Σιγή ασυρμάτου στα θρανία της Αργιθέας – Η «μάχη» της υπογεννητικότητας και η ερημοποίηση των ορεινών σχολείων ^Κύριο

Σύμφωνα με τα στοιχεία και τις επισημάνσεις που καταγράφονται από τις επίσημες πηγές, η κατάσταση στις ορεινές περιοχές και τους οικισμούς φτάνει σε οριακό σημείο όσον αφορά την εκπαίδευση.

Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Αργιθέας κ. Ανδρέα Στεργίου, χωριά όπως τα Βραγκιανά, το Αργύρι και το Καταφύλλι μένουν χωρίς ενεργή σχολική μονάδα και τη φετινή χρονιά. Παρά το γεγονός ότι επιδιώχθηκε και άνοιξε το σχολείο στο Αργύρι, η προσπάθεια προσέκρουσε όπως μας ανέφερε σε κοινωνικά εμπόδια. Για λόγους κοινωνικοποίησης των παιδιών αλλά και δικής τους εργασίας, οι γονείς τελικά δεν το προτίμησαν, με αποτέλεσμα οι δύο τελευταίοι μαθητές δημοτικού να αναγκαστούν να μετακινηθούν είτε προς το Μουζάκι είτε προς το Ραπτόπουλο Ευρυτανίας τόνισε ο Δήμαρχος.

Από την άλλη μεριά, υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον και έχουν προκύψει οχλήσεις από οικογένειες που ρώτησαν για τη δυνατότητα λειτουργίας σχολείων σε περιοχές όπως το Πετρίλο και το Ανθηρό, ωστόσο τα εμπόδια παραμένουν σύνθετα. Ο Δήμος Αργιθέας έχει κινητοποιηθεί έμπρακτα, προβαίνοντας σε όλες τις απαραίτητες εργασίες και δαπανώντας σημαντικά ποσά προκειμένου τα σχολεία να καταστούν πλήρως λειτουργικά.

Οι παροχές περιλαμβάνουν κάλυψη εξόδων διαμονής, θέρμανσης και διατροφής για τους δασκάλους. Κάτι, το οποίο και συνέβαινε μέχρι και την αποπεράτωση του Δημοτικού Σχολείου των δύο τελευταίων εναπομείναντων μαθητών που θα συνεχίσουν τη σχολική τους ζωή στις ανώτερες βαθμίδες στο Μουζάκι.

Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας δεν περιορίζεται πλέον αποκλειστικά στα ορεινά, καθώς επεκτείνεται ακόμη και σε χωριά του κάμπου. Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Αργιθέας, δεν αρκεί η απλή αντιμετώπιση του ζητήματος «σχολείο - εργασία γονέα», αλλά απαιτείται πρώτον αλλαγή του θεσμικού πλαισίου συνολικά, ουσιαστικές λύσεις για τις μετακινήσεις από και προς, την τόνωση του πρωτογενούς τομέα καθώς επίσης και αλλαγή φιλοσοφίας από την ίδια την πολιτεία.

Το ζήτημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με στενούς όρους «κόστους - οφέλους», αλλά με γνώμονα το υψηλό κοινωνικό όφελος και την επιβίωση της ελληνικής υπαίθρου ολοκλήρωσε την τοποθέτηση του ο κ. Στεργίου.

Π.Β.