Μουσικό Σχολείο Καρδίτσας: Ιστορικές και φυσιολατρικές διαδρομές στο Ναύπλιο και τις Σπέτσες

Βασικός στόχος της εκδρομής ήταν αφενός η επίσκεψη μουσείων και μνημείων που συνδέονται με την Ελληνική Επανάσταση και αφετέρου η γενικότερη επαφή των μαθητών με την ελληνική παράδοση και φύση κατά τη διάρκεια της άνοιξης. 

Πρώτος σταθμός της επίσκεψης ήταν το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Κατασκευάστηκε από τον αρχιτέκτονα Πολύκλειτο τον Νεότερο γύρω στο 340-330 π.Χ. και είχε χωρητικότητα 13000-14000 θεατών. Το θέατρο είναι παγκοσμίως γνωστό για την εξαιρετική ακουστική του και αποτελεί πόλο έλξης τεράστιου αριθμού Ελλήνων και ξένων επισκεπτών. Κάθε χρόνο διεξάγεται το Φεστιβάλ Επιδαύρου, το οποίο φιλοξενεί σημαντικές θεατρικές παραστάσεις. Ο αρχαιολογικός χώρος αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αλλά η Επίδαυρος συνδέεται και με την Ελληνική Επανάσταση, καθώς εκεί διεξήχθησαν δύο Εθνοσυνελεύσεις: η πρώτη στις 20 Δεκεμβρίου 1821, που διακήρυξε την ανεξαρτησία του ελληνικού έθνους, και η δεύτερη τον Μάρτιο του 1826 (διαλύθηκε λόγω της πτώσης του Μεσολογγίου στις 16 Απριλίου και επαναλήφθηκε στην Τροιζήνα). 

Στη συνέχεια οι μαθητές περιηγήθηκαν στην παλιά πόλη του Ναυπλίου. Ήδη από το 1823, το Ναύπλιο ορίστηκε έδρα της κυβέρνησης. Η επιλογή του Ναυπλίου ως πρωτεύουσας έγκειται στο γεγονός ότι ήταν παραθαλάσσιο, και θα μπορούσε να ανεφοδιαστεί δια θαλάσσης σε περίπτωση πολιορκίας, αλλά και να ελέγχει αρκετές περιοχές της Πελοποννήσου και θαλάσσιες διαδρομές. Ο Ιωάννης Καποδίστριας αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο στις 8 Ιανουαρίου 1828. Τρία χρόνια αργότερα, δολοφονήθηκε από μέλη της οικογένειας Μαυρομιχάλη μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα. Τον διαδέχτηκε ο Όθωνας το 1833, ο οποίος ένα χρόνο αργότερα μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους στην Αθήνα. Οι μαθητές απόλαυσαν την ανοιξιάτικη πόλη που μύριζε ανθισμένα λουλούδια και χάρηκαν τη βόλτα μπροστά στη θάλασσα. 

Η επόμενη μέρα ήταν αφιερωμένη στις Σπέτσες. Οι μαθητές μας επισκέφτηκαν το σπίτι – μουσείο της Μπουμπουλίνας. Το αρχοντικό της οικογένειας Μπούμπουλη χτίστηκε το 17ο αιώνα από Μαυριτανό αρχιτέκτονα και αποτελείται από το ισόγειο και δύο ορόφους. Το Μουσείο στεγάζεται στον πρώτο όροφο, που αποτελείται από τέσσερα μεγάλα δωμάτια, τη Μεγάλη Σάλα, το Δωμάτιο Υποδοχής, τη Τραπεζαρία και το Δωμάτιο με Τζάκι. Σε αυτό μπορεί κανείς να δει συλλογή όπλων, επιστολές και άλλα αρχεία, παλιά βιβλία, πορτραίτα της Μπουμπουλίνας, προσωπικά της αντικείμενα, έπιπλα, διακρίσεις που της είχαν απονείμει κυρίως ξένες κυβερνήσεις και πολλά άλλα. Ξεχωρίζουν, μεταξύ άλλων, το ξυλόγλυπτο ταβάνι της οικίας και το χρηματοκιβώτιο του πλοίου της Μπουμπουλίνας. 

Στην παραλία του νησιού υπάρχει το άγαλμα της ηρωίδας, που ατενίζει τη θάλασσα έτοιμη για μάχη. Φιλοτεχνήθηκε από τη γλύπτρια Ναταλία Μελά, εγγονή του Παύλου Μελά και της Ναταλίας Δραγούμη. Στο νησί σώζονται πολλά αρχοντικά, με χαρακτηριστικότερο ίσως το ξενοδοχείο «Poseidonion Grand Hotel», το οποίο άνοιξε για πρώτη φορά τις πύλες του το καλοκαίρι του 1914. Κάπου εκεί τελείωσε και η περιήγηση των μαθητών στο «νησί των αρωμάτων», όπως το ονόμασαν οι Ενετοί (ή Πυτιούσα= πευκόφυτος κατά την αρχαιότητα), το νησί με τις ωραίες παραλίες και τους υπέροχους απομονωμένους κόλπους.

Η τελευταία μέρα της εκδρομής ξεκίνησε με μια επίσκεψη στο Παλαμήδι. Πρόκειται για φρούριο στο Ναύπλιο το οποίο κατασκευάστηκε το 1687 από τους Βενετούς μετά από σφοδρή μάχη με τους Οθωμανούς κατά τον Βενετοτουρκικό Πόλεμο. Ο λόφος πάνω στον οποίο βρίσκεται έχει ύψος 216 μέτρα και αναφέρεται πως, όποιος επιλέξει να ανηφορίσει στο Παλαμήδι μέσω σκάλας, πρέπει να ανέβει 999 σκαλοπάτια. Κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι οχυρώθηκαν στο Παλαμήδι αλλά στις 30 Νοεμβρίου 1822 οι Έλληνες το κατέλαβαν έπειτα από μάχη. Μετά την Επανάσταση, το Παλαμήδι χρησίμευσε σαν φυλακή, στην οποία το 1833 φυλακίστηκε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και αποφυλακίστηκε 11 μήνες μετά, έπειτα από χάρη του βασιλιά Όθωνα. Από το Παλαμήδι διακρίνεται το Μπούρτζι, η μικρή νησίδα μπροστά στο λιμένα του Ναυπλίου, καλυπτόμενη πλήρως από παλαιό ενετικό Φρούριο στο οποίο οφείλει και το όνομά της. Το Φρούριο αυτό ανεγέρθη από τους Ενετούς μετά την αποχώρηση του Μαχμούτ Πασά το 1473, εφοδιάζοντάς το με νεώτερα πυροβόλα. 

Στη συνέχεια, οι μαθητές επισκέφτηκαν το Πολεμικό Μουσείο, το οποίο στεγάζεται στο κτίριο της Πρώτης Σχολής Ευελπίδων (Αμαλίας 22). Εδώ οι νεαροί επισκέπτες παρακολούθησαν την ιστορία της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας, ιδιαίτερα δε τη συμμετοχή των κατοίκων της Αργολίδας στους αγώνες του Ελληνικού Έθνους, από την Ελληνική επανάσταση μέχρι την απελευθέρωση από τα στρατεύματα Κατοχής. Ακολούθως, τα παιδιά οδηγήθηκαν στο Παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης, η οποία στεγάζεται στο διατηρητέο νεοκλασικό κτίριο που αποτέλεσε το πρώτο Βουλευτήριο. Η έκθεση των έργων ζωγραφικής με θέμα «1821 – Μορφές και Θέματα του Αγώνα της Ελληνικής Ανεξαρτησίας» διαρθρώνεται σε πέντε ενότητες οι οποίες καλύπτουν θέματα ή απεικονίζουν ιστορικά συμβάντα, των οποίων η εικονογραφία διαμορφώθηκε ενώ η τέχνη του 19ου αιώνα εξελισσόταν τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Η εκπαιδευτική εκδρομή ολοκληρώθηκε, μέσα από μια διαδρομή γεμάτη από αρωματικά εσπεριδοειδή δέντρα, με την επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο και το μουσείο των Μυκηνών. Τα «κυκλώπεια τείχη», η «Πύλη των λεόντων», η μυκηναϊκή ακρόπολη και ο «θησαυρός του Ατρέα» αποτελούν μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς τα οποία δένουν αρμονικά με το φυσικό τοπίο. Ο μυκηναϊκός πολιτισμός αναπτύχθηκε την Ύστερη Εποχή του Χαλκού (1600-1100 π.Χ.). Ξεχωρίζουν οι οχυρές ακροπόλεις που περιλαμβάνουν ανάκτορα και ταφικά μνημεία (όπως τους θολωτούς τάφους των βασιλέων), το χρυσό «προσωπείο του Αγαμέμνονα» και τα ευρήματα της Γραμμικής Β, της γραφής που χρησιμοποιούσαν εξειδικευμένοι γραφείς για πρακτικούς κυρίως λόγους. 

Οι μαθητές του Μουσικού Σχολείου Καρδίτσας επέστρεψαν από την εκδρομή τους ενθουσιασμένοι, γεμάτοι σημαντικές πληροφορίες, εικόνες, μυρωδιές και ερεθίσματα. Τόσο τα παιδιά, όσο και οι υπεύθυνοι των προγραμμάτων και συνοδοί στην εκδρομή (Σοφία Κόκκινου, Ρία Μπλιόσκα, Αποστολία Νικολάου, Άννα Παΐση και Δήμητρα Τσιοπούλου) περιμένουν με ανυπομονησία την επόμενη εξόρμηση σε νέους τόπους!