευθυνόμενοι στον πρόεδρο του Συλλόγου, εξέφρασαν όλοι τους τη συμπαράστασή τους στην πρωτοβουλία του Συλλόγου, τονίζοντας ιδιαίτερα τη σημασία της ανάδειξης στους σημερινούς καιρούς της κρίσης στοιχείων της ιστορίας μας, μέσα από τα οποία όλοι μας και, κυρίως, οι νέοι μας, μπορούμε να αντλούμε πρότυπα ηρώων. Οι ίδιοι διαβεβαίωσαν πως η δημοτική αρχή θα βρίσκεται στο πλευρό του Συλλόγου και θα στηρίζει τις προσπάθειές του.

Για την ιστορία, τώρα, να αναφέρουμε πως, με βάση επίσημα στοιχεία, ο πρώτος πεσσών από το νομό Καρδίτσας στον πόλεμο του 1940 - 41 κατάγονταν από το χωριό της Οξυάς και συγκεκριμένα από τον οικισμό Πλατάνια. Ονομάζονταν Καραβίδας Απόστολος του Κων/νου και της Αγόρως. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία από τις 21 Σεπτεμβρίου 1933 μέχρι και 30 Νοεμβρίου 1934 και στις 22 Ιουλίου 1940 κατατάχθηκε και πάλι, ως έφεδρος πλέον, στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού, που τότε είχε έδρα τα Τρίκαλα. Η κήρυξη του πολέμου του 1940 τον βρίσκει να υπηρετεί στην 613 μονάδα του ΙΙου Υποτομέα του Συντάγματος Πίνδου, που Διοικητή είχε το θρυλικό Συνταγματάρχη Δαβάκη. Φονεύθηκε από εχθρικά πυρά  το πρωϊ της 28ης Οκτωβρίου 1940, στη θέση Ταμπούρι Σαμαρίνας, μαχόμενος με τους λιγοστούς συμπολεμιστές του κατά του υπέρμετρου και ορμητικά επιτιθέμενου εχθρού, κάτω από συνθήκες ιδιαίτερα δύσκολες. Αξίζει εδώ να θυμηθούμε χαρακτηριστικά τα λόγια του Θουκυδίδη, που στο α΄ βιβλίο του Πελοποννησιακού πολέμου, περιγράφει ότι ο κλονισμός που γεννά ο πόλεμος στους ανθρώπους, ειδικότερα την πρώτη μέρα, όπου ο φόβος, το άγνωστο, η ανασφάλεια κυριαρχεί, δεν συγκρίνεται με τις υπόλοιπες μέρες.

Η μονάδα του Απόστολου Καραβίδα, που αποτελούσε τμήμα της πρώτης γραμμής άμυνας, με Διοικητή τον τραυματισθέντα στο τέλος Αντισυνταγματάρχη Μισσύρη και υπό τις διαταγές του Συνταγματάρχη Δαβάκη, είχε ως αποστολή αρχικά να αποκρούσει τις πρώτες ορμητικές επιθέσεις του εχθρού και στη συνέχεια να διεξάγει αντεπίθεση. Και παρότι αρκετά από τα αμυνόμενα τμήματά της αναγκάστηκαν αρχικά να υποχωρήσουν στην πίεση και τη δύναμη του εχθρού, η αποστολή - όπως προκύπτει και από ιδιόχειρο σημείωμα του ίδιου του Συνταγματάρχη Δαβάκη - στέφθηκε στο τέλος από απόλυτη επιτυχία. Ο εχθρός όχι μόνο αποκρούστηκε αλλά κατά την διενεργηθείσα μόλις το πρωί της 1 Νοεμβρίου 1940 πρώτη ελληνική αντεπίθεση, τράπηκε σε φυγή και είχαμε και τη σύλληψη των πρώτων Ιταλών αιχμαλώτων.

Ο στρατιώτης Απόστολος Καραβίδας ήταν από τους πρώτους έντεκα (11) νεκρούς του πολέμου και ο πρώτος από το νομό Καρδίτσας, που μαζί με πέντε (5) ακόμα Οξυώτες, τους Λαμπρακάκη Αθανάσιο του Λάμπρου, Πάτα Πέτρου του Σωτηρίου, Κουκουράβα Κων/νου του Στεφάνου, Μαυρομάτη Πέτρου του Λάμπρου και Βούζα Γρηγόριου του Αλέξανδρου, η θυσία των οποίων ακολούθησε χρονικά,  εκπροσωπούν το χωριό της Οξυάς στον κατάλογο των ηρώων του έπους του ’40.