Το…μετέωρο βήμα της κοινωνικής ασφάλισης και ο «γρίφος» των συντάξεων στο επίκεντρο (+Φωτο +Βίντεο) ^Κύριο

ανέδειξε η εκδήλωση με θέμα «Το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης στην Ελλάδα – Συνταξιοδοτικά ζητήματα δημοσίων υπαλλήλων» που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας (15/5) στο Εργατικό Κέντρο Καρδίτσας την οποία συνδιοργάνωσαν το Κοινωνικό Πολύκεντρο σε συνεργασία με την ΑΔΕΔΥ και το Νομαρχιακό Τμήμα Καρδίτσας του συνδικαλιστικού οργάνου των δημοσίων υπαλλήλων.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με χαιρετισμούς τους Προέδρου του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ κ. Απ. Ταξιάρχη και των μελών της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ κ.κ. Βασ. Πολυμερόπουλου, Δημ. Μπράτη, Γ. Πετρόπουλου και Παντ. Βαϊνά ενώ βασικός εισηγητής της εκδήλωσης ήταν ο δικηγόρος – εργατολόγος κ. Διον. Τεμπονέρας.

Κρίσιμο θέμα η έγκαιρη προετοιμασία των δημοσίων υπαλλήλων για τη συνταξιοδότηση

Ο κ. Τεμπονέρας ξεκίνησε την εισήγησή του υπογραμμίζοντας την ανάγκη της έγκαιρης προετοιμασίας των υπαλλήλων που πρόκειται να συνταξιοδοτηθούν η οποία θα πρέπει να ξεκινάει δύο χρόνια νωρίτερα από το χρόνο συνταξιοδότησης για να συλλέξουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία του συνταξιοδοτικού τους φακέλου και να μην βρεθούν προ συνταξιοδοτικής πλάνης, δηλαδή να μην έχουν υπολογίσει καλά τον ασφαλιστικό τους χρόνο.

Ο κ. Τεμπονέρας ανέλυσε πολλά ζητήματα που αφορούν το συνταξιοδοτικό των δημοσίων υπαλλήλων και με παραδείγματα διαφωτίζοντας όσους συμμετείχαν στην εκδήλωση διατύπωσε όμως και μια γενικότερη θέση για το ασφαλιστικό  τονίζοντας ότι για να μπορεί μια χώρα να έχει ένα ισχυρό και βιώσιμο σύστημα, πρέπει να εξασφαλίσει την στήριξη των τριών βασικών πυλώνων της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης.

-Ο πρώτος, είναι η οικονομία, αφού η κρατική χρηματοδότηση στην Ελλάδα συνεισφέρει το 50% των παροχών. Μια οικονομία σε πραγματική και δίκαια κατανεμημένη ανάπτυξη, με ισχυρούς πόρους και έσοδα, μπορεί να στηρίξει το σύστημα ασφάλισης και να εξασφαλίσει επαρκείς συντάξεις. Μια οικονομία όμως στην οποία κυριαρχεί η αισχροκέρδεια, στενάζουν οι πολίτες και ο πλούτος συγκεντρώνεται στα χέρια μιας ελίτ, είναι μια οικονομία σε βαθιά κρίση που αδυνατεί να υποστηρίξει ένα κοινωνικά αποτελεσματικό, ασφαλιστικό σύστημα.

-Ο δεύτερος πυλώνας, είναι η αγορά εργασίας. Ένα περιβάλλον ρυθμισμένο, με ισχυρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, με καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής, με περιορισμό των ευέλικτων μορφών απασχόλησης και της ατυπίας στην εργασία, με συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με συνδικαλιστικές ελευθερίες, εξασφαλίζει σημαντικά έσοδα, που μπορούν να δώσουν καλές συντάξεις στους πολίτες.

-Ο τρίτος πυλώνας, είναι η αντιμετώπιση του δημογραφικού κινδύνου, που λίγο πολύ, οφείλεται και στους δύο προηγούμενους παράγοντες. Αν δεν κατορθώσει η χώρα, είτε να κρατήσει τους νέους επιστήμονες στη χώρα, αν δεν επιστρέψουν οι 400.000 νέοι που έφυγαν στο εξωτερικό τη μνημονιακή περίοδο, τότε ο λόγος εργαζομένων – ασφαλισμένων προς συνταξιούχους (που είναι βασική μεταβλητή βιωσιμότητας του συστήματος) δεν πρόκειται να αλλάξει.

Μείωση 25,6% το μέσου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων την περίοδο 2008-20

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο κ. Γ. Γουλιός Πρόεδρος του Κοινωνικού Πολύκεντρου της ΑΔΕΔΥ, που είναι ο φορέας που ασχολείται με την διενέργεια ερευνών και εκπόνηση μελετών για ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα  για την τεκμηρίωση των διεκδικήσεων του τριτοβάθμιου συνδικαλιστιικού τους οργάνου παρουσίασε  βασικά στοιχεία της μελέτης με τίτλο «Το επίπεδο και η εξέλιξη των αμοιβών στον ελληνικό δημόσιο τομέα από την κρίση του 2009-10 μέχρι σήμερα»

Από την έρευνα μεταξύ άλλων προκύπτει ότι όσον αφορά το επίπεδο των αμοιβών στον δημόσιο τομέα αυτές, στην περίοδο 2010-2020, έχουν μειωθεί κατά 17,1% σε όρους πραγματικών τιμών ενώ παρατηρείται αύξηση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών εργαζομένων στον δημόσιο τομέα καθώς και  μισθολογική απόκλιση σε βάρος των γυναικών. Ανάλογα, συνολικά η κατανομή των μισθών μετατοπίζεται προς τα κάτω καθώς αυξάνει το ποσοστό των χαμηλότερα αμοιβομένων δημοσίων υπαλλήλων. Αξιοσημείωτο είναι ότι δυσανάλογα μεγάλο βάρος των μισθολογικών μειώσεων επωμίζονται οι τομείς της εκπαίδευσης και της δημόσιας διοίκησης όπου οι μισθολογικές περικοπές είναι εντονότερες. Αυτή η οικτρή εικόνα γίνεται εντονότερη όταν συγκριθούν οι μισθολογικές απολαβές των εργαζομένων στον ελληνικό δημόσιο τομέα με αυτές τόσο της ΕΕ και της Ευρωζώνης όσο και των χωρών της Ευρωζώνης που τέθηκαν υπό Προγράμματα Οικονομικής Προσαρμογής. Κατά την περίοδο 2008-2020 ο μέσος μισθός στον δημόσιο τομέα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 25,6%, ενώ αντίθετα στην Ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 21,4% και στην ΕΕ κατά 23,8%.Αυτή η οικτρή εικόνα των μισθολογικών συνθηκών των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα στην Ελλάδα επιδεινώνεται περαιτέρω εάν συνυπολογισθούν οι τρέχουσες ευρύτερες μακροοικονομικές συνθήκες. Η εκρηκτική αύξηση του πληθωρισμού το 2022 και το γεγονός ότι δεν είναι παροδικό φαινόμενο, καθώς εκτός από συγκυριακά ενδεχομένως έχει και βαθύτερα διαρθρωτικά αίτια, προοιωνίζει μία ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση της εισοδηματικής θέσης των εργαζομένων στον ελληνικό δημόσιο τομέα. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι κρίσιμο ζήτημα όχι μόνο για τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα και το συνδικαλιστικό τους κίνημα αλλά ευρύτερα για την ελληνική κοινωνία και οικονομία η άμεση βελτίωση των  μισθολογικών συνθηκών τους.

Κωστής Κριτσιάνης