Χ. Κατσαβριά: “Να ξαναδούμε τον φιλελληνισμό και με τη δεύτερη αρχαιοελληνική σημασία του: δηλαδή, με την έννοια του πατριώτη”

Η κ. Κατσαβριά άρχισε την ομιλία της εξαίροντας την μεγάλη προσφορά στον ελληνισμό του Προέδρου της Φιλελληνικής Εταιρίας της Ιταλίας, του Συνταγματολόγου, κ. Marco Galdi. Όπως υπενθύμισε και ο Πρόεδρος της Επιτροπής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης, «ο  κ. Marco Galdi ως Δήμαρχος της πόλης Cava de Tirreni έξω από τη Νάπολη, 50 χιλιόμετρα από την αρχαία Πομπηία, το 2011 είχε προσφέρει όλο τον μισθό του επί 12 μήνες, για να στηρίξει την Ελλάδα. Ο κ. Galdi, με τον οποίο συνδέεται φιλικά η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, απηύθυνε στην Επιτροπή επιστολή - ύμνο για την Ελλάδα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αν θα έπρεπε να δώσω ένα ορισμό στον Φιλελληνισμό, θα έλεγα ότι είναι μια "διάσταση της ψυχής" που ενώνει πιο πολύ διανοούμενους γοητευμένους από το αναμφίβολο βάθος, συχνά ακόμα ανεξερεύνητο, του ελληνικού πολιτισμού. Ο φιλελληνισμός, όμως, από διάσπαρτη συνείδηση μετατρέπεται σε πραγματικό "κίνημα", κάθε φορά που η Ελλάδα κινδυνεύει. Δεν είναι τυχαίο που στην Ιταλία το ξανάνθισμα του φιλελληνισμού συμπίπτει με την τρομερή κρίση στην Ελλάδα από το 2009. Το 2011, όντως, δημιουργήθηκε στην Ιταλία το "Δίκτυο των Δημάρχων for Greece," στο οποίο προσωπικά συμμετείχα ως δήμαρχος της Cava de Tirreni, για τη στήριξη και αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό. Η δημιουργία της Φιλελληνικής Εταιρείας Ιταλίας είναι εξέλιξη αυτού του κινήματος των δημάρχων».

Το πλήρες κείμενο της τοποθέτησης της κ. Κατσαβριά στην Επιτροπή, έχει ως εξής:

«Ο φιλελληνισμός ως κίνημα με ιδεολογικά, πολιτικά αλλά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά, είναι ένα κίνημα διαχρονικό. Έχει τη σύγχρονη διάστασή του, που την είδαμε να εκδηλώνεται στα χρόνια της σημερινής κρίσης, αλλά φτάνει και στο πολύ μακρινό παρελθόν, στα αρχαία χρόνια. Τότε δηλαδή, που η ιστορική πλάστιγγα έγειρε οριστικά υπέρ της επικράτησης των αξιών της ελευθερίας και της δημοκρατίας, αλλά και της πίστης στις δυνατότητες της ανθρώπινης σκέψης, του λόγου, της τέχνης και της επιστήμης.

Το γεγονός ότι κατά κανόνα η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των διεθνών γεγονότων και των ιστορικών εξελίξεων, υποδηλώνει εκείνα τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του λαού μας που έχουν εμπνεύσει στοχαστές, καλλιτέχνες, πολιτικούς και λαούς, σε μια κατεύθυνση εξύψωσης των διαχρονικών και πανανθρώπινων ιδεωδών και αξιών. Κατά συνέπεια, η έκφραση φιλελληνικών αισθημάτων, στάσεων και συμπεριφορών, δεν είναι στην ουσία, τίποτε άλλο παρά η υπεράσπιση των θεμελίων πάνω στα οποία στηρίζεται εν πολλοίς ο σύγχρονος κόσμος, ο σύγχρονος πολιτισμός.

Όμως, θεωρώ πως εάν  ο φιλελληνισμός εκφράζει την αγάπη των ξένων αλλά και το ειλικρινές ενδιαφέρον υπέρ των ελληνικών θέσεων, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες είναι επιτακτικά αναγκαίο να ξαναδούμε τον φιλελληνισμό και με τη δεύτερη αρχαιοελληνική σημασία του: δηλαδή, με την έννοια του πατριώτη.

Με μια τέτοια προσέγγιση, μπορούμε να κινητοποιήσουμε τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού μας, προκειμένου να αποδείξουμε και να δείξουμε ότι ξέρουμε να αγωνιζόμαστε, ξέρουμε να αντιστεκόμαστε, ξέρουμε να δημιουργούμε, ξέρουμε να δίνουμε αξία στην ανθρώπινη ύπαρξη. Ξέρουμε ότι το δίκιο, η ελευθερία, η ειρήνη και η αλληλεγγύη είναι αξίες υπέρτερες της ιδιοτέλειας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  

Το οφείλουμε αυτό πρωτίστως στον εαυτό μας και ιδιαίτερα στις νέες γενιές, καθώς είναι ολοφάνερο πως ο σύγχρονος και ταραγμένος κόσμος αναζητά επειγόντως κατεύθυνση και προσανατολισμό. Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας να έλκονται σήμερα από τη νεοφιλελεύθερη επέλαση, την καπιταλιστική κρίση και τις πρωτοφανείς διαστάσεις που πήρε στη χώρα μας, αλλά είναι στο χέρι μας να δώσουμε ξανά υπόσταση στο όραμα και την ελπίδα για μια καλλίτερη και δίκαιη ζωή.

Έχω την απόλυτη πεποίθηση ότι αυτό αποτελεί μια κορυφαία επένδυση του ελληνισμού, τα οφέλη της οποίας θα επιστρέψουν είτε ως φιλελληνισμός, είτε ως εγκατάλειψη του αυταρχισμού και της λιτότητας ως μέσο χειραγώγησης των κοινωνιών, είτε ως διεύρυνση των περιθωρίων για ασφάλεια και ευημερία όλων των λαών, μαζί φυσικά και των Ελλήνων.

Η πολυδιάστατη και φιλειρηνική εξωτερική πολιτική της χώρας μας αποτελεί τούτη την ώρα μια σοβαρή εγγύηση για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή μας. Αποτελεί όμως και μια πολύτιμη συνεισφορά της  πατρίδας μας στις ευρωπαϊκές και τις διεθνείς υποθέσεις.  

Η διακοινοβουλευτική διπλωματία που προωθούμε και ενθαρρύνουμε καθώς και η στήριξη που μας προσφέρουν και ανταποδίδουμε στους αμέτρητους πρεσβευτές μας στον κόσμο, στους απόδημους Έλληνες και τους φιλέλληνες που βρίσκονται σε κάθε γωνιά της γής, αποτελούν σταθερούς πυλώνες της διεθνούς και δημιουργικής παρουσίας της πατρίδας μας.    

Ωστόσο, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε ότι παράλληλα με τις ενεργητικές πολιτικές μας, μπορεί και πρέπει να ενισχυθεί και να αξιοποιηθεί το σημαντικό συγκριτικό πολιτισμικό μας πλεονέκτημα: η ιστορία και η γλώσσα μας, με το απίθανα πλούσιο συμβολικό και σημασιολογικό τους φορτίο.  

Η διεύρυνση των σπουδών της ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού μας στο εξωτερικό οφείλει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα. Γιατί έτσι θα ικανοποιηθεί η ανάγκη των ομογενών μας να συνδέονται με την πατρίδα αλλά και θα δοθεί η δυνατότητα στους φίλους λαούς να έρθουν σε επαφή με την ελληνική γραμματεία και την κουλτούρα μας.  Η δε εναρμόνισή τους με έναν γνήσιο και δημιουργικό πατριωτισμό αποτελούν, σε τελική ανάλυση, τη στέρεη βάση πάνω στην οποία μπορεί να αναπτυχθεί, σταθερά και διαχρονικά, ένα παγκόσμιο κίνημα  φιλελληνισμού χρήσιμο τόσο για τη χώρα μας όσο και για όλο τον κόσμο».

Από το γραφείο τύπου της Χρυσούλας Κατσαβριά - Σιωροπούλου