Βασιλική Μπενέκη: "Ναρκωτικά: η μάστιγα της σύγχρονης εποχής" ^Κύριο

Το άτομο θεωρεί ότι η εξάρτηση είναι ένας τρόπος εκτόνωσης από τα προβλήματα της ρουτίνας και των εσωτερικών συγκρούσεων που αισθάνεται. Πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Ειδικότερα, η χαμηλή αυτοεικόνα- αυτοπεποίθηση του ατόμου, η αδυναμία επεξεργασίας οδυνηρών συναισθημάτων όπως η λύπη, η απογοήτευση, ο φόβος, ο θυμός και η απουσία οράματος στη ζωή οξύνουν το πρόβλημα. Επίσης, η έλλειψη προκαθορισμένων στόχων, η αδυναμία επίλυσης διαφόρων ζητημάτων και το συναισθηματικό κενό το επιτείνουν. Επιπλέον, η έλλειψη στήριξης και κατανόησης από το οικογενειακό περιβάλλον, η απομόνωση από τους άλλους ανθρώπους, το άγχος για επαγγελματική και οικογενειακή αποκατάσταση και γενικότερα ο σύγχρονος τρόπος ζωής συμβάλλουν στην εξάρτηση. Στα ψυχολογικά αίτια επιπλέον εμπερικλείονται η κατάθλιψη και η ανασφάλεια. Επίσης, οι κοινωνικές επιρροές εμπεριέχουν την πίεση από την παρέα των συνομηλίκων και την προσπάθεια αποδοχής του εφήβου και την ένταξή του σε ομάδα. Αυτό σε συνδυασμό με μη υγιή πρότυπα, οδηγεί τους νέους στην χρήση ουσιών. Επίσης, αναφορικά με την έλλειψη στόχων οι έφηβοι δεν διαθέτουν κίνητρα, οράματα ή ευκαιρίες, γεγονός που επιτείνει το φαινόμενο.

Οι συνέπειες της χρήσης ουσιών είναι πολλές και ποικίλλες. Τέτοιες είναι οι σωματικές και ψυχικές , όπως για παράδειγμα οι οργανικές βλάβες, ο εθισμός, η απώλεια μνήμης και οι ψυχιατρικές διαταραχές, ακόμη και παρανοϊκές σκέψεις. Σε αρκετές περιπτώσεις η χρήση ουσιών μπορεί να επιφέρει ακόμη και θάνατο.

Σε ό,τι αναφορά τις κοινωνικές επιπτώσεις, οι διαπροσωπικές σχέσεις διαταράσσονται, υφίσταται έκπτωση της σχολικής και επαγγελματικής πορείας και η παραβατική συμπεριφορά όπως είναι οι κλοπές και η βία αποτελούν συχνό φαινόμενο. Αναφορικά με τις οικονομικές δυσχέρειες της χρήσης ναρκωτικών αυτά συχνά επιφέρουν ένδεια, χρέη και απόγνωση.

Εν σχέσει με τους τρόπους διαχείρισης του προβλήματος η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση από ειδικούς επιστήμονες όπως είναι οι κοινωνικοί λειτουργοί ,μέσω εκπαιδευτικών ημερίδων, διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο ενισχύοντας την κριτική σκέψη των μαθητών και την αντίσταση τους σε κοινωνικές επιρροές. Επίσης, η ενδυνάμωση της οικογένειας μέσω γόνιμου και εποικοδομητικού διαλόγου και η καλλιέργεια κλίματος εμπιστοσύνης αμβλύνουν το φαινόμενο. Επιπλέον η ψυχολογική υποστήριξη και θεραπεία μέσω ειδικών ,η εργασία και η κοινωνική επανένταξη των εξαρτημένων ατόμων εκτονώνουν το πρόβλημα.

Εν κατακλείδει, υπάρχουν και κοινωνικές δομές απεξάρτησης κατά των ναρκωτικών. Βασικές δομές είναι τα διάφορα ΚΕΘΕΑ ανά την επικράτεια( Κέντρα Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων) και ο ΟΚΑΝΑ( Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών.) Επίσης το κέντρο απεξάρτησης 18 άνω στην Αττική επιτελεί σπουδαίο έργο.

Τελικά, το ζήτημα των ναρκωτικών είναι τόσο πολύπλοκο και δυσεπίλυτο που για την διαχείρισή του απαιτείται η συνεργασία πολλών φορέων όπως είναι οι κοινωνικοί επιστήμονες, οι κοινωνικές δομές, η τοπική κοινότητα και οι ίδιοι οι χρήστες. Προπάντων όμως, πρέπει να δίνεται έμφαση στην πρόληψη παρά στην θεραπεία.

Βασιλική Μπενέκη

Κοινωνική Λειτουργός του Κέντρου Κοινότητας Βραγκιανών Δήμου Αργιθέας