Μενέλαος Παπαδημητρίου: "Το τελευταίο γράμμα ενός Αργιθεάτη από το Μέτωπο της Αλβανίας, του Ηλία Θανασιά" ^Κύριο

Εκεί τον βρήκε ο πόλεμος και το φύλλο επιστρατεύσεως ήρθε και για εκείνον και για τον αδερφό του Θωμά και για άλλους Χωριανούς του, αλλά και σε πολύ μεγάλο αριθμό Αργιθεατών, Αγραφιωτών, Ασπροποταμιτών και Ραδοβυζινών σε όλα τα Χωριά.

Υπηρετούσε ως στρατιώτης στο 51ο Σύνταγμα Πεζικού στον ΙΙΙ λόχο πολυβόλων όταν τραυματίστηκε βαριά και απεβίωσε στα χειρουργεία του Β΄ Σώματος Στρατού.

Είχε τρία παιδιά όταν σκοτώθηκε - 6 ετών τον Γεώργιο γεννηθέντα το 1935,  4 ετών τον Δημήτριο γεννηθέντα το 1937 και κάτω του ενός την Βικτωρία.

Λίγες μέρες πριν το θανάσιμο τραυματισμό του στέλνει στο σπίτι του στον πατέρα του ένα γράμμα που έμελλε να είναι το τελευταίο και που η οικογένειά του το φυλάει ως ιερό κειμήλιο. Να τι έγραφε ο ήρωας του μετώπου (το κείμενο διορθωμένο):

Τι  26 Οιανουαρίου 1941
Σεβαστέ μου πατέρα χαίρε  από υγεία είμαι καλά κι αυτό επιθυμώ και για εσάς λοιπόν πατέρα έλαβα την επιστολή σου και χάρηκα πολύ έχουμε χιόνια δεν έχω τίποτα άλλο δεν σας γράφω να μου γράφετε τακτικά να μου γράψετε και για τον Θωμά-ο αδερφός του που ήταν κι αυτός στο μέτωπο- η σύστασή μου είναι   Στρατιώτης Θανασιάς Ηλίας 51 Σύνταγμα πεζικού 3ο Τάγμα 3ος Λόχος πολυβολικό 613ττ395
 Σας χαιρετώ Ηλίας
(γραμμένο στο πίσω μέρος ενός εκ των δύο και δή του 1ου επιστολικού δελτάριου σταλμένο με τη στρατιωτική ταχυδρομική υπηρεσία)
Εκείνο βέβαια που έχω να σημειώσω είναι ότι ήταν επιβεβλημένο οι στρατιώτες να γράφουν το γράμμα τους επάνω σε επιστολικό ταχυδρομικό δελτάριο που δεν έμπαινε σε φάκελο – άρα ανοιχτό και επομένως απέφευγαν για ευνοήτους λόγους να γράψουν γεγονότα στρατιωτικά και τη ζωή τους στο μέτωπο – ήταν δηλαδή μέθοδος  λογοκρισίας, επιβεβλημένη και απαράβατη.

Ο Ήρωας συμπατριώτης μας λίγες μέρες μετά από αυτό το γράμμα στην Κοσσίνα Β/Δ της Πρεμετής - όπως και άλλοι- θα φύγει απ΄ τη ζωή θανάσιμα τραυματισμένος από τις σφαίρες του εισβολέα εχθρού.

Έδωσε, όπως χιλιάδες Συνέλληνες τη ζωή του πολεμώνας για ότι ιερότερο, ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΥΚΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Τα Παλικάρια μας θα κρατήσουν σθεναρά στην πρώτη γραμμή τους εισβολείς εχθρούς ως τις 6 Απριλίου 1941 που οι βάρβαροι του Χίτλερ, μετά τη συνθηκολόγηση του Τσολάκογλου, έφθασαν στην Αθήνα και κατεβάζοντας την Ελληνική Σημαία ανάρτησαν τη σβάστικα – τον αγκυλωτό σταυρό....   

Ντύνω την εδώ ανάρτησή μου με ένα ποίημα <Ο ΜΑΧΗΤΗΣ ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ> και με ένα ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ που τα έγραψε στο Πετρωτό (Λιάσκοβο) Αργιθέας ο Αργιθεάτης - αείμνηστος σήμερα- ΔΗΜΗΤΡΗΣ Κ. ΤΣΙΟΥΜΑΣ.

Ο ΜΑΧΗΤΗΣ ΠΕΘΑΙΝΟΝΤΑΣ

Πεθαίνω μάνα μου γλυκιά,
απ΄το πικρό το βόλι
πάνω στης γης την αγκαλιά
σ΄ένδοξο “περιβόλι”,

που πέσανε πολλά κορμιά
με μια κρυφή ελπίδα,
πως η ένδοξη παλικαριά
τη σώζει την Πατρίδα.

Γέρνουν κλαριά ευλαβικά
στ΄αχνό το πρόσωπό μου
και με φιλούν γλυκά γλυκά,
χαϊδεύουν τον καημό μου.

Και μες στης μάχης τον καπνό,
στους κοπετούς και θρήνους,
θωρώ έναν άντρα φωτεινό
με δάφνες θες με κρίνους.

Με πλησιάζει, τα σκορπά
στα στήθια μου με χάρη
και μου μιλάει στοργικά:
“Τιμή σου, παλικάρι.”

Συ που το αίμα έδωσες
για τη γλυκιά Πατρίδα,
μη λησμονείς πως άφησες
σ΄ Εμένα τη φροντίδα.

Η Ελλάδα η Πατρίδα σου
οι γόνοι, οι γονείς σου
θα βλέπουν την αχτίδα σου
Τιμή – Ζωή, τιμή σου.

Ζωή σου εγώ./ Κοιμήσου./ “.
     
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ
(Στους γονιούς του παλικαριού που έπεσε πολεμώντας το ' 40)

Χαρά σε μια περήφανη, λεβεντογέννα Μάνα
και σε ασπρομάλλη Γέροντα, που απάνω στη Μουργκάνα
θυσίασαν λεβέντικα, χωρίς καημό και πόνο....
“Παλικαριά ανοιξιάτικη”, για την Ελλάδα μόνο.

Ο Ηλίας Θανασιάς, αυτός ο άδολος και αγνός αγροτοκτηνοτρόφος από το Τσιουκαρίσσι Κουμπουριανών Αργιθέας Αγράφων Καρδίτσας που έπεσε πολεμώντας τους Ιταλούς στην Πίνδο αφήνοντας πίσω του χήρα και τρία λιανοπαίδια, έπεσε για την Πατρίδα και τον Πολιτισμό. Ναί, για την Ελλάδα, τη Λευτεριά της και τον Πολιτισμό!!!!!!

Από απόφαση που εξεδόθη για τη συνταξιοδότηση των μελών της οικογένειάς του – λόγω του δικού του θανάτου στον πόλεμο-προκύπτουν τα εξής:

Σημειούται ότι στο μνημείο Πεσόντων στα Κουμπουριανά είναι γεγραμμένοι και οι ΗΛΙΑΣ Χρ. ΚΙΣΣΑΣ και ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Δ. ΚΙΣΣΑΣ ως πεσόντες το 1941 ενώ από τον Πίνακα που δημοσίευσε η Εφημερίδα Καθημερινή προκύπτει και νεκρός ονόματι ΘΑΝΑΣΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ του Χρήστου (στρ-της 15ου Λόχου Φρουρίου που έπεσε στις 24.2.1941 στην Κοσίνα Β/Δ της Πρεμετής) που δεν είναι στο μνημείο. Αυτό σημαίνει περαιτέρω έρευνα από εμένα.

 
Με την ανάρτησή μου και αναφορά στο πρόσωπό του και στο πρόσωπο των άλλων συγχωριανών του – Κουμπουργιανιτών, τιμώ και αυτόν και εκείνους,  τιμώ και όλους τους Αργιθεάτες νεκρούς (που δεν είναι λίγοι), και όλους τους νεκρούς Έλληνες που έδωσαν τη ζωή τους για Ελεύθερη Ελλάδα. Είναι μια δημοσίευση μνήμης για εκείνον μα και για όλους τους νεκρούς.
 
Η μνήμη μας – ως αδάπανη και συνειδητή σκέψη – πρέπει να είναι ζωντανή για αυτούς τους Ήρωες, γνωστούς και αγνώστους, κρατώντας έτσι ζωντανή και την Εθνική μνήμη!!!!

Και αυτό γιατί με τον αγώνα και τη ζωή που έδωσαν εκείνοι δεν πέρασε ο Φασισμός του Ντούτσε Μουσσολίνι και ο Ναζισμός του Χίτλερ κι ας χάσαμε λίγο μετά, τον πόλεμο από τους Γερμανούς.

Ο Ελληνικός Λαός – πλην συνεργατών δοσιλόγων των εχθρών – πολέμησε γενναία και αντιστάθηκε!!! Μέσα στα χιόνια, στους πάγους, με την πείνα και την ψείρα να τους αντιπαλεύουν και εκείνοι να πολεμούν τους εισβολείς ηρωϊκά!!!

Κατά ομολογία του αειμνήστου πατέρα μου Νικόλαου Παπαδημητρίου του Ηλία, που έλαβε μέρος, επιστρατευθείς και αυτός, στον πόλεμο του Αλβανικού Μετώπου, σκότωσαν και έβρασαν και έφαγαν το μουλάρι του για να επιβιώσουν και να πολεμήσουν τον εχθρό…Μαζί τους ήταν και ο τραγουδιστής Δημοσθένης Βλαχαγγέλης ή Καλαντζάκος από το Γαρδίκι Τρικάλων που τους ενεψύχωνε με το τραγούδι του!!!!!!

Η Εθνική μας Αντίσταση έγραψε ιστορία ανεξίτηλη κατά των καταχτητών!!! Οι Γερμανοί παρά τις θηριωδίες τους και τα εγκλήματά τους σε όλη την Ελλάδα (Δίστομο, Καλάβρυτα, Κομμένο, Καισαριανή, Χαϊδάρι, Κοκκινιά, κ.α.)
 – δεν έκαμψαν ποτέ το φρόνημά μας.

Και είναι βέβαιο πως θα μας θυμούνται από την καλή όσο θα υπάρχει Ελλάδα και Ελληνισμός!!!

Κι αυτό γιατί τους αντισταθήκαμε και έχασαν έτσι την ευκαιρία της δικής τους τότε κατοχικής αυτοκρατορίας και παγκοσμιοποίησης...Και σήμερα μας βρήκαν μπόσικους από δικά μας λάθη, κυρίως πολιτικών μας και διαχειριστών και “μας περιποιούνται πολιτικά και οικονομικά...”  

Να ξέρουν όλοι - “ φίλοι και εχθροί”- πως οι Έλληνες πάντα μάχονται και όταν είναι για την Πατρίδα ο Ελληνισμός θα βρει το δρόμο του αντιστεκόμενος στις  επιβουλές - θα μας βρουν πάλι μπροστά τους!!!

Στη μνήμη όλων των πεσόντων Αργιθεατών στον πόλεμο του 1940-41 αλλά και στην Εθνική Αντίσταση για την Ελευθέρα Ελλάδα θα συνεχίσω την ιστορική μου έρευνα που έχω ξεκινήσει ανά Χωριό της Αργιθέας για έναν τελικό κατάλογο.

Για να καταδείξω ότι η Ιδιαίτερή μας Πατρίδα – Η ΑΡΓΙΘΕΑ – ήταν πάντα παρούσα με τα παιδιά της στους Εθνικο-απελευθερωτικούς αγώνες!!! Και Αργιθεάτες συμμετέχουν στην ανατίναξη της Γέφυρας του ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΥ μαζί με σημαντική δύναμη 11 ανδρών εκ Πηγών (Βρεστενίτσας) Ραδοβισδίου  Άρτας!!!

Αλλά ...πάντα ξεχασμένη στα δικαιώματά της ως περιοχή, με αποτέλεσμα να είναι και να παραμένει από τις πλέον πτωχές περιοχές της Ελλάδας...

Σημείωση: στοιχεία και φωτογραφία το Ηλία θανασιά έλαβα από την εκπαιδευτικό κα Αθηνά Θανασιά – εγγονή του, (κατοικεί και υπηρετεί στην Αμφίκλεια) που και εκείνη ασχολείται με την ιστορία και τις παραδόσεις της Αργιθέας μέσω του εκεί εδρεύοντος Συλλόγου Κουμπουργιανιτών.

                      28 Οκτωβρίου 2014

                Μενέλαος Παπαδημητρίου
              Δικηγόρος Αθηνών-Συγγραφέας
            Λαογράφος – Ιστορικός Ερευνητής