"Φαινόμενα λεοφωρείου" πλήττουν του Νέους Αγρότες ^Κύριο

Όσοι είναι από έξω φωνάζουν «κάντε ένα βήμα πιο μέσα, να μπούμε και εμείς»

Οι ήδη επιβιβασθέντες μουρμουρίζουν «άντε οδηγέ, ξεκίνα, δεν βλέπεις ότι δεν χωράνε άλλοι; Παστωθήκαμε».

Οι γύρω σχολιάζουν «Αν δεν μπουν τώρα, θα χάσουν την δουλειά τους» αλλά και «είναι αδύνατον να ταξιδέψει κάποιος με αυτές τις συνθήκες, παστωμένος»

Ίσως και κάποιοι ψύχραιμοι παρατηρητές μπορούν να εντοπίσουν διαχρονική ανικανότητα των υπευθύνων (εκλεγμένων ή διορισμένων) να σχεδιάσουν μακροχρόνια για να υπάρξουν επενδύσεις για στόλο αυτοκινήτων ή για σχεδιασμό τέτοιο ώστε να μην απαιτούνται τόσο πολλές μετακινήσεις από τόσους πολλούς. Άλλοι πάλι μπορούν να διαπιστώσουν «αυτονόμηση» ή «συντεχνιασμό» των υπευθύνων υλοποίησης. Οι αρμόδιοι πέτυχαν να μισθοδοτούνται για να υπάρχουν, για να έχουν τις εργατικές τους διεκδικήσεις, για να παίρνουν παχυλούς (συγκριτικά με την εξυπηρέτηση) μισθούς, για να παίρνουν τα αυτοτελώς φορολογούμενα επιδόματα, για να έχουν ποιότητα εργασιακού χώρου, για να έχουν κατασκηνώσεις για τα παιδιά τους, για να έχουν σωστή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, για να πάρουν εφάπαξ, για να συνταξιοδοτηθούν ασφαλώς.

Αν μάλιστα στη ίδια γραμμή εξυπηρετούν μπλε ή πράσινα λεοφωρεία, οι πρασινοσκεφτόμενοι δεν θέλουν να μπουν πολλοί στο μπλε λεωφορείο, για να μείνουν πολλοί διαμαρτυρόμενοι στην στάση χωρίς δυνατότητα μετακίνησης και να παρακαλούν το επόμενο πράσινο λεωφορείο να έρθει πιο γρήγορα. Έτσι οι ικανοποιημένοι επιβάτες του μπλε λεωφορείου θα είναι λίγοι και θα υπάρχουν πολλοί που θα ευλογούν τον Θεό που τους έστειλε ένα πράσινο λεωφορείο.

Και εάν δεν υπάρχει κόκκινο λεωφορείο, αλλά μόνο μερικές θέσεις κόκκινες, οι κοκκινοσκεφτόμενοι κάνουν ότι μπορούν για να είναι διαμαρτυρόμενοι όσοι πιο πολλοί μπορούν, να μην κινούνται τα λεωφορεία, και όλοι να είναι εναντίον των σταθμαρχών, των επενδυτών, των σχεδιαστών κλπ. Από την άλλη υποστηρίζοντας απίθανες διεκδικήσεις για τους οδηγούς δημιουργούν κατάσταση ισοδύναμη με ανεπάρκεια λεωφορείων. Έτσι απλά για να διαμαρτύρονται περισσότεροι, ελπίζοντας ότι θα μπορέσουν ίσως κάποτε να δρομολογήσουν, έστω και πειρατικά, έστω και έξω από την γραμμή, έναν κόκκινο αυτοκίνητο στην ίδια περίπου διαδρομή.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι δουλειές δεν θα γίνουν και δεν θα παραχθεί πλούτος, και όλοι θα γίνουν φτωχότεροι, αλλά ακόμα και έτσι οι πρασινοσκεπτόμενοι νομίζουν ότι ίσως ένα νέο πράσινο λεωφορείο θα δημιουργήσει την ελπίδα, στους περιμένοντες επιβάτες, ότι θα τους σώσει.

Εν τω μεταξύ οι επιβάτες δεν θα μετακινηθούν. Οι δουλειές δεν θα γίνουν, αλλά οι σταθμάρχες των πολιτικών λεωφορείων θα έχουν δουλειά, ίσως μάλιστα μερικοί να τους παρακαλούν να γίνει κάτι για να έρθει ένα νέο λεωφορείο γρήγορα, και έτσι θα φαντάζουν περίπου σαν σωτήρες.

Έτσι με ενδιαφέρον παρακολουθούν οι νοήμονες πολίτες, τους προσκείμενους πολιτικά στο σήμερα κυβερνών ΠΑΣΟΚ συνδικαλιστές της ΓΕΣΑΣΕ να φωνάζουν από το Ηράκλειο Κρήτης προς τον … οδηγό (ή μήπως τους έβαλε ο οδηγός) «Δεν χωράνε άλλοι Νέοι Γεωργοί, παστωθήκαμε. Δεν χρειάζεται να μπουν άλλοι και να μας «πάρουν» τον αέρα που αναπνέουμε». Ίσως σε λίγο στρέψουν όσους είχαν εξασφαλίσει «θέση στο λεωφορείο» της Πρόσκλησης 27/1/2009 του Προγράμματος Νέων Γεωργών, εναντίον όσων το όνομά τους αναρτήθηκε στους πίνακες των επιβατών, ή ίσως ακόμα πήραν και μπλε εισιτήριο, που όμως δεν πρόλαβαν να το επικυρώσουν στο μηχάνημα επιβίβασης και διακόπηκε η ενέργεια (το ηλεκτρικό ρεύμα) για λίγο, λόγω εκλογών. Ήταν οι ίδιοι που με ερωτήσεις, επερωτήσεις και ανακοινώσεις στον τύπο και στην Ελληνική Βουλή φώναζαν προς το μπλε, τότε, λεωφορείο ότι πρέπει να τους πάρει όλους οπωσδήποτε. Είναι κατάντια για τους σκεπτόμενους πολίτες, οι ίδιοι οι «συνδικαλιστές» του αγροτικού χώρου να στρέφουν μια ομάδα επαγγελματιών του χώρου (2.500) εναντίον άλλης ομάδας (6.000) επαγγελματιών του χώρου. Είναι ένας άλλος «συνδικαλισμός». Είναι ο εθισμένος στην κρατική επιχορήγηση «συνδικαλισμός».

Θα ήταν εξαίρετη κωμωδία, αν μπορούσε κάποιος να την περιγράψει ψύχραιμα, από έξω. Αλλά είναι πραγματική τραγωδία για την πραγματική ζωή 6.000 περίπου νέων και εξαίρετο παράδειγμα αμοραλισμού και πλήρους απαξίωσης αξιών για τους εφήβους που πιθανόν να ήθελαν να έχουν όνειρα για το μέλλον τους στον αγροτικό τομέα.

0 κωμωδιογράφος αν σκεφθεί δημιουργικά θα μπορούσε να βάλει τους επιβάτες να περιμένουν το λεωφορείο όχι σε μια ενιαία στάση λεωφορείων αλλά σε μπλε, πράσινες, κόκκινες ομπρέλες όπου προσφέρονται ανάλογα με την κομματική οικονομική αντοχή και δυνατότητα «απαλλοτρίωσης» του δημοσίου, πορτοκαλάδες ή/& γεύματα. Το θέατρο θα γινόταν από κωμωδία, μια γελοιογραφία που προκαλεί κλάματα. Κάθε ομοιότητα με πολιτικά κόμματα και περιστασιακές συμπτώσεις δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

Αλλά είναι εμφανέστατη η ανεπάρκεια των εκλεγμένων περιστασιακών υπευθύνων επικεφαλής. Και πέραν των κρίσεων, σκέψεων και αξιολογήσεων είναι απαράδεκτη η χρησιμοποίηση των υποψήφιων Νέων Γεωργών ως ομήρων σε πολιτικά παιχνίδια ή ως αντικειμένων, λόγω ανεπάρκειας της Δημόσιας Διοίκησης (ως συνόλου που περιλαμβάνει το Σύστημα, τους Εκλεγμένους επικεφαλής, τα Διευθυντικά στελέχη, τους Υπαλλήλους ακόμα και τους χρηματοδοτούμενους «συνδικαλιστές»).

Τα παραπάνω γράφτηκαν με αφορμή την αναφορά Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου και το υπόμνημα της ΓΕΣΑΣΕ που αναγράφει «με δεδομένη και την οικονομική στενότητα των δημόσιων οικονομικών, θεωρεί επιβεβλημένη την καταβολή, σε όσους Νέους Γεωργούς έχουν ήδη υπογράψει, όλου του ποσού που προβλεπόταν. Αντίθετα, οι υποψήφιοι που πληρούν τις προϋποθέσεις αλλά δεν έχουν υπογράψει, να θεωρηθούν επιλαχόντες και να ενισχυθούν όταν εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι πόροι». 13/4/2010. paseges.gr

Για την αποτύπωση των σκέψεων, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382.