Να συνεχιστεί το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» ζητά ο Ν. Μιχαλάκης ^Κύριο

Αναλυτικά η τοποθέτηση του Κου Μιχαλάκη:         

Η συζήτηση για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» αναδεικνύει, για μια ακόμη φορά, την πρόθεση της κυβέρνησης, να συρρικνώσει, σε βαθμό πλήρους εξαφάνισης, το κοινωνικό κράτος . Με πρόσχημα τη δημοσιονομική προσαρμογή, σπεύδει να καταργήσει δημόσιες υποδομές, δημόσιες παροχές και διευκολύνσεις, δημόσιες και δωρεάν δυνατότητες κυρίως για τα ασθενέστερα, οικονομικά και κοινωνικά, στρώματα.

Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» έχει διανύσει ένα ικανό διάστημα ύπαρξης και ανάπτυξης και έχει αποδειχθεί η χρησιμότητα, η παρεμβατικότητα και η απήχησή του, καθώς και η πολύ καλή δουλειά των εργαζομένων σε αυτό.

Ειδικά στην περιφέρεια, το πρόγραμμα έχει βοηθήσει σημαντικά στην άμβλυνση των φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού, ιδίως των ηλικιωμένων ατόμων, καθώς και στην ουσιαστική πρωτοβάθμια φροντίδα και περίθαλψη.

Μόνο, στον νομό τον οποίο εκλέγομαι, στον νομό Καρδίτσας και από το 2002, έχουν αναπτυχθεί 17 δομές του «Βοήθεια στο Σπίτι», στις οποίες απασχολούνται 55 εργαζόμενοι (έχουν προσληφθεί όλοι με κριτήρια ΑΣΕΠ) που εξυπηρετούν περίπου 1500 άτομα σε όλους τους δήμους του νομού.

Το «Βοήθεια στο Σπίτι» φροντίζοντας την τρίτη ηλικία και τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες συνδέεται άμεσα με το δίχτυ κοινωνικής προστασίας που η πολιτεία οφείλει να οργανώνει για τους ασθενέστερους και τους έχοντες περισσότερη ανάγκη συμπολίτες μας και λειτουργεί και ως αντισταθμιστικό μέτρο για την εξοικονόμηση πόρων από το κράτος , αφού το κόστος της κλειστής περίθαλψης είναι κατά πολύ υψηλότερο από αυτό της ανοιχτής.

Όλα τα παραπάνω, τα παραγνωρίζει για μια ακόμη φορά η τρικομματική κυβέρνηση και σπεύδει να υψώσει φραγμούς και να αποκλείσει την πλειονότητα των σημερινών δικαιούχων, εισάγοντας κριτήρια οικονομικίστικου χαρακτήρα, απαλείφοντας ουσιαστικά τον δημόσιο άξονα του προγράμματος και ανοίγοντας νέο πεδίο κερδοφορίας στο μεγάλο, ιδιωτικό κεφάλαιο. Η «Βοήθεια στο Σπίτι » μετατρέπεται σε «Διά αντιτίμου Βοήθεια για Λίγους», αποκλείοντας εκ προοιμίου άτομα με ειδικές ανάγκες, νεαρής ηλικίας, καθώς, σύμφωνα με τους νέους σχεδιασμούς, θα απευθύνεται σε ηλικιωμένους (μένει να δούμε και ποια θα είναι τα νέα, ηλικιακά όρια).

Παράλληλα, και κατά παράβαση – ακόμη και της μνημονιακής - καλλικρατικής  κείμενης νομοθεσίας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προετοιμάζεται η σταδιακή κατάργηση των θέσεων εργασίας στο πρόγραμμα, η εκχώρηση των διευθύνσεων προνοιακής πολιτικής των ΟΤΑ, στους ιδιώτες, η περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας των εργαζομένων και εν τέλει, η πλήρης αδυναμία αποτελεσματικής, διαφανούς και αξιόπιστης μέριμνας για τους αδύναμους, τα Άτομα με Ειδικές Ανάγκες, τους ηλικιωμένους, τους χρόνια πάσχοντες.

Με απλά λόγια, διαμορφώνεται ένας νέος ‘’κενός χώρος’’ λόγω της απόσυρσης του κράτους πρόνοιας, προκειμένου η αγωνία, οι ανάγκες και αν θέλετε οι προτεραιότητες των έως χθες δικαιούχων του «Βοήθεια στο Σπίτι», να αναπροσανατολιστούν και να κατευθυνθούν προς ιδιώτες παρόχους. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κόστος των υπηρεσιών αυτών, την ποιότητά τους, την ημιαπασχόληση των εργαζομένων στις εταιρίες που θα σπεύσουν να καλύψουν τη ζήτηση για φροντίδα, ενίσχυση και στήριξη κατ’ οίκον, εκείνων που θα αποκλειστούν στο αμέσως προσεχές διάστημα, από τη νεοπαγή «Βοήθεια στο Σπίτι – Κατ’ Οίκον Φροντίδα Ηλικιωμένων».