Μηνύματα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου από την περιφερειακή διευθύντρια και τους διευθυντές εκπαίδευσης

Αναλυτικά:

Αξιότιμοι εκπαιδευτικοί, αγαπητοί γονείς, αγαπητοί μαθητές και αγαπητές μαθήτριες,

Διπλή γιορτή η σημερινή, θρησκευτική και εθνική, οι έλληνες γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την αναγγελία σάρκωσης του θεανθρώπου Χριστού και ταυτόχρονα την επέτειο της 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821, την έναρξη της ελληνικής επανάστασης.

Η ελληνική επανάσταση του 1821 είναι το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός της νεώτερης ιστορίας μας, καθώς το ελληνικό έθνος καταφέρνει μετά από 400 χρόνια σκληρής σκλαβιάς ν’ αποκτήσει κρατική υπόσταση. Ο αγώνας των ελλήνων είναι σκληρός, οι έλληνες υπόκεινται από τους τούρκους σε εξισλαμισμό, σε παιδομάζωμα, αρπάζονται, σφαγιάζονται. Δεν πτοούνται όμως, παρόλα τα μαρτύρια κατορθώνουν να διατηρήσουν την εθνική τους συνείδηση με την βοήθεια της Ορθόδοξης πίστης τους και της ελληνικής γλώσσας.

Την αυτοθυσία των ελλήνων για την εθνική τους ανεξαρτησία θα την ακολουθήσουν αργότερα και άλλοι υπόδουλοι λαοί. Οι έλληνες θα δείξουν τον δρόμο της ελευθερίας.

Χάρη στο πείσμα και την επιμονή των Ελλήνων, το Ελληνικό Έθνος διατήρησε την Εθνική του συνείδηση και την πίστη του στη Χριστιανική Θρησκεία και δεν αφομοιώθηκε από άλλους λαούς. Οι Έλληνες ενωμένοι έγραψαν χρυσές σελίδες στο διάβα της ιστορίας τους με ηρωισμό και αυτοθυσία, παρόλο που ήταν μια χούφτα σε σύγκριση με τον εχθρό ο οποίος ήταν πολυάριθμος και εξοπλισμένος. Όμως η ιδέα της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας αλλά και η πίστη στα ιδανικά της πατρίδας τους κράτησε ζωντανούς.

Σήμερα όλοι εμείς οι Έλληνες, είμαστε υποχρεωμένοι να διαφυλάξουμε όλα αυτά τα ιδεώδη που κληρονομήσαμε αλλά και την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας μας. Δεν πρέπει να λησμονούμε ποτέ που οφείλουμε την Ελευθερία, την Εθνική μας υπόσταση και την ευημερία μας η οποία στηρίχθηκε στις θυσίες των αγωνιστών του 1821.

Ζήτω το Έθνος ! Ζήτω η 25η Μαρτίου 1821 !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Κωνσταντίνος Γκόλτσος

Διευθυντής Π.Ε. Καρδίτσας

Ήταν αυτό που αποκαλούν πολλοί «το πλήρωμα του χρόνου». Η ώρα να αλλάξει σελίδα η ιστορία. Και τα γράμματα να γραφούν έντονα και με μελάνι κόκκινο της καρδιάς. Γιατί εκείνες τις στιγμές «κρινόταν η ζωή βαριά της Ρωμιοσύνης» (Σικελιανός).

Τα τετρακόσια χρόνια της σκλαβιάς βάραιναν την ανυπότακτη ελληνική ψυχή που είχε μάθει να είναι και να κινείται με γνώμονα το εύδαιμον που ταυτίζεται αιώνες τώρα με το ελεύθερον και να απολαμβάνει το ελεύθερον ως το εύψυχον και το υψηλόν.

Η επανάσταση του 1821 ήταν μια απολύτως συνειδητοποιημένη, συναισθηματικά εγχάρακτη επαναστατική πράξη απέναντι σε ένα δυνάστη που καταπατούσε ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία και αξιοπρέπεια. Αποτέλεσε όμως και μια συνειδητή πράξη ατομικής ευθύνης απέναντι σε στάσεις ζωής, όταν υπήρξαν και αυτές οι επώδυνες στιγμές που έριξαν το λίπασμα και «βλάστησαν τα σπέρματα της προαιώνιας κατάρας της φυλής μας, της διχόνοιας, που κρατάει ένα σκήπτρο δολερή», θα αναφέρει ο σπουδαίος αγωνιστής, στρατηγός και διασώστης της αλήθειας της επανάστασης, Μακρυγιάννης

Ως Έλληνες έχουμε ένδοξο παρελθόν και πλούσια ιστορία που έχει να επιδείξει αναρίθμητες στιγμές κλέους και ολύμπιων κορυφών. Είμαστε περήφανοι για τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη, τον Διάκο, τον Νικηταρά, τον Ανδρούτσο και χιλιάδες άλλους, επώνυμους άγνωστους, αλλά πάντα ήρωες που τους οφείλουμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας, γιατί σταθήκανε « μέσ’ τους αιώνες […] μονάχοι πάντα, κι ελεύθεροι, μεγάλοι, γενναίοι και δυνατοί»(Εγγονόπουλος). Τους οφείλουμε τη ζωή. Όπως οφείλουμε και να μην ξεχνάμε τις φορές που είτε το ίδιον όφελος είτε η λάθος εκτίμηση είτε τα μικροπολιτικά συμπλέγματα δίχασαν βασανιστικά ένα λαό που τόλμησε να διεκδικήσει ό,τι για τον πολιτισμό και τον άνθρωπο θεωρείται δεδομένο, εξασφαλισμένο και σαφώς διασφαλισμένο.

Είμαστε ευγνώμονες όμως και για τους μεγάλους αγωνιστές του πνεύματος, μεταξύ των οποίων ο Κοραής, ο εθνεγέρτης Ρήγας, ο ιερομάρτυρας και ισαπόστολος Κοσμάς Αιτωλός και πλήθος άλλων που δίδαξαν με λόγο και πράξη την αξία της παιδείας και της κατάκτησης της πνευματικής ελευθερίας του υπόδουλου ανθρώπου, καθώς «το τίμημα της άγνοιας της πνευματικής ελευθερίας ή της απαξίωσής της είναι πολύ οδυνηρό. Χωρίς προσωπικό αγώνα για την πνευματική ελευθερία, είναι συνήθης και τραγικά αποκοιμιστική η ψευδαίσθηση εθνικής και κοινωνικής ελευθερίας, όπως εύστοχα επεσήμανε ο «αγράμματος» δάσκαλος, στρατηγός Μακρυγιάννης.

Και εμείς σήμερα, απόγονοι των μεγάλων αγωνιστών, κληρονόμοι και κληροδότες ελπίδας, κλίνουμε ευλαβικά το γόνατο στους ήρωες που αγωνίστηκαν ως Έλληνες. Διαφυλάττουμε στη μνήμη ακέραιο το χρέος σε αξίες και ιδανικά και καλλιεργούμε ή τουλάχιστον οφείλουμε να καλλιεργήσουμε τη μεγάλη οφειλή προς τις γενιές που ακολουθούν για την προάσπιση της ελευθερίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη.

«Εδώ στο Ελληνικό το χώμα, το στοιχειωμένο και ιερό,
που το ίδιο χώμα μένει ακόμα απ’ τον αρχαίο τον καιρό,

στο χώμα τούτο πάντα ανθούνε κι έχουν αθάνατη ζωή
και μας θαμπώνουν, μας μεθούνε νεράιδες, ήρωες, θεοί» («Η νίκη», Κ. Παλαμά).

Τιμή και δόξα στους ήρωες, αγωνιστές του 1821.

Σ΄ αυτούς που αγωνίστηκαν ως ήρωες και υψώθηκαν στο γαλάζιο των θεών στερέωμα.

Κωνσταντίνος Ζαχαρής

Διευθυντής Δ.Ε. Καρδίτσας

«Δεν βλέπετε πώς αγρίεψε το Γένος μας από την αμάθειαν και εγινήκαμεν όλοι ωσάν θηρία; Δια τούτο σας συμβουλεύω να κάμετε σχολείο! Να σπουδάζετε, αδελφοί μου, το σχολείο φωτίζει τους ανθρώπους!», με αυτές τις διδαχές του ο Κοσμάς ο Αιτωλός αγωνίστηκε για τη διαφύλαξη της χριστιανικής πίστης και έδωσε σκληρή μάχη για τη διάσωση της ελληνικής ταυτότητας τονώνοντας τις ελπίδες των υπόδουλων Ελλήνων για απελευθέρωση από την τουρκική κυριαρχία.

Η 25η Μαρτίου 1821 ήταν μια ηρωική στιγμή αλλά και το αποτέλεσμα ενός υπαρξιακού αγώνα του υπόδουλου Έθνους για να διατηρήσει στα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς του, τη Γλώσσα, τις παραδόσεις του, την Εθνική του συνείδηση, τη Θρησκεία του. Φωτισμένοι πνευματικοί άνδρες, όπως ο Ρήγας Βελεστινλής, ο Αδαμάντιος Κοραής, ο Κοσμάς ο Αιτωλός, οι Φιλικοί και πολυάριθμοι άλλοι έδρασαν σε όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ιδρύοντας σχολεία και με τον τρόπο αυτό έγινε εφικτή η διατήρηση της ελληνικής αυτοσυνειδησίας.

Αν κάτι λοιπόν σημασιοδοτεί την ιστορία και την ψυχή του ελληνισμού, δεν είναι παρά η Επέτειος της 25ης Μαρτίου: υψώνοντας στον πανίσχυρο δυνάστη τους το λάβαρο της Επανάστασης, οι Έλληνες το 1821, λίγοι και ανίσχυροι στρατιωτικά, κατάφεραν να αποδείξουν ότι το αθάνατο ελληνικό πνεύμα των προγόνων ήταν βαθιά ριζωμένο μέσα τους.

Σε καιρούς που το αίτημα για ειρήνη ανάμεσα στους λαούς και τους ανθρώπους είναι επιτακτικό, το παράδειγμα των ηρώων του Ελληνισμού ας φωτίσει σαν φάρος τη δική μας ζωή και η επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821 ας θυμίζει σε όλους μας ότι αληθινός στόχος της παιδείας είναι να αφυπνίζει συνειδήσεις διαπλάθοντας ελεύθερους ανθρώπους που αξιοποιούν τη γνώση του παρελθόντος για να πορευθούν σε ένα δημιουργικό μέλλον.

Χρόνια Πολλά!!!!!

Βασιλική Ζιάκα

Αναπληρώτρια Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Θεσσαλίας