Απάντηση Αλεξάκου σε Μπούτα – Οικολόγους για τον Αχελώο ^Κύριο

Έτσι αντιλαμβάνεται αυτός και το κόμμα του τις εξελίξεις έτσι ενεργούν. Οι πολίτες είναι οι τελικοί κριτές. Από την πλευρά του έχει την τάση να βλέπει συνωμοσίες πίσω από τις θέσεις και τις απόψεις του καθενός.

Είμαι τάχατες εκπρόσωπος των Ευρωπαϊκών μονοπωλίων που δεν θέλουν τη μερική μεταφορά νερού από τον Αχελώο.

Αγαπητέ Βαγγέλη, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Ένα "παιδί" από το Μαστρογιάννη είμαι που χειρίστηκε για πολλά χρόνια το σφυροδρέπανο. Το δρεπάνι θερίζοντας χιλιάδες δεμάτια μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '70 και το σφυρί στην οικοδομή για το μεροκάματο που απέδιδε τα προς το ζην κατά τη διάρκεια των σπουδών. Είναι προφανές λοιπόν ότι ούτε είχα ούτε θα μπορούσα να έχω σχέση με αυτά τα μονοπώλια, πόσο μάλλον να τα εκπροσωπώ.

Υπάρχουν απλά διαφορετικές προσεγγίσεις ανθρώπων, που έχουν την ίδια επιθυμία, να ολοκληρωθεί το έργο της μερικής μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία.

Η δική μου προσέγγιση λέει ότι για να ξεκινήσει το έργο πρέπει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας να το επιτρέπει. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να τεκμηριώσουμε προσεχτικά την αναγκαιότητα μεταφοράς νερού για άρδευση, την περιβαλλοντική διάσταση του έργου, την παραγωγή πράσινης ενέργειας, την ύδρευση του πολεοδομικού συγκροτήματος της Λάρισας, την αποφυγή ερημοποίησης της Θεσσαλίας, το γεγονός ότι ο "Αχελώος" είναι μακράν το φθηνότερο έργο από δω και πέρα αφού έχει εκτελεστεί το 80% του έργου κ.λπ. Και όλα αυτά σύμφωνα με τους κανόνες και τις οδηγίες του Ελληνικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η δική του προσέγγιση είναι ότι αυτά είναι "προφάσεις εν αμαρτίαις". Μπορούμε να κάνουμε το έργο εδώ και τώρα, αρκεί να μεγαλώσει το λαϊκό κίνημα και η δύναμη του ΚΚΕ. Με λίγα λόγια επιβάλλουμε το έργο με "τσαμπουκά".

Όμως σήμερα - και ευτυχώς - έχουμε δημοκρατία όπου οφείλουμε να σεβόμαστε την άλλη άποψη και να την αντικρούουμε με επιχειρήματα. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να επιτύχουμε οι αποφάσεις των Δικαστηρίων - τις οποίες οφείλουμε να σεβόμαστε - να είναι ευνοϊκές για μας. Οι άλλες απόψεις και δυσμενείς αποφάσεις των Δικαστηρίων προοιωνίζουν και σε επικίνδυνους ατραπούς παραπέμπουν.

Όσον αφορά τις απόψεις των οικολόγων που υποστηρίζουν σε πρόσφατο άρθρο τους ότι μπορούμε με μικρά έργα να ταμιεύσουμε νερό στον κάμπο, η απάντηση είναι ότι χρειαζόμαστε πολύ μεγάλες εκτάσεις παραγωγικής γης που δεν έχουμε και πολλαπλάσια χρήματα που ούτε αυτά έχουμε.

Να ταμιεύσετε νερό στα ποτάμια λένε μερικοί. Αναφέρω το παράδειγμα του ποταμού Καλέντζη. Αν τον γεμίζαμε "μπίμπα" σε όλο το μήκος του - από την Πηνειό μέχρι την Καρδίτσα - έπρεπε: σε μήκος 20 χιλιομέτρων να κατασκευάσουμε τουλάχιστον 10 φράγματα ύψους τεσσάρων μέτρων. Θα ταμιεύαμε: 40 μ. πλάτος του ποταμού Χ 2 μ. μέσο ύψος νερού Χ 20 χιλιόμετρα = 1.600.000 κ.μ. νερού. Δηλαδή νερό μιας μέρας από τη λίμνη Πλαστήρα. Αφήστε που με τόσα φράγματα στο ποτάμι σε κάθε νεροποντή θα είχαμε και μια πλημμύρα.

Αν ακόμη θέλαμε να ταμιεύσουμε σε λιμνοδεξαμενές 600 εκατομμύρια κ.μ., όση ποσότητα νερού ισχύει σήμερα ότι μπορεί να μεταφερθεί από τον Αχελώο, χρειαζόμαστε 150.000 στρέμματα παραγωγικής γης. Δηλαδή 300 εκατ. € για απαλλοτριώσεις και 600 εκατ. για κατασκευές των λιμνοδεξαμενών. Σύνολο 900 εκατομμύρια την ίδια στιγμή που η ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου απαιτεί μόλις 150 εκατ. €. Κι ακόμα πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι με την λειτουργία των φραγμάτων θα έχουμε παραγωγή πράσινης ενέργειας ύψους 60 εκατ. € ετησίως ενώ με τις λιμνοδεξαμενές όχι μόνο δεν θα παράγουμε πράσινη ενέργεια αλλά θα πληρώνουμε τρεις φορές. Μια φορά να τις γεμίζουμε, μια να τις αδειάζουμε στο ποτάμι και μια για την άντληση από αυτό για να ποτίζουμε. Τέλος πρέπει να συνυπολογίσουμε και την απώλεια εισοδήματος από την μη καλλιέργεια της γεωργικής γης που θα καλύψουν οι λιμνοδεξαμενές, η οποία στο συγκεκριμένο παράδειγμα ανέρχεται σε 50 εκατ. € το χρόνο.

Ας αφήσουμε λοιπόν όλοι μας τις ιδεοληψίες και να καθίσουμε να συζητήσουμε με επιχειρήματα και ανοιχτό μυαλό. Το οφείλουμε στον τόπο μας, το οφείλουμε στα παιδιά μας.''

Ο Φώτης Αλεξάκος είναι:

Περιφερειακός Σύμβουλος

Πρ. Νομάρχης Καρδίτσας

Πρ. πρόεδρος της ΠΑΣΕ