Πανηγυρικός λόγος για το Γεώργιο Καραϊσκάκη στο Μαυρομμάτι από τον κ. Βασίλη Τσαντήλα

Η Παναγιά, ο Αι Γιώργης του Μοναστηριού, οι νεράιδες των Αγράφων, τον φύλαξαν, τον ευλόγησαν και όρισαν την μοίρα και το πεπρωμένο του νεογέννητου Καραϊσκάκη.

Όσα βιβλία και αν γράφτηκαν, όσοι πανηγυρικοί και αν ακούστηκαν, δεν μπορούν να αποδώσουν την πορεία και πολυτάραχη ζωή του Γεωργίου Καραϊσκάκη, του Αρχιστράτηγου της Ελλάδος, του Καπετάνιου των Αγράφων, του Μαυρομματιανού Καραϊσκάκη.

Αυτός ο ορφανός, ο μαύρος, ο γύφτος, ο γιός της Καλόγριας, με το χτικιό μέσα του, που βρήκε τη δύναμη, τα εφόδια, τα ιδανικά, τις αξίες, την αυταπάρνηση, να καταστεί ο Αρχηγός και Πολέμαρχος των Ελλήνων για Λευτεριά, Πατρίδα και Θρησκεία;

Εκατόν ενενήντα ένα χρόνια, μετά τον ηρωικό θάνατο – δολοφονία, ο Καραϊσκάκης εμπνέει, διεγείρει και ξεσηκώνει τις ψυχές Ελλήνων και μας ωθεί μόνον μπροστά, στην ομόνοια και ομοψυχία στην αγωνιστικότητα και την αυτοθυσία όταν χρειάζεται.

Καραϊσκάκηδες, έχει ανάγκη σήμερα και πάλι η πατρίδα μας. Ο ίδιος εχθρός, ο Τούρκος -αυτός που ο Καπετάνιος δεν υπολόγιζε, προκαλούσε και περιγελούσε - εκμεταλλευόμενος την εσωτερική μας παρακμή, απειλεί και προετοιμάζεται για ανασύσταση της νεοθωμανικής αυτοκρατορίας.

Η ψυχή του Καραϊσκάκη, από τις βουνοκορφές των Αγράφων, από το Μεσολόγγι, την Αράχωβα, το Δίστομο, τον Πειραιά, δεν ηρεμεί και ανησυχεί για τις επιδιώξεις των Τούρκων στο σήμερα.

Δίπλα του και η ψυχή ενός άλλου «Μαύρου Αγραφιώτη» ο Μαύρος Καβαλάρης ο Νικόλαος Πλαστήρας, θα πικραίνεται για τους λεβέντες που άφησαν τα κορμιά τους στην Μικρά Ασία, προδομένοι από ανίκανες ηγεσίες.

Έλληνες, Ελληνίδες, Καρδιτσιώτες, Αγραφιώτες, Μαυρομματιανοί,
οι καιροί είναι δύσκολοι. Χρειαζόμαστε νέο εγερτήριο. Ο Καραϊσκάκης έδειξε και δείχνει τον δρόμο.

Όλοι μας, και πρώτα οι ηγεσίες, πολιτικές, στρατιωτικές, πνευματικές και εκκλησιαστικές είμαστε συνυπεύθυνοι και υπόλογοι στη συνέχεια του Έθνους και της Πατρίδας μας.

Έλληνες, Ελληνίδες,

τον Καραϊσκάκη δεν τον πήρε βόλι Τούρκικο. Ο Κιουταχής, ο Τούρκος διοικητής ούτε παρασημοφόρησε κάποιον Τούρκο στρατιώτη, ούτε λίτρα πρόσφερε, για έναν απλό λόγο : Γιατί κανένας Τούρκος δεν διεκδίκησε την φαρμακερή βολή στον Καραϊσκάκη. Δεν χρειάζονται άλλα επιχειρήματα και αποδείξεις. Τον Καραϊσκάκη τον δολοφόνησαν. Προδοτικό βόλι που το καθοδήγησαν: Η φιλαρχία, η ματαιοδοξία, η δουλοπρέπεια «Ελλήνων» και δυνάμεις που ήθελαν λεύτερη Ελλάδα όχι μεγαλύτερη από την Πελοπόννησο.

Ο Καραϊσκάκης την Άνοιξη του 1827, στον Πειραιά συγκέντρωσε την μεγαλύτερη και πιο ετοιμοπόλεμη δύναμη 12.000 ανδρών και ήταν θέμα λίγων ημερών να νικήσει τον Κιουταχή και να εκδιώξει τους Τούρκους από την Ρούμελη και μετά σίγουρα να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ πασά στην Πελοπόννησο.

Όμως η τότε κυβέρνηση, έρμαιο των Άγγλων Δανειστών πήρε την αρχιστρατηγία από τον Καραϊσκάκη και την έδωσε σε δύο Άγγλους τυχοδιώκτες στρατιωτικούς, πληρώνοντάς τους τεράστια ποσά, τον Κόχραν ως ναύαρχο και τον Τσώρτσς αρχηγό ξηράς.

Ολέθριες επιλογές, που οδήγησαν στην δολοφονία του Καραϊσκάκη και στην σφαγή 1000 παλικαριών και καπεταναίων στην μάχη του Ανάλατου, στην διάλυση του στρατοπέδου και στην παράδοση της Ακρόπολης στους Τούρκους.

Η ανεκτίμητη αξία του Καραϊσκάκη ως στρατιωτικού, δυστυχώς επιβεβαιώθηκε με μια εθνική τραγωδία.

Ο Καραϊσκάκης, δεν ήταν ΚΛΕΦΤΗΣ, ήταν ΑΝΤΑΡΤΗΣ από την ημέρα που γεννήθηκε ως την ημέρα που δολοφονήθηκε. Αντάρτης μ΄ένα όνειρο και ένα στόχο. Τη λευτεριά της Ελλάδας. Γι αυτή τη λευτεριά ξόδεψε όλη του τη ζωή και μας άφησε μια παρακαταθήκη: Την ΟΜΟΝΟΙΑ και την ΟΜΟΨΥΧΙΑ.

Τι και αν πέρασαν 191 χρόνια από τον θάνατο του Καραϊσκάκη, η ζωή του εμπνέει τους Έλληνες πατριώτες :

Ο λαϊκός ζωγράφος Θεόφιλος έλεγε για τον Καραϊσκάκη «Ήταν δύο φορές πιο μεγάλος από τον Αι Γιώργη».

Ο Αχιλλέας Παράσχος τον χαρακτηρίζει « Αρχηγό των Αρχηγών».

Ο Παναγιώτης Σούτσος «μάρτυρα της Πίστεως και της Ελευθερίας» και «Μέγα».

Ο Κωστής Παλαμάς τον αποκαλεί «Αχιλλέα της Ρωμιοσύνης».

Έλληνες , Ελληνίδες,
την Ελευθερία και το μεγάλωμα της Ελλάδας τα κατακτήσαμε με ποταμούς αίματος και θυσίες αμέτρητες απέναντι στον Τούρκο γείτονα.

Θα διατηρήσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία και Ελευθερία μόνον Ενωμένοι, κάτω από το βλέμμα των Μαρτύρων της πίστης μας και το αίμα των ηρώων αγωνιστών του 1821, του 1912-13-14, του 1920 -22 και του 1940-41.

Χρωστάμε σ αυτούς. Χρωστάμε σ αυτούς που έρχονται.

Πάντα ήμασταν ΜΟΝΟΙ. Και τώρα είμαστε μόνοι, στις προκλήσεις των γειτόνων μας.

Ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, μ ένα στίχο το αποδίδει : «Μοναχή τον δρόμο επήρες, εξανάρθες μοναχή. Δε είναι εύκολες οι θύρες, όταν η χρεία τες κουρταλεί…»

Όπλα μας ανίκητα : η Ομόνοια, η Πίστη στην θρησκεία μας, στην Πατρίδα, στην Ελευθερία, στην Δημοκρατία, στην Παιδεία του Έλληνα, στην μοναδική μας Ιστορία.
Με εκπτώσεις και υπονομεύσεις σ αυτά τα ιδανικά και Αξίες δεν έρχεται η ανάταξη και η εξύψωση του λαού, ούτε επιτυγχάνεται ο σεβασμός από φίλους και εχθρούς.

Σήμερα, από την γενέτειρα του Ήρωα Καραϊσκάκη και κάτω από τον έφιππο ανδριάντα του, στέλνουμε μήνυμα στους απανταχού Έλληνες, τις ηγεσίες και τον Στρατό μας, ότι και σήμερα ο πολέμαρχος, ο νικηφόρος Καραϊσκάκης ηγείται του φρονήματος των Ελλήνων, εμπνέει και ξαναφέρνει την Πανεθνική έγερση για να μην επιτρέπουμε σε ξένους να προκαθορίζουν το μέλλον της Πατρίδας μας και την προκοπή του λαού μας.

Κλείνοντας, απευθύνομαι σε κάθε αρμόδιο θεσμικό φορέα της πολιτείας. Διαθέστε όποιο ποσό χρειάζεται για να οργανωθεί και λειτουργήσει ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ στο Μαυρομμάτι. Είναι ιερό χρέος. Είναι εθνική και παιδαγωγική επένδυση, ιστορική ανάγκη.

Η προσφορά του Πολιτιστικού Συλλόγου «ο Καραϊσκάκης» και προσωπικά του προέδρου κ. Δημήτρη Γιώτη, είναι εξαιρετική, όμως δεν φτάνει.

Ο τόπος μας είναι Ηρωότοπος και Αγιότοπος. Στρατιές Εθνομαρτύρων έδωσε αυτός ο τόπος. Τελευταίος ο Αγραφιώτης αεροπόρος μας Γεώργιος Μπαλταδώρος.

ΖΗΤΩ ο Καραϊσκάκης του Μαυρομματίου,

ο Καραϊσκάκης των Αγράφων,

Ο Αρχιστράτηγος της Μαχόμενης Ελλάδας.

Βασίλειος Τσαντήλας

Πρόεδρος της Ένωσης Αγραφιώτικων Χωριών