A. Xαλάτσης: «Τραβήξανε ψηλά πολύ ψηλά. Δύσκολο και να χαμηλώσουνε. Δύσκολο και να πουν το μπόι τους..» Γ Ρίτσος ^Κύριο

Μόνο δέος και περηφάνια για αυτούς τους ήρωες που προτίμησαν τον θάνατο, αντί να προδώσουν τις ιδέες τους, αντί να απαρνηθούν τα υψηλά ιδανικά τους και τον αγώνα τους για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, τον σοσιαλισμό και εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του ’44 στην Καισαριανή.

Η πλειοψηφία των 200 ήταν κρατούμενοι πριν την τριπλή (γερµανική, ιταλική, βουλγαρική) κατοχή της χώρας. Ορισμένοι ακόµα και πριν την επιβολή της δικτατορίας Μεταξά (1936). Ζήτησαν να πολεµήσουν. Το ελληνικό κράτος τους το αρνήθηκε. Παραδόθηκαν από τις ελληνικές κρατικές αρχές στους κατακτητές. Αυτός είναι ο πατριωτισµός του κεφαλαίου! Η Ιστορία επιβεβαιώνει ότι σε µία ταξική κοινωνία δεν µπορεί να υπάρξει ποτέ “εθνική οµοψυχία”.
Ανάμεσά τους και ο 35χρονος δάσκαλος Βαγγέλης Πόλκος από τη Ραχούλα. Ας σημειωθεί πως ο Βαγγελης Πολκος ήταν στέλεχος του ΚΚΕ και κατά τη δικτατορία του Μεταξά οδηγήθηκε στις φυλακές της Λάρισας, έπειτα στη Φολέγανδρο και μετά στην Ακροναυπλία όπου δίδασκε στους κρατούμενους Φυσική.

Ποιος δεν συγκλονίστηκε μπροστά στο μεγαλείο αυτών των αγωνιστών που, όπως φαίνεται στις σχετικές φωτογραφίες, βάδιζαν προς το θάνατο αλύγιστοι, αγέρωχοι, με σηκωμένες τις γροθιές, με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα.

Και έρχονται στο μυαλό μας και οι δικοί μας, οι Καρδιτσιώτες ήρωες και ηρωίδες, που κουβαλώντας ένα βαρύ ιστορικό φορτίο δίνουν τη δική τους απάντηση σε όλους όσους ξαναγράφουν την ιστορία, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τους, που επιχειρούν να εξισώσουν τον κομμουνισμό με το φασισμό, που διαστρεβλώνουν ή αποκρύπτουν από τη νεολαία την ιστορική αλήθεια πως την Ελλάδα λευτέρωσαν το ΕΑΜ, η ΕΠΟΝ, ο ΕΛΑΣ.
Και δεν γίνεται λόγος μόνο για τους επώνυμους, για τους πρωτοπόρους ηγέτες του λαϊκού κινήματος που με τις στρατιωτικές τους ικανότητες καταξιώθηκαν στη συνείδηση του λαού της περιοχής μας σαν πρωτεργάτες των νικηφόρων αντιφασιστικών συγκρούσεων στα Άγραφα, στη μάχη της σοδιάς στον κάμπο, στην απελευθέρωση της Καρδίτσας από τους Ιταλούς το 1943 και από τους γερμανούς - μετά την ανακατάληψη της -το Σεπτέμβρη του 1944.

Ο λόγος γίνεται για εκείνους και εκείνες που η αστική ιστοριογραφία θολώνει ή αλλοιώνει τη θυσία τους. Πόσο γνωστή είναι η περίπτωση της μάνας από τα Κανάλια που κουβαλούσε το ακέφαλο παιδί της, τη Λεμονιά Μανώλη, θύμα του τυφλού ναζιστικού βομβαρδισμού τον15/Αύγουστο του 44 προκειμένου να… το σώσει;

Πόσο γνωστή είναι η απάντηση της εγκυμονούσας μαχήτριας του ΔΣΕ Ευτυχίας Σδρόλια στους στρατοδίκες που την καλούσαν να αποκηρύξει το Κόμμα της και τον άνδρα της τον καπετάνιο Μπαντέκο για να γλιτώσει το απόσπασμα;

Ή η στάση της Βάγιας Ράγια από τον Παλαμά που χαθηκε με το μωρό της και τη 18χρονη κόρη της στο πέρασμα της Νιάλας τον Απρίλη του 1947;
Γιατί άραγε μένουν κρυφά από τη νεολαία και όχι μόνο τα γράμματα και οι τελευταίες στιγμές της κομμουνίστριας Παλαμιωτισσας δασκάλας Βαγγελίτσας Κουσιάντζα, όπως και άλλων στελεχών του ΚΚΕ που εκτελέστηκαν στη Ξηριωτισσα στη Λαμία;

Πόσο είναι γνωστό πως ο Πολύβιος Κολοβός από το Φανάρι ήταν ο πρώτος που εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας ή πως ο τελευταίος νεκρός του ταξικού αγώνα 1946-49 στην περιοχή μας ήταν ο 23χρονος ΕΠΟΝιτης Φώτης Παλλιόπουλος (Σκορδάρας) από το Φανάρι (7/3/1952);

Όλο αυτό το πάνθεο των ηρώων που δεν δείλιασαν μπροστά στα πολυβόλα ή στα στρατοδικεία, που δεν υποχώρησαν στις πολύμορφες πιέσεις και εκβιασμούς, ήταν οι άνθρωποι της εποχής τους.Απλοί άνθρωποι της δουλειάς που έγιναν σύμβολα ηρωισμού και αυτοθυσίας. Άνθρωποι που δήλωσαν παρών στον κάλεσμα της εποχής τους, αφού κάθε εποχή γεννά το δικό της ηρωισμό, από όσους πάνε κόντρα στο ρεύμα, όσους επιμένουν να βγάζουν συμπεράσματα από την ιστορία, που δεν υποτάσσονται στο "δεν αλλάζει τίποτα", που παλεύουν για να αλλάξουν τα πάντα.

Είναι σύμβολα των καιρών μας που μας κάνουν περήφανους για τη στάση τους, για τη λεβεντιά τους για τη σιγουριά για το δίκιο του αγώνα τους.Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως αυτό το χαμόγελο και αυτόν τον ουρανό κανείς δεν μπορεί να τους τον πάρει»

Αποτελεί πράγματι ιστορική κατάκτηση η ταυτοποίηση του ονόματος των εκτελεσμένων με τα πρόσωπά τους. Αναγκαίο συμπλήρωμα του πλούσιου ιδιαίτερου βιογραφικού του καθενός, λαμπρή ψηφίδα στην ατομική και συλλογική διαδρομή τους αλλά και ο μπούσουλας και το καμάρι των απογόνων τους και των επόμενων γενιών.

Ιδιαίτερα τώρα τις δύσκολες μέρες της πολεμικής προετοιμασίας και της εμπλοκής της χώρας μας στους ΝΑΤΟικους σχεδιασμούς που με την ευθύνη της κυβέρνησης και των άλλων αστικών δυνάμεων ο ελληνικός λαός καλείται να γίνει ταυτόχρονα θύτης και θύμα, να σκοτώνεται και να σκοτώνει αδιαμαρτύρητα, μπορεί να εμπεδώσει καλύτερα τις ηθικές αξίες και τα πανανθρώπινα ιδανικά εκείνων των ανθρώπων.

Όλους αυτούς τους χιλιάδες ήρωες το ΚΚΕ τιμάει με κάθε τρόπο, με μνημεία, με μουσεία αλλά κυρίως με την καθημερινή του πάλη ώστε να γίνεται Κόμμα δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της ιστορίας για το Σοσιαλισμό, όπως ήταν ο τίτλος του 22ου Συνεδρίου που ολοκληρώθηκε πριν ένα μήνα περίπου.

Ανάλογη πρωτοβουλία παίρνουμε και στην Καρδίτσα με την ανέγερση μνημείου τιμής και μνήμης των 2500 κομμουνιστών και άλλων πρωτοπόρων αγωνιστών του λαού από 105 χωριά του νομού μας που εντάχθηκαν και πολέμησαν μέσα από τις γραμμές στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ, στον ΔΣΕ, συνολικά στην ηρωική δεκαετία του ’40.

Αγωνιστές που κατάγονται από το νομό μας και έπεσαν σε διάφορες μάχες εντός και εκτός του νομού, εκτελέστηκαν ή πέθαναν στις φυλακές ή σκοτώθηκαν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις σε βάρος του άμαχου πληθυσμού την περίοδο της δεκαετίας του 40 (βομβαρδισμοί, αντίποινα κλπ).
Πρόκειται για μια επίπονη διαδικασία έρευνας, καταγραφής και επιβεβαίωσης αυτών των ονομάτων που σήμερα έχουν απογόνους, συγγενείς, συγχωριανούς.

Παραμένει ακόμα μετέωρη η εφαρμογή της απόφασης της δημοτικής αρχής για την παραχώρηση του χώρου για την ανέγερση, παρά το γεγονός ότι το ζητούν με αποφάσεις τους δεκάδες φορείς και εκατοντάδες συμπολίτες μας που για τους δικούς τους λόγους και ανεξάρτητα πολιτικών και ιδεολογικών προσανατολισμών καλούν τη δημοτική αρχή να υλοποιήσει την244/2023 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και την 644/2024 εισήγηση της δημοτικής Επιτροπής που ενέκρινε το αίτημα του ΚΚΕ και να προσδιορίσει την ακριβή έκταση του χώρου ανέγερσης στην περιοχή του Υδατόπυργου στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής .

Διδασκόμαστε από το παράδειγμα των 200 της Καισαριανής, των 2500 της περιοχής μας αλλά και χιλιάδων ακόμα κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών. Εμπνεόμαστε από το απαράμιλλο θάρρος τους να σταθούν μπροστά στο θάνατο με βλέμμα καθαρό, με το χαμόγελο στα χείλη, με την γροθιά υψωμένη.
Η μεγαλύτερη τιµή στους ηρωικούς αγώνες του λαού µας είναι ο αγώνας σήµερα για να γίνουν πράξη τα ιδανικά και οι σκοποί όσων θυσιάστηκαν. Σήµερα οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους προετοιμάζουν τους λαούς ότι θα επιστρέφουν φέρετρα από τις πολεµικές επιχειρήσεις, εντείνουν την εκμετάλλευση και την καταστολή απέναντι στο εργατικό - λαϊκό κίνηµα. Σήμερα λοιπόν εντείνουμε την πάλη μας ενάντια στο άδικο και βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα.

Το ΚΚΕ έχει εμπιστοσύνη στη δύναµη της ταξικής πάλης, στο δίκιο του αγώνα για τη νέα, τη σοσιαλιστική κοινωνία.
Αυτός είναι ο κόσµος «στο µπόι των ονείρων και των ανθρώπων»!

Αστέρης Χαλάτσης

μέλους της ΤΕ Καρδίτσας του ΚΚΕ