Για προσφυγή κατά ακύρωσης απόφασης του Περιφερειάρχη, που αφορά το θαλάσσιο σκι στη λίμνη Σμοκόβου, συζητά η Περιφερειακή Επιτροπή

Το ιστορικό της υπόθεσης αναφέρει ότι το προαναφερόμενο αθλητικό σωματείο  υπέβαλε αίτημα για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας αθλητικής εγκατάστασης θαλάσσιου σκι στη λίμνη Σμοκόβου. Επί του ανωτέρω αιτήματος εκδόθηκε τον Μάιο του 2026  απόφαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, με την οποία το σχετικό αίτημα απορρίφθηκε.

Ως βασικός λόγος απόρριψης προβλήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η αιτούμενη δραστηριότητα ενέχει κίνδυνο επιβάρυνσης της ποιότητας των υδάτων του ταμιευτήρα, ο οποίος χρησιμοποιείται για σκοπούς ύδρευσης και άρδευσης, καθώς και ότι δεν διασφαλίζεται πλήρως η προστασία του υδατικού πόρου, με επίκληση των αρχών της πρόληψης και της προφύλαξης, καθώς και λόγων δημόσιας υγείας και δημοσίου συμφέροντος.

Κατά της συγκεκριμένης απόφασης το αθλητικό σωματείο άσκησε, τον Ιούνιο, την ειδική διοικητική προσφυγή του άρθρου 227 του ν. 3852/2010 ενώπιον της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας.

Στις αρχές Αυγούστου εκδόθηκε απόφαση της Γραμματέως της Αποκεντρωμένης Διοίκησης με την οποία η προσφυγή έγινε δεκτή και ακυρώθηκε η απόφαση του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, όπως σας ενημέρωσε σε προηγούμενο άρθρο του το KarditsaLive.Net.

Τώρα η Περιφερειακή Επιτροπή θα κληθεί να αποφασίσει να ασκήσει αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης της Αποκεντρωμένης, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι η εισήγηση της νομικής συμβούλου είναι προς αυτή την κατεύθυνση.

Μάλιστα στο σκεπτικό αναφέρεται ότι η Αποκεντρωμένη δεν έκρινε ότι η δραστηριότητα του θαλάσσιου σκι στη λίμνη Σμοκόβου είναι κατ’ αρχήν επιτρεπτή ούτε ότι συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της ζητούμενης άδειας. Η ακύρωση της απόφασης του Περιφερειάρχη στηρίχθηκε, κατά κύριο λόγο, σε πλημμέλεια της αιτιολογίας της. Ότι δηλαδή την χαρακτήριζε αοριστία καθόσον περιορίζεται στην επίκληση του κινδύνου επιβάρυνσης της ποιότητας των υδάτων, της αρχής της πρόληψης και της αρχής της προφύλαξης, καθώς και λόγων δημόσιας υγείας και δημοσίου συμφέροντος, χωρίς να εξειδικεύονται επαρκώς τα συγκεκριμένα πραγματικά δεδομένα που θεμελιώνουν τον κίνδυνο αυτό.

Γι’ αυτό και εφόσον, τελικά, αποφασίσει η Περιφερειακή Επιτροπή την υποβολή αίτησης ακύρωσης, αυτή θα βασιστεί στην πλήρη αιτιολόγηση της αρχικής απόφασης.

Π.Κ.