«Quo vadis»* Ευρώπη; ^Κύριο

Οι απολύσεις στο δημόσιο, η βαρβαρότητα στις εργασιακές σχέσεις του ιδιωτικού τομέα, η τερατώδης ανεργία, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου κι ο βιασμός του περιβάλλοντος, τα χαράτσια και η φορολήστευση των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων, η πολιτική της κοινωνικής καταστροφής που επιβάλλει η υποτελής μνημονιακή μας κυβέρνηση έχει άμεση σχέση με το τι διακυβεύεται στην Ευρώπη, στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε) και στην ευρωζώνη αυτή την περίοδο.

Σήμερα ανιστόρητες, επικίνδυνες, δεξιές ιδεολογικά πολιτικές ηγεσίες μετακυλύουν την κρίση στις πιο αδύναμες περιοχές της Ευρώπης με έωλα κάθε φορά προσχήματα (πχ: υπερδιόγκωση χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου). Δεν έχουν κατανοήσει την πορεία μέσα από την οποία διαμορφώθηκε ο πολιτισμός και η δημοκρατική συνείδηση των λαών της Ευρώπης. Δεν έχουν πάρει τα αναγκαία μαθήματα από τους δύο παγκόσμιους πολέμους για τους οποίους οι Γερμανικές συντηρητικές δυνάμεις (ο πρωσικός προτεσταντισμός που έδωσε τα σκήπτρα στο ίνδαλμα της χρυσής αυγής, τον Χίτλερ) ήταν υπαίτιες και φόρτωσαν τον Γερμανικό λαό με σοβαρά ιστορικά στίγματα. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το σχέδιό της σημερινής Γερμανικής κυβέρνησης αλλά είναι σαφές ότι  επιχειρεί να ενταχθεί σε ένα νέο παγκόσμιο καταμερισμό ως ηγεμονική δύναμη μιας ιστορικής γεωπολιτικής περιοχής, της Ευρώπης. Στην προσπάθειά της αυτή δεν έχει κανένα ενδοιασμό να ακυρώσει κατακτήσεις και δικαιώματα των λαών της Ευρώπης.

Είναι εξίσου σαφές ότι η στρατηγική της «νεοφιλελεύθερης ανασυγκρότησης» της Ε.Ε. βρίσκεται σε σοβαρή κρίση. Στο σύνολο της η Ε.Ε. και η Ευρωζώνη βρίσκονται σε ύφεση και μια σειρά από χώρες ακολουθούν πορεία πτώχευσης υφιστάμενες τις οδυνηρές συνέπειες των μνημονίων. Μια σειρά από άλλες χώρες (Βρετανία, Τουρκία, Κροατία) αποστρέφουν το βλέμμα τους από την Ε.Ε σε αναζήτηση, ενδεχομένως, άλλων συμμαχιών Οι μηχανισμοί δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας αποδεικνύονται ανίκανοι να  στηρίξουν το τραπεζικό σύστημα ακόμη και μιας μικρής χώρας όπως η Κύπρος και φυσικά ανίκανοι να διασφαλίσουν το Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Παράλληλα, η Χάρτα Δικαιωμάτων, παραβιάζεται σε μια σειρά από ανθρώπινα δικαιώματα με χαρακτηριστικότερη την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - το τελευταίο προπύργιο δημοκρατίας στις δομές της σημερινής Ε.Ε. - απέρριψε το κοινοτικό πλαίσιο 2014-2020.

Η περίπτωση της Κύπρου αποδεικνύει δικαιώνει τον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ που έλεγε, από την αρχή της κρίσης, ότι το πρόβλημα δεν είναι ενός μόνο κράτους - μέλους (εν προκειμένω της Ελλάδας) και των «διεφθαρμένων», «τεμπέληδων» κατοίκων της αλλά είναι συστημικό. Είναι η καπιταλιστική «φούσκα» που σκάει εκκωφαντικά πάνω στους λαούς με τα κέρδη να ιδιωτικοποιούνται (υπάρχουν αρκετοί Έλληνες που κερδίζουν απ’ την κρίση) και τις ζημιές να κοινωνικοποιούνται.

Είναι επόμενο από όλα τα παραπάνω να ενισχύεται ο ευρω-σκεπτικισμός, ανάμεσα στους ευρωπαίους και έλληνες πολίτες. Καθώς το κεφάλαιο, όμως είναι ενωμένο σε όλη την Ευρώπη, οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο από το να ενώσουν κι εκείνοι τις δυνάμεις τους. Το «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» των Μαρξ – Ένγκελς (1848) επανέρχεται επίκαιρο σε συνθήκες σύνθλιψης δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν από την Γαλλική επανάσταση και μετά.

Η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ δε μένουν με τα χέρια σταυρωμένα απέναντι σε αυτή την κατάσταση. Διεθνοποιούμε το πρόβλημα, ευαισθητοποιούμε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη για τις καταστροφικές επιπτώσεις στις χώρες με τις πιο ασταθείς οικονομίες και για την επικίνδυνη η πολιτική των συντηρητικών δυνάμεων της Γερμανίας που οδηγούν στη διάλυση της Ε.Ε.

Ζητάμε διεθνή διάσκεψη για το χρέος και την κρίση με τη συμμετοχή και δυνάμεων πέραν της Ε.Ε.με τα εξής επίδικα:
- διαγραφή χρεών των «αδύναμων» χωρών και αποπληρωμή με ρήτρα ανάπτυξης
- κοινωνικό δίχτυ προστασίας για την ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης.
- αποτροπή σχεδίων για πολλαπλές ταχύτητες και «ειδικές οικονομικές ζώνες».
- αποτροπή νομισματικού πολέμου και διαφανείς διαδικασίες κοινών πολιτικών για την ρύθμιση των νομισματικών διακυμάνσεων.
- διαμόρφωση της ΕΚΤ ως μηχανισμού «τελευταίας καταφυγής»
- κατάργηση φορολογικών παραδείσων, εναρμόνιση των φορολογικών πολιτικών στην Ε.Ε.
- αξιοποίηση του ΟΧΙ του Ευρωκοινοβουλίου και αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Στην απόφαση της πρόσφατης Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ αναφερόμαστε ρητά στην ανάγκη να οικοδομηθεί η συμπαράταξη των λαών και χωρών του Νότου, αλλά και κάθε λαού που βιώνει την βάρβαρη πολιτική λιτότητας, για να δημιουργήσουμε ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων που θα ανατρέψουν την νεοφιλελεύθερη πολιτική που υλοποιούν όλες οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις στην Ευρώπη. Με άξονα αυτήν την συμπαράταξη του Νότου θα επιδιώξουμε την ενεργό συμπόρευση με τους εργαζόμενους του Βορρά για την αλλαγή των συσχετισμών, για την ανατροπή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής και όλων των θεσμικών και νομικών της οικοδομημάτων. Για την επαναθεμελίωση της Ευρώπης σε βάσεις αλληλοσεβασμού και ισοτιμίας, κοινωνικής δικαιοσύνης, ειρήνης και πραγματικής δημοκρατίας.

Στην τελική, αυτός ο αγώνας αφορά τους Ευρωπαίους, τους Έλληνες, τους Καρδιτσιώτες.

Είναι αγώνας επιβίωσης για σένα, τα παιδιά και τα εγγόνια σου και περιμένει να πάρεις θέση!

*«Κβο βάντις»: φράση στα λατινικά  που σημαίνει «Που πηγαίνεις»;

Στέλιος Αναστασόπουλος

Συντονιστής ΝΕ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ

17-04-2013