Εκδήλωση για τη μάχη στο "Ντομπρούζη"

για να τιμήσουν τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που έπεσαν στη μεγάλη τριήμερη μάχη που έδωσε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας  ( ΔΣΕ ), στην παραπάνω θέση, με, ασύγκριτα , υπέρτερες δυνάμεις του κυβερνητικού στρατού  .

Πρόκειται για τη μάχη που έμεινε στην ιστορία με την ονομασία <<η μάχη στο Ντομπρούζη>> και συγκεκριμένα  δόθηκε από την ταξιαρχία ιππικού του ΔΣΕ τον  Μάρτιο του 1949.

Αμέσως μετά από τη συμφωνία της Βάρκιζας ( φλεβάρης 1945), ακολουθεί όργιο δολοφονιών, τραυματισμών, βασανιστηρίων κ.λ.π. σε βάρος του Εαμικού κινήματος. Οργίαζαν οι συμμορίες των Σούρλα, Βουρλάκη,Κατσαρέα,  Μαγγανά, Τσαούς  Αντών, της <<ΧΙ>> και δεκάδων άλλων, σε όλο τον Ελλαδικό χώρο, συνεργατών των κατακτητών και πληρωμένων δολοφόνων, που τα αστικά πολιτικά κόμματα και οι κρατικοί μηχανισμοί είχαν υπό την προστασία τους, με τη συνδρομή του Βρετανικού στρατού.

Μέχρι τα μέσα του δευτέρου εξαμήνου 1946, καταγράφτηκαν:  1289 δολοφονίες,  6671 τραυματισμοί, 31632 βασανισμοί,  18767 λεηλασίες και φυλακίσεις, 84931 συλλήψεις,  509 απόπειρες φόνου, 265 βιασμοί γυναικών.

Φασιστική κτηνωδία και τρομοκρατία επικρατεί παντού σε όλη τη χώρα.

Μπροστά σ΄αυτή την κατάσταση και στο δίλημμα  <<υποταγή ή οργάνωση της πάλης και αντεπίθεση >> το λαϊκό κίνημα επέλεξε το δεύτερο δρόμο. Έτσι ιδρύθηκε  ο ΔΣΕ.

Γι΄αυτό, παρά τα όσα ισχυρίζονται διάφοροι καλοθελητές, ο αγώνας του ΔΣΕ ήταν και δίκαιος και αναγκαίος.

Για μας ως μέλη, φίλοι της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και του ΚΚΕ, αποτελεί χρέος και καθήκον μας να αναδείξουμε την αιματοποτισμένη προσφορά του λαϊκού, ηρωικού ΔΣΕ στη σκληρή, άνιση αλλά δίκαιη πάλη του, για να μαθαίνουν οι νέοι και να θυμούνται οι παλιοί. Ιδιαίτερα σήμερα που τα διάφορα αστικά επιτελεία ξαναγράφουν την ιστορία από την αρχή και έχουν κάνει επιστήμη τη διαστρέβλωση, την παραχαραξή της, τη συκοφάντηση της κορυφαίας στιγμής της ταξικής πάλης στη χώρα μας που είναι η πάλη του ΔΣΕ.

Ο ΔΣΕ αναμετρήθηκε με την εγχώρια αστική τάξη, με το σύνολο των πολιτικών της δυνάμεων, με το κράτος τους και με τα καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας  και των ΗΠΑ. Δίχως τη στρατιωτική, οικονομική και πολιτική ενίσχυση των τελευταίων, η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να νικήσει.

Ο ΔΣΕ ήταν λαϊκός στρατός, που στηρίχτηκε στην οργανωτική-πολεμική πείρα του ΕΛΑΣ στη κατοχή και στο Δεκέμβρη 1944. Είχε μεγάλους δεσμούς με το λαό, που τον τροφοδοτούσε με κάθε είδους βοήθεια, έμψυχο δυναμικό, τροφή και ρουχισμό, βοήθησαν στην κατασκευή οχυρωματικών έργων, στη συγκέντρωση πληροφοριών, στην οργάνωση της Πολιτοφυλακής.

Τιμάμε τον ΔΣΕ, γιατί ο τρίχρονος αγώνας του, υπήρξε δίκαιος, ηρωικός και μεγαλειώδης. Γιατί ο ΔΣΕ εξέφραζε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειονότητας του πληθυσμού, ενάντια στα συμφέροντα των εκμεταλλευτών και καταπιεστών της.

Για την ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ  ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ

Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ