Τιτανι(πανι)κός άρθρο του Β. Τσιούμα ^Κύριο

Κανένα όραμα καμία προοπτική κανένα σχέδιο κανένας προβληματισμός  για τον τόπο.

Οι επιχειρηματίες( όχι όλοι )προσπαθούσαν  να παίρνουν δουλειές κυρίως από το δημόσιο δωροδοκώντας και διαπλέκοντας χωρίς να κουράζονται για να ψάχνουν πελάτες αλλού.

Οι μικρομεσαίοι έμποροι βιοτέχνες(όχι όλοι) και λοιπές συμπαθείς τάξεις δήλωναν στην εφορία εισοδήματα πείνας  όσο ένας συνταξιούχος του ΟΓΑ για ναν μην πληρώνουν ένα Ευρώ  φόρο.

Οι Συνταξιούχοι(όχι όλοι) όλων των κατηγοριών διαδήλωναν καθημερινά είτε στο δρόμο είτε στα κανάλια ότι δεν τους φτάνει η σύνταξη  η οποία ήταν κατά κανόνα μεγαλύτερη  από τα χρήματα που έπαιρναν όσο δούλευαν.

Τελευταία η μόδα ήταν να βγαίνουν στη σύνταξη στα 45 χρόνια με 25 χρόνια δουλειάς και σύνταξη για άλλα 45 Χρόνια (Βλέπε αστυνομία –Στρατός-ΟΤΕ –Ολυμπιακή –ΟΣΕ)

Οι εφοριακοί οι τελωνειακοί  οι πολεοδόμοι(όχι όλοι) και λοιποί συγγενείς έβαζαν τη μίζα στην τσέπη και έδιναν ψίχουλα στο Κράτος.

Οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι (όχι όλοι) δούλευαν από 3 έως 5 ώρες  και διεκδικούσαν καθημερινά αυξήσεις μισθών.  Κάποιοι για χρόνια δεν πήγαιναν καν για δουλειά και πήγαινε μόνο ο μισθός στο σπίτι.

Γιατροί δικηγόροι Μηχανικοί δεν δήλωναν ποτέ εισόδημα γιατί έλεγαν ότι δεν δούλευαν αλλά είχαν βίλες κότερα εξοχικά κα καταθέσεις εκατομμυρίων ευρώ.

Πανεπιστημιακοί καθηγητές ,φοιτητές, καθηγητές σχολείων  με κλειστά πανεπιστήμια κλειστά λόγω καταλήψεων σχολεία , έδιναν πτυχία  ζητούσαν απολυτήρια, βαθμούς, και όλα αυτά  χωρίς κόπο.

Ξενοδόχοι εστιάτορες καφετζήδες και ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων δωματίων ήθελαν μέσα σε ένα χρόνο να γίνουν πλούσιοι.

Δημοτικοί Άρχοντες όλων των ειδών μαζί με παρατρεχάμενους αντιδημάρχους προέδρους Γραμματείς και Φαρισαίους είχαν στήσει τα δικά τους παραμάγαζα  χρεώνοντας τους δήμους τους Δημότες και το Κράτος με την υπερβολή τους..

Συνδικαλιστές όλων των ειδών και των παρατάξεων ήθελαν να βολευτούν να βολέψουν ,να μην εργάζονται και να παίρνουν επιχορηγήσεις από τους εργοδότες κάνοντας καλή ζωή αφού στην ουσία ενδιαφέρονταν μόνο για την πάρτη τους.

Αγρότες  κτηνοτρόφοι και άλλες συμπαθείς ομάδες στην επαρχία  με τις επιδοτήσεις έπιναν ουίσκι αμέριμνοι στην επαρχία.(Αγροτικό ποτό το είχαν ονομάσει στα σκυλάδικα της επαρχίας).

Κοντά σε όλους αυτούς κάποιοι νοίκιαζαν σπίτια και Καταστήματα ζητώντας για ένα χρόνο τόσα όσα στοίχιζε το ακίνητο, πάντα με αέρα χιλιάδων Ευρώ.

Και από κοντά λαθρομετανάστες κάθε φυλής χρώματος και θρησκείας  εισέρρεαν καθημερινά από κάθε γωνιά της Πατρίδας για να βρουν κοντά  στους Έλληνες τη γη της Επαγγελίας.

Καναλάρχες ,τηλεπαραθυράτοι τηληπερσόνες τηλεκαθηγητές και δημοσιογράφοι όλων των ειδών και κατηγοριών διαμόρφωναν την κοινή γνώμη βρίζοντας και κουνώντας το δάκτυλο με όσους από τους καλεσμένους τους  διαφωνούσαν και τους χάλαγαν το προφίλ.

Κι όλοι εμείς αφού βολευτήκαμε στείλαμε τα παιδιά μας το εξωτερικό για να σπουδάσουν άχρηστες επιστήμες δαπανώντας εκατομμύρια ευρώ για να έχουν μάστερ ντοκτορά και ένα σωρό άλλα άχρηστα πτυχία που τα οδηγούν στην ανεργία και εσχάτως στην Αυστραλία.

Αφήσαμε τη γη στους Πακιστανούς την οικοδομή στους Αλβανούς την αλιεία στους Αιγύπτιους τον τουρισμό στους Τσέχους και τους Σλοβάκους και όλα τα υπόλοιπα σε Φιλιπινέζους και άλλους Ασιάτες.

Τζιπ, χιλιάδων κυβικών, εξοχικά, βίλλες, σκάφη, τριήμερα στο εσωτερικό και πολυήμερα ταξίδια στο εξωτερικό ήταν τα μόνα ενδιαφέροντα .

Δάνεια για σπίτια ,για αυτοκίνητα, για εξοχικά, διακοποδάνεια, εορτοδάνεια και καλοκαιροδάνεια μαζί με πιστωτικές κάρτες που ξεχείλιζαν από τα πορτοφόλια ήταν μέρος της κουλτούρας μας.

Δεν ανοίξαμε ποτέ ένα βιβλίο δεν πήγαμε σε ένα θέατρο δεν κοιτάζαμε καν προς τα πίσω να δούμε από πού  στο καλό  ξεκινήσαμε και  δεν προβληματιστήκαμε για τίποτα , γιατί τα ξέραμε όλα.

Κάποιοι λίγοι από μας που εργάζονταν με συνέπεια είτε γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά ,είτε γιατί είχαν συνείδηση  ήταν τα κορόιδα του συστήματος.

Ήταν η Ελλάδα ένα κρουαζιερόπλοιο  που όλοι ταξίδευαν πρώτη θέση με πισίνες ,ποτά ,δυνατή μουσική και ωραίες γυναίκες .

Κάποιες φωνές από τα κάτω καταστρώματα που φώναζαν ότι άνοιγαν συνέχεια τρύπες και έμπαζε νερά το καράβι  και ότι θα βουλιάξουμε κάποια στιγμή δεν ακούγονταν στο πάνω  Κατάστρωμα επειδή η μουσική ήταν στη διαπασών.

Και τώρα όλοι μαζί πανικόβλητοι μπροστά στο βούλιαγμα του Κρουαζιερόπλοιου κατηγορούμε ό ένας τον άλλο για την Κατάντια μας  αφού τόσα χρόνια τώρα ,ούτε μπάνιο καταφέραμε να μάθουμε.

Βασίλης Τσιούμας