Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών: Να αποσυρθεί το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο

Πίσω από τις εύηχες λέξεις όπως «αυτονομία» και «μεγαλύτερη ελευθερία στη λήψη αποφάσεων» η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας προσπαθούν να κρύψουν τους πραγματικούς τους στόχους. Το βασικό πρόβλημα του σημερινού σχολείου δεν είναι η έλλειψη αυτονομίας και οι δυσκολίες στη λήψη αποφάσεων. Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει. Δική τους ευθύνη είναι:

• Τα 60.000 (52.000+8.000 φετινές συνταξιοδοτήσεις) κενά εκπαιδευτικών εξαιτίας της αδιοριστίας.

• Η μείωση των δαπανών για την Παιδεία κατά σχεδόν 2,2 δις € σε σχέση με το 2009 την ίδια ώρα που είμαστε 1η χώρα στον κόσμο σε δαπάνες για το ΝΑΤΟ.

• Η εγκατάλειψη των σχολικών υποδομών και τα χιλιάδες κοντέινερς μέσα στα οποία κάνουν μάθημα τα παιδιά μας, το γεγονός ότι σε ελάχιστα σχολεία υπάρχουν σύγχρονα εργαστήρια, βιβλιοθήκες κ.ο.κ.

Η ενίσχυση της λεγόμενης «αυτονομίας» του σχολείου, τόσο στο παιδαγωγικό μέρος όσο και στη συνολική λειτουργία (οικονομική, διοικητική, κ.λ.π.) θα οξύνει αυτά τα προβλήματα. Οδηγούμαστε σε μεγαλύτερη διαφοροποίηση των σχολείων σε όλα τα επίπεδα, στην ακόμα μεγαλύτερη ταξική κατηγοριοποίηση, στην ένταση των φραγμών στη μόρφωση, ιδιαίτερα των παιδιών των πιο φτωχών οικογενειών. Η κάλυψη ακόμα και στοιχειωδών αναγκών των σχολείων, των μαθητών και των εκπαιδευτικών γίνεται επιχειρηματική και «ατομική» υπόθεση.

Γενικεύεται ο προσανατολισμός στις λεγόμενες δεξιότητες μέσα από την γενίκευση των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων αλλά και μέσα από τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα που ετοιμάζει το Υπουργείο. Με την επιλογή του διαφορετικού βιβλίου, ακόμα και ανάμεσα στα τμήματα της ίδιας τάξης ενός σχολείου, διογκώνονται οι ανισότητες, διαφοροποιείται ακόμα περισσότερο το τι μαθαίνει ο κάθε μαθητής. Ανοίγει ο δρόμος, τελικά, για το βιβλίο των «πολλών επιπέδων» για «καλούς», «μέτριους» και «κακούς» μαθητές, αφού κατά τη λογική του Υπουργείου «δεν παίρνουν όλα τα παιδιά τα γράμματα»!!! Οι ταξικές και μορφωτικές ανισότητες θεσμοθετούνται και με τη βούλα!

Εισάγεται η επιχειρηματική λειτουργία των σχολείων για την ανεύρεση πόρων με την αξιοποίηση των σχολικών κτηρίων, υποδομών και εγκαταστάσεων ενώ για πρώτη φορά θεσμοθετείται επίσημα η χρηματοδότηση των σχολείων με δωρεές, χορηγίες και παροχές από τρίτους. Και επειδή οι ευεργέτες δεν είναι τόσοι πολλοί (κι όσοι θα χορηγούν θα το κάνουν με το αζημίωτο και θα παρεμβαίνουν στο περιεχόμενο του σχολείου) οι ίδιοι οι γονείς θα αναγκάζονται να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν τις ανάγκες των σχολείων.

Σχολικές μονάδες που οι υποδομές τους είναι πιο ελκυστικές, θα βρίσκουν πιο εύκολα χορηγό, θα μπορούν να υλοποιούν εμπορικές δράσεις ενώ άλλα, μη ελκυστικά σχολεία, θα απαξιώνονται και θα καταρρέουν. Τα σχολεία όμως δεν είναι επιχειρήσεις, η μόρφωση δεν είναι επιχειρηματικό ρίσκο. Η παιδεία δεν είναι κέρδη και ζημιές είναι ανθρώπινες ζωές!

Μέσω της λεγόμενης «ατομικής αξιολόγησης», η κυβέρνηση επιχειρεί τον «βίαιο» εξαναγκασμό των εκπαιδευτικών στην αποδοχή και υλοποίηση του συνολικότερου σχεδίου για το σχολείο.

Η ατομική αξιολόγηση δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ανάγκη και απαίτηση για τη στήριξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας και την αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών προβλημάτων. Είναι τουλάχιστον υποκρισία να μιλούν για «ενίσχυση» του ρόλου του εκπαιδευτικού αυτοί που εδώ και 2 χρόνια πανδημίας μας έχουν εγκαταλείψει στην τύχη μας, δεν πήραν κανένα ουσιαστικό μέτρο για τη στήριξη μας στην τηλεκπαίδευση, δεν ικανοποίησαν κανένα από τα αιτήματα μας για τη λειτουργία των σχολείων με ασφάλεια και υγιεινή. Είναι υποκρισία να μιλούν για «αναβάθμιση» όσοι ευθύνονται για τους 52.000 συμβασιούχους, για το ότι ξεκινούν οι μαθητές να διδάσκονται μαθήματα Δεκέμβρη και Φλεβάρη.

Η «ατομική αξιολόγηση» αποτελεί συνέχεια της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων που συνάντησε την καθολική αντίθεση των εκπαιδευτικών. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού απαξιώνεται, μας θέλουν με κλειστό το στόμα να λέμε σε όλα ναι, να σκύβουμε το κεφάλι, να υλοποιούμε χωρίς γνώμη και κρίση τις «άνωθεν» οδηγίες.

Οι αλλαγές στις δομές εκπαίδευσης και στις επιλογές στελεχών θα διαμορφώσουν τον μηχανισμό που θα τρέξει την προώθηση των διαδικασιών της αξιολόγησης και τον έλεγχο της προώθησης της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

Απαιτούμε από την κυβέρνηση να αποσυρθεί το νομοσχέδιο και να παρθούν τώρα μέτρα για την προετοιμασία της επόμενης σχολικής χρονιάς με βάση τις διεκδικήσεις μας:

• Εδώ και τώρα μείωση του αριθμού μαθητών ανά τάξη.

• Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών.

• Αναπροσαρμογή των αναλυτικών προγραμμάτων και της σχολική ύλης. Εντοπισμός των μαθησιακών κενών που έχουν προκύψει τα δύο τελευταία χρόνια και επιστημονικός – παιδαγωγικός σχεδιασμός για την αντιμετώπισή τους.

• Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων και της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής.

• Να λειτουργήσουν από την αρχή της χρονιάς τα προγράμματα ενισχυτικής διδασκαλίας

• Κρατικό σχέδιο ανάπτυξης των σχολικών υποδομών. Αυξημένη κρατική χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών.

• Ενίσχυση των δομών Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

• Κατάργηση όλων των νομοθετικών διατάξεων που γενικεύουν τη λεγόμενη εξ αποστάσεως εκπαίδευση και εκτός πανδημίας, των διατάξεων για τις κάμερες στις τάξεις.

• Να μην εφαρμοστούν τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων της ημιμάθειας και της αποσπασματικότητας σε Νηπιαγωγείο – Δημοτικό και Γυμνάσιο.

• Κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου για τη λεγόμενη αξιολόγηση στα σχολεία

• Σαφές και εφαρμόσιμο σχέδιο ώστε να αντιμετωπιστεί το 4ο κύμα της πανδημίας στα σχολεία από Σεπτέμβρη.

-Συμμετέχουμε στο συλλαλητήριο που διοργανώνεται την Πέμπτη 22 Ιουλίου στην κεντρική πλατεία (ALPHA BANK), στις 8 μ.μ.

-Δεν θα περάσουν οι αντιεκπαιδευτικοί σχεδιασμοί. Μπορούμε να τους ακυρώσουμε στην πράξη.

 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ