Νίκος Καλιακούδας: "Οι «άγιες» μέρες των φτωχών" ^Κύριο

Η κρίση έχει αλλάξει τις συνήθειες και τις συμπεριφορές των Ελλήνων. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο της φτώχειας και αρκετός κόσμος αντιμετωπίζει το φάσμα της εξαθλίωσης. Η προσδοκία βελτίωσης της ζωής τους, μοιάζει με όνειρο απατηλό. Η χρονιά που ανατέλλει δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια και η ανησυχία εγκαθίσταται μόνιμα στις ψυχές των ανθρώπων! Αυτό προκύπτει και από την πρόσφατη έρευνα της  MRB, η οποία δείχνει ότι το 63,1% των πολιτών αισθάνεται ενόψει της νέας χρονιάς ανησυχία, το 47,9% φόβο, το 29,7% οργή και το 24,3% ντροπή, και μόνο το 12% εκφράζει ελπίδα, το 1,6% αυτοπεποίθηση, το 1,2% περηφάνια και το 0,7%  σιγουριά.

Τα ερωτήματα στο πως και γιατί φτάσαμε στα σημερινά προσωπικά αδιέξοδα, βασανίζουν κυρίως τους ανθρώπους, που δημιούργησαν και επένδυσαν τους κόπους τους για μια καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Επένδυσαν ότι είχαν και δεν είχαν σε ένα σπίτι να στεγάσουν την οικογένειά τους και στην εκπαίδευση των παιδιών τους. Αποτέλεσμα; Τα ακίνητά τους τα χρόνια της κρίσης να χάσουν τουλάχιστον το 50% της αξίας τους ή να κινδυνεύουν από τους επικείμενους πλειστηριασμούς και τα παιδιά τους οπλισμένα με γνώσεις και προσόντα να εκλιπαρούν για μια απασχόληση «του ποδαριού». Ότι μέχρι χθες αποτελούσαν τις σταθερές (εργασία, σπίτι, σπουδές κλπ) των νοικοκυριών, σήμερα αποτελούν ανεκπλήρωτους στόχους και η ελληνική οικογένεια «σπρώχνεται» στο φόβο και την απελπισία.

Από την άλλη πλευρά, η στάση των μεγαλόσχημων  της εξουσίας είναι υποκριτική και σε καμιά περίπτωση, δεν αγγίζει  τον πόνο και τη δυστυχία των ανθρώπων, που έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις τα τελευταία επτά χρόνια. Οι κήρυκες της αναδιανομής του πλούτου, περιορίζονται σε συμψηφισμούς περικοπών και παροχών, με στόχο την ψηφοθηρία και την παλινόρθωση των πελατειακών σχέσεων, που θα τους διατηρήσει στo παιχνίδι νομής της εξουσίας. Εφαρμόζουν πολιτικές του «μποναμά» οι οποίες σε καμιά περίπτωση, δεν συνιστούν κοινωνική πολιτική και το μόνο που καταφέρνουν είναι να συντηρούν τη μαύρη τρύπα της οικονομίας. Τα κροκοδείλια δάκρυά τους, δεν μπορούν να απαλύνουν το δράμα των ανθρώπων, που ντρέπονται την «κατάντια» τους και κυκλοφορούν ταπεινωμένοι προσπαθώντας να μη δείξουν τον εξευτελισμό τους. Άνθρωποι, που αγωνίζονται να διατηρήσουν  τη περηφάνια και την αξιοπρέπειά τους με λίγο φαγητό, που δεν έχει σχέση με τα γεύματα της γαλοπούλας και του χοιρινού που γεύονται όλο και λιγότεροι Έλληνες, που είχαν τη τύχη να γιορτάζουν αυτές τις άγιες μέρες. Άνθρωποι, που είναι θύματα της ισοπεδωτικής κρίσης, που στο πέρασμά της δημιούργησε ανισότητες ακόμη πιο μεγάλες, σκόρπισε το πόνο και τη δυστυχία, χωρίς έλεος και ασπίδα προστασίας, από ένα κράτος που δεν «ακούει» και πολλές φορές δεν συγκινείται.

Τέλος πάντων, χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλους, αν και οι ευχές για ένα καλύτερο χρόνο δεν είναι αρκετές για να δούμε καλύτερες μέρες !!!

Νίκος Καλιακούδας

Οικονομολόγος