Κωτσός: Να ισχύσει ο νόμιμος και όχι ο μόνιμος πληθυσμός της απογραφής 2011 ^Κύριο

Είναι γεγονός ότι βιώνουμε ως χώρα και ως αυτοδιοίκηση μία πρωτόγνωρη οικονομική κρίση η οποία έχει διαφοροποιήσει παντελώς το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργούμε.

Εκείνο όμως που πρέπει να επισημάνουμε είναι το γεγονός πως η αυτοδιοίκηση τόσο στις ημέρες των «παχιών αγελάδων» ήταν εκείνη που υπέμενε τις μεγαλύτερες παρακρατήσεις σε σχέση με τους θεσμοθετημένους πόρους της, όσο και τώρα στην εποχή της ανέχειας υπόκειται στις μεγαλύτερες περικοπές από κάθε άλλη έκφραση του κράτους μας.

Οι περικοπές μας ανέρχονται στο 60% που αποτελεί το μεγαλύτερο ποσοστό περικοπής από κάθε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης

Παράλληλα θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τη διαρκή και μόνιμη προσπάθεια της Κεντρικής Διοίκησης του Κράτους να σπιλώσει και να διασύρει την Αυτοδιοίκηση παρουσιάζοντάς την ως διεφθαρμένο και σπάταλο φορέα. Εδώ οφείλουμε να σημειώσουμε πως η Αυτοδιοίκηση στη χώρα μας συμμετέχει μόλις με το 0,9% στο δημοσιονομικό χρέος της χώρας μας, την ώρα που η αυτοδιοίκηση έχει έσοδα μόλις στο 3,3% του ΑΕΠ που την κατατάσσει στην προτελευταία θέση στην Ε.Ε. με τελευταία την αυτοδιοίκηση της Μάλτας. Βέβαια όλα αυτά δεν ήταν ούτε και είναι τυχαία και ως στόχο είχαν και έχουν να οδηγηθεί η Αυτοδιοίκηση στο χείλος του γκρεμού για να προετοιμαστεί το έδαφος για τις πιθανές άσχημες επακόλουθες συνέπειες συνολικά για τη χώρα μας και τους πολίτες μας.

Άμεση συνέπεια όλων αυτών είναι η αδυναμία πολλών δήμων να ανταποκριθούν ακόμη και στις ανελαστικές τους υποχρεώσεις όπως είναι η μισθοδοσία των υπαλλήλων τους, κινδυνεύοντας να συρθούν στα δικαστήρια, καθώς ήδη για κάποιους δημάρχους έχουν κατατεθεί εξώδικα από απλήρωτους υπαλλήλους. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο θα επιδεινωθεί το πρόβλημα μόλις από τη νέα χρονιά μεταφερθούν στην αυτοδιοίκηση οι 200 νέες αρμοδιότητες χωρίς φυσικά τους αντίστοιχους πόρους.

Βέβαια γι’ αυτή την κατάσταση ευθυνόμαστε και εμείς οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης, τα μέγιστα, διότι ανεχθήκαμε μέχρι τώρα τις όποιες αδικαιολόγητες περικοπές και ευτελισμούς χωρίς δυναμική αντίδραση μ’ αποτέλεσμα ουσιαστικά να μετατραπούμε σε ανεκτικούς έως παθητικούς και απαθείς δέκτες όλων αυτών των δραματικών έως εξευτελιστικών περικοπών που καθιστούν το έργο μας αδύνατο.

Θυμίζω ότι στο προηγούμενο συνέδριό μας οριοθετούσαμε την «κόκκινη γραμμή στα 2,7 δις ΕΥΡΩ συν τα 300 εκ. ΕΥΡΩ της ΣΑΤΑ και 214 εκ. ΕΥΡΩ των παρακρατηθέντων. Τώρα εξ όσων αντιλαμβάνομαι η κόκκινη γραμμή μας μετατοπίζεται προς τα κάτω στα 2,8 δις ΕΥΡΩ συνολική ετήσια χρηματοδότηση για την αυτοδιοίκηση

Αντίδραση για όλες αυτές τις υπέρογκες περικοπές; Ουσιαστικά καμία.

Αποτέλεσμα; Πάρα πολλοί Δήμοι να βρίσκονται επί της ουσίας σε καθεστώς στάσης πληρωμών.

Βέβαια το οικονομικό είναι η μία παράμετρος του όλους προβλήματος, όπου εκεί θα πρέπει να συνυπολογίσουμε και κυρίως να προτάξουμε την παντελή απαξίωση της καταστατικής θέσης των αιρετών που υπηρετούμε την αυτοδιοίκηση, όπως επίσης και τη μεθοδευμένη επίθεση που δεχόμαστε σε πολιτικό επίπεδο. Όλα αυτά έχουν ως συνέπεια την κατάφωρη καταπάτηση του συντάγματος που μιλά για το αυτοδιοίκηση και την αυτοδυναμία της αυτοδιοίκησης και τη μετατροπή της σε εντολοδόχο της πολιτείας.

Για πόσο συνάδελφοι θα ανεχθούμε αυτόν τον κατήφορο; Σίγουρα η οικονομική κατάσταση της χώρας μας είναι κακή, αλλά σε κανένα άλλο τομέα της Γενικής Κυβέρνησης δεν έχουν επιβληθεί τόσο μεγάλες περικοπές, όπως επίσης και κανένας άλλος αιρετός δεν έχει υποστεί τόσες ταπεινώσεις και μειώσεις όπως οι Δήμαρχοι και οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης συνολικότερα.

Οφείλουμε να οριοθετήσουμε με σαφήνεια τις κάτω γραμμές μας τόσο και πολιτικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο πέρα απ αυτές να είμαστε ανυποχώρητοι έως και αποφασισμένοι για οριστικές ρήξεις που θα φτάνουν μέχρι και το ακραίο σημείο των ομαδικών παραιτήσεων για να καταδείξουμε ότι δεν παίζουμε ούτε με την πολιτική μας αξιοπρέπεια ούτε και με την προσωπική μας αξιοπιστία.

Διότι τι νόημα έχει συνάδελφοι να παραμένουμε γαντζωμένοι στις καρέκλες μας, όταν το μόνο που θα μας μένει θα είναι να υπογράφουμε καταστάσεις μισθοδοσίας υπαλλήλων, ληξιαρχικές πράξεις θανάτου και διάφορα πιστοποιητικά, χωρίς τη δυνατότητα να παράξουμε ουσιαστική κοινωνική, αναπτυξιακή, ή άλλου είδους πολιτική για τις κοινωνίες που εκπροσωπούμε. Εξάλλου το μόνο που μας απέμεινε μετά από τις τελευταίες εξελίξεις στα οικονομικά μας και με την παντελή αδυναμία εκτέλεσης έστω και μικροέργων λόγω του κατακερματισμού της ΣΑΤΑ είναι η ψυχοθεραπεία στους δημότες μας που μας υποβάλλουν το μικρό ή μεγάλο αίτημά τους που δεν μπορούμε λόγω αντικειμενικών δυσκολιών να ικανοποιήσουμε.

Κλείνοντας θα ήθελα να καταθέσω την παρακάτω πρόταση στο συνέδριό μας και παρακαλώ πρόεδρε να τη θέσετε σε ψηφοφορία στο σώμα:

    1.Να τροποποιηθεί το άρθρο 283 παρ. 12 του Ν. 3852/2010 και να αντικατασταθεί ο «πραγματικός πληθυσμός» που αναφέρεται εκεί με το «νόμιμο πληθυσμός» σύμφωνα με την απογραφή που διενήργησε η ΕΣΥΕ το 2011.

    2.Την ανάλογη εφαρμογή του νόμιμου πληθυσμού (και όχι του μόνιμου πληθυσμού) ως το πληθυσμιακό κριτήριο που θα λαμβάνεται υπ’ όψη στις διοικητικές, πολιτικές, οικονομικές κλπ ρυθμίσεις που αφορούν τους ΟΤΑ.