Ο Δήμος Σοφάδων τιμά τη μνήμη του λοχαγού Κων/νου Ι. Ισχόμαχου

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:

-Επιμνημόσυνη δέηση

-Εκφώνηση πανηγυρικού για το ιστορικό της Θεσσαλικής Επανάστασης 1878 από τον κ. Νικόλαο Κατοίκο, καθηγητή φιλολογίας

-Κατάθεση στεφάνων από εκπροσώπους φορέων και συλλόγων

-Τήρηση ενός λεπτού σιγής

- Εθνικός Υμνος

Με την ανακωχή μεταξύ Ρώσων και Οθωμανών στις 19.1.1878 η ελληνική κυβέρνηση ανέστειλε την ενίσχυση των κατά τόπους επαναστατικών κινημάτων η βιωσιμότητα των όποιων τέθηκε υπό σοβαρή αμφισβήτηση.

Στην περιοχή των Θεσσαλικών Άγραφων εμφανίστηκε ένα ξεχωριστό κίνημα, υπό την στρατιωτική ηγεσία του Κωνσταντίνου Ισχόμαχου, το όποιο αποδείχθηκε περισσότερο επιτυχές, με αποκορύφωμα της δράσης του την ηρωική μάχη της Ματαράγκας, στις 21 Μαρτίου 1878, με σκοπό την απελευθέρωση της Θεσσαλίας.

200 αρχικά υπαξιωματικοί και οπλίτες του τακτικού στρατού αρνούμενοι να συμμορφωθούν με τις εντολές για σύμπτυξη, στασίασαν με αρχηγό τον επιλοχία Δημ. Τερτίπη.

Μαζί τους σύντομα ενώθηκαν ο λοχίας Λάιος με άλλους 100 και ακολούθησε ο Σούτσος με δύναμη 200 ανδρών. Μαζί με τα σώματα των ντόπιων οπλαρχηγών συγκρότησαν την επαναστατική δύναμη της Δυτικής Θεσσαλίας.

Λόγω της πορείας του αγώνα, το Γενικό Αρχηγείο της Επαναστάσεως εγκαταστάθηκε στο Λουτρό Καρδίτσης υπό τη στρατιωτική ηγεσία  του Κων. Ισχόμαχος.

Ο Κωνσταντίνος Ισχόμαχος, στην επανάσταση της Θεσσαλίας διέθεσε το σύνολο της οικογενειακής του περιουσίας. Ξεχύθηκε στη θεσσαλική πεδιάδα και διακρίθηκε για τη γενναιότητα και τον πατριωτισμό του..

Χάρη στην επιτελική οργάνωση του Λοχαγού Ισχόμαχου εδραιώθηκε η επανάσταση στο Θεσσαλικό κάμπο.

Η απελευθέρωση της Θεσσαλικής γης, πραγματοποιήθηκε με την υπογραφή της Ελληνοτουρκικής συνθήκης της Κωνσταντινούπολης στις 24 Ιουνίου 1881 και υλοποιήθηκε με την είσοδο του ελληνικού στρατού στην απελευθερωμένη Καρδίτσα στις 18 Αυγούστου 1881. Όταν προσαρτήθηκε η Θεσσαλία στον κορμό της Ελλάδας, ο Κωνσταντίνος Ισχόμαχος εκλέχθηκε βουλευτής Λαρίσης το 1881, ως οπαδός του Χαρίλαου Τρικούπη, διαθέτοντας ακόμη και τη βουλευτική του αποζημίωση για τις ανάγκες της ιδιαίτερης πατρίδας του.