Γιώργος Καραβίδας: «Εάλω» τ’ ΑΓΡΑΦΑ; ... και με «κερκόπορτα» τις ΑΠΕ; ^Κύριο

όπως αυτά στη θέση «Αέρας- Αφεντικό», «Προφήτης Ηλίας Οξυάς», κ.λ.π., με τις αναμενόμενες τεράστιες περιβαλλοντικές (και όχι μόνο) επιπτώσεις και καταστροφές να προκαλούν την εμφανή και διαρκώς αυξανόμενη ανησυχία φορέων, απλών πολιτών αλλά και τοπικών κοινωνιών, γενικότερα.

Όσοι, ωστόσο, επιχειρούν να εκφράσουν και ν’ αναπτύξουν τις συγκεκριμένες ανησυχίες και τα αντίστοιχα επιχειρήματά τους, προσκρούουν σε μια συστηματικά και από καιρό άριστα οργανωμένη προπαγάνδα, που παρουσιάζει τα αιολικά «πάρκα» με τις ανεμογεννήτριές τους (αλλά και τις άλλες μορφές ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ή αλλιώς ΑΠΕ) ως την εξ ουρανού, τη μοναδική, τη «σωτήρια» λύση απέναντι στις (από πολλούς επιστήμονες αμφισβητούμενες) συνέπειες της πολυθρυλούμενης «κλιματικής αλλαγής» και της (δήθεν) εξ αυτής ανάγκης για την «προστασία του πλανήτη» και του περιβάλλοντος.

Ειδικότερα, όποιος επιχειρήσει να εστιάσει απλά και μόνο στις αναμενόμενες καταστροφές, που τα ανωτέρω έργα αναμένεται να επιφέρουν στο περιβάλλον (στο όνομα, μάλιστα, της προστασίας του !!!) αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να θεωρηθεί από τους υποστηρικτές τους ως «άνθρωπος των σπηλαίων», «οπαδός της γκαζόλαμπας» αλλά και «αρνητής των αγαθών του πολιτισμού και της ευημερίας». Και, φυσικά, έχει ν’ αντιμετωπίσει και τους γενικούς (αλλά χωρίς απτές αποδείξεις) ισχυρισμούς περί της «προόδου» και της «ανάπτυξης», που δήθεν οι ΑΠΕ προσφέρουν, τις εξαγγελίες για μεγαλεπήβολα έργα, για «επενδύσεις» που θα φέρουν θέσεις εργασίας στον τόπο μας, και πολλά άλλα παρόμοια.

Εκείνο στο οποίο όχι μόνο δεν αναφέρονται αλλά επιμελώς αποσιωπούν και αποκρύπτουν οι υποστηρικτές των ΑΠΕ και των αντίστοιχων έργων είναι κάποιοι σημαντικοί παράγοντες, που καθιστούν αμφίβολη (τουλάχιστο) την αποτελεσματικότητα και, κατ’ επέκταση, τη χρησιμότητα και ωφελιμότητά τους. Παράγοντες που αποτελούν πραγματικά δεδομένα και που δε μπορούν από κανέναν ν’ αμφισβητηθούν.

Αποκρύπτεται, για παράδειγμα, ότι η όποια «παραγόμενη» από τις ανεμογεννήτριες ενέργεια είναι ασταθής και απρόβλεπτη («κουτουρού»), εξαρτώμενη άμεσα από την ύπαρξη, την ένταση, κ.λ.π. του ανέμου, γεγονός που πολύ συχνά και σε συνδυασμό με το ότι η συγκεκριμένη ενέργεια δεν είναι εφικτό ν’ αποθηκευθεί, τις καθιστά άχρηστες όταν τις χρειαζόμαστε, και με αυξημένο κίνδυνο μπλακ άουτ.

Αποκρύπτεται ότι οι ανεμογεννήτριες δε μπορούν να παράγουν «φορτίο βάσης» και να στηρίξουν δίκτυο, με αποτέλεσμα την ανάγκη διαρκούς υποστήριξής τους από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς ή και άλλες συμβατικές μορφές παραγωγής ενέργειας, που είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα όχι μόνο να πετύχουν την απεξάρτησή μας από τα ορυκτά καύσιμα αλλά ούτε καν να μειώσουν, έστω και στο ελάχιστο, την κατανάλωσή τους.

Αποσιωπάται ότι οι ανεμογεννήτριες έχουν ανάγκη από νέα δίκτυα μεταφοράς με αποτέλεσμα να γεμίζει ο τόπος από τους γνωστούς σ’ όλους μας πυλώνες υψηλής τάσης. Ότι δε «ζουν» για πάντα, με αποτέλεσμα τα βουνά μας να γεμίσουν κάποια στιγμή με παντελώς άχρηστα παλιοσίδερα και μπετόν. Ότι οι πραγματικές θέσεις εργασίας των ανεμογεννητριών βρίσκονται εκεί όπου αυτές παράγονται (Γερμανία, Δανία, κ.λ.π.) και όχι στη χώρα μας, όπου περιορίζονται στο ελάχιστο και μόνο για την εγκατάσταση και τη συντήρησή τους.

Αποκρύπτεται ότι οι ανεμογεννήτριες, όπως και όλες οι άλλες ΑΠΕ, αυξάνουν κατακόρυφα την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος, τόσο εξαιτίας των «επιδοτήσεων» και των εγγυημένων τιμών με τις οποίες ο διαχειριστής του «συστήματος» απορροφά την όποια «παραγόμενη» από τις ΑΠΕ ενέργεια - προκειμένου να κερδίζει το «κάτι τις» ο ιδιοκτήτης «επενδυτής» τους – όσο και της ανάγκης για ταυτόχρονη, προκειμένου να επιτευχθεί η με ασφάλεια ηλεκτροδότηση, υποστήριξή τους από θερμοηλεκτρικούς σταθμούς ή άλλες συμβατικές μορφές παραγωγής ενέργειας (π.χ. φυσικό αέριο).

Καμιά αναφορά, επίσης, από τους υποστηρικτές των ΑΠΕ στην επ’ αόριστον δέσμευση και υποθήκευση του τόπου μας και του φυσικού του πλούτου, που αυτές συνεπάγονται, υπέρ των «επενδυτών» τους. Αλλά ούτε και στις συνεχιζόμενες αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών και των φορέων τους, που τελευταία, μάλιστα, έχουν λάβει και πανελλαδική διάσταση και εντείνονται όλο και περισσότερο με τη σκέψη πως όλοι τους βρέθηκαν προ τετελεσμένων και πως όλα σχεδιάστηκαν κάτω από την πλήρη άγνοια, την έλλειψη ενημέρωσης αλλά και οποιασδήποτε διαβούλευσης.

Πλήρης και η παραπληροφόρηση σχετικά με τα ανύπαρκτα, στην πράξη, «ανταποδοτικά» έργα και «αντισταθμιστικά» οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες αλλά και τους ίδιους τους καταναλωτές. Και αρκεί εδώ ν’ αναλογιστεί κανείς τις πάμπολλες κατά καιρούς διαμαρτυρίες τοπικών αρχόντων για τη μη είσπραξη έστω κι αυτών των πενιχρών δικαιούμενων «αντισταθμιστικών» αλλά και την τελευταία απόφαση του αρμόδιου Υπουργού (ΥΠΕΝ), το έτος 2017, με την οποία μοιράζονται 17,6 εκατ. ευρώ, ως δικαιούμενα κατά το νόμο αντισταθμιστικά οφέλη από ΑΠΕ για τα έτη 2010 μέχρι και 2014, σε 376.000 δικαιούχους καταναλωτές. Αν υπολογίσετε, θα διαπιστώσετε ότι αντιστοιχούν μόλις 9,36 ευρώ το χρόνο για κάθε καταναλωτή!!! Ναι, αυτά είναι τα πραγματικά «αντισταθμιστικά» για τα οποία ξεπουλιέται ο τόπο μας….

Και, βέβαια, ποτέ και από κανέναν δεν έγινε έστω και η παραμικρή σύγκριση για τη σχέση μεταξύ κόστους (περιβαλλοντικού, κοινωνικού, οικονομικού, κ.λ.π.) από την εγκατάσταση και τη λειτουργία των ανεμογεννητριών (αλλά και των άλλων ΑΠΕ) και του όποιου αντίστοιχου οφέλους απ’ αυτές, ώστε ν’ αποδειχθεί η πραγματική ή μη ωφελιμότητα και χρησιμότητά τους, τόσο για τους ίδιους τους καταναλωτές και τις τοπικές μας κοινωνίες όσο και για την εθνική μας οικονομία, γενικότερα.

Αναμφίβολα, λοιπόν…. αμφίβολης (τουλάχιστο) αποτελεσματικότητας για το πρόβλημα της ενέργειας αλλά κι γι’ αυτό της πολυθρυλούμενης «κλιματικής αλλαγής» το «φάρμακο» που ακούει στ’ όνομα ΑΠΕ, συμπεριλαμβανομένων των αιολικών πάρκων με τις ανεμογεννήτριές τους. Αλλά, ένα φάρμακο το δίνεις στον ασθενή μόνο αν και όταν είσαι σίγουρος για την αποτελεσματικότητά του. Αν το χορηγείς γνωρίζοντας την αναποτελεσματικότητα ή, έστω, το αμφίβολο της αποτελεσματικότητας, απλά διαπράττεις ΕΓΚΛΗΜΑ!!!!

Παρά ταύτα, κάποιοι και στο τόπο μας, παρότι γνώριζαν και γνωρίζουν την αναποτελεσματικότητα των ΑΠΕ (ορισμένοι το έχουν αποδεχθεί και δημοσίως!!!), προώθησαν και προωθούν τις συγκεκριμένες «επενδύσεις», όπως τις κατονομάζουν, χωρίς καμία ενημέρωση και ενάντια στη θέληση των τοπικών κοινωνιών. Και κάποιοι άλλοι επιλέγουν «ν’ αναπτύξουν», όπως δηλώνουν, τον τόπο μας (συμπεριλαμβανομένου και του χωριού μου, της Οξυάς) με τέτοιου είδους «επενδύσεις», κατηγορώντας όσους διαφωνούν μ’ αυτές ως «άσχετους» και «παραπληροφορημένους», και με τους ίδιους (ως άλλοι «σχετικοί» και «ορθά πληροφορημένοι») να συγκρίνουν τη ζημιά από τα αιολικά πάρκα με την απλή ζημιά που μας προκαλεί η …..χρήση του κινητού μας τηλεφώνου!!!! Και, βέβαια, κανείς εξ αυτών δεν είχε σε κανένα προεκλογικό του πρόγραμμα παρόμοιες εξαγγελίες. Άλλα έλεγαν και άλλα έταζαν για τις ψήφους μας. Απ’ όλους αυτούς, λοιπόν, κινδυνεύουν σήμερα να καταστραφούν ΑΣΚΟΠΑ και στο βωμό της κερδοσκοπίας κάποιων και τ’ αγαπημένα μας ΑΓΡΑΦΑ, όπως και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα βουνά (και όχι μόνο) της χώρας μας.

ΟΧΙ, δε δηλώνω πολέμιος των ΑΠΕ. Απλά, για όλους τους λόγους που προανέφερα (και που επιμελώς, επαναλαμβάνω, αποκρύπτονται από τους υποστηρικτές τους), αμφισβητώ την αποτελεσματικότητα (περιβαλλοντική, ενεργειακή, οικονομική, κ.λ.π.) και, κατ’ επέκταση, την αντίστοιχη χρησιμότητα και ωφελιμότητά τους, εδικά αν αυτή συγκριθεί με το κόστος (περιβαλλοντικό, οικονομικό, κοινωνικό) εγκατάστασης και λειτουργίας τους. Και θα πάψω να τις αμφισβητώ μόνο ΑΝ και ΟΤΑΝ οι ΑΠΕ καταφέρουν να σταθούν τουλάχιστο ισάξιες των σημερινών συμβατικών μορφών παραγωγής ενέργειας, να τις υποκαταστήσουν πραγματικά και όχι στα λόγια και να εγγυηθούν ότι, από μόνες τους και χωρίς καμία άλλη υποστήριξη, μπορούν, όπως υπόσχονται, να ηλεκτροδοτήσουν «καθαρά», φτηνά και με ασφάλεια. Να μπορούν από μόνες τους, ν’ αποτρέψουν, όπως διακηρύττουν, τον κίνδυνο επιστροφής στη «γκαζόλαμπα», να εξασφαλίσουν τη λειτουργία μιας επιχείρησης, του κλιματιστικού μας, του κινητού μας, κ.λ.π.. Και τότε θα είμαι και πρόθυμος ν’ αποδεχθώ για χάρη τους και τις όποιες πραγματικά ΑΝΑΓΚΑΙΕΣ επεμβάσεις και στο περιβάλλον.

Μέχρι τότε, όμως, συντάσσομαι πλήρως σε κάθε αγώνα, τοπικό ή και ευρύτερο, για την ορθή και πλήρη ενημέρωση των συμπολιτών μου αλλά και την ανάσχεση της, μέσω των ΑΠΕ και χάριν της κερδοσκοπίας ορισμένων, περιβαλλοντικής, οικονομικής, κ.λ.π. αλλά και άσκοπης καταστροφής του τόπου μου και άλωσης του φυσικού του πλούτου.

Γιώργος Δ. Καραβίδας

δημότης Μουζακίου, Ταξίαρχος (ε.α.) Νομικού Σώματος Ε.Δ,
ιδρυτικό μέλος του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων και του Σωματείου «Περιβαλλοντική Κίνηση ‘Εξόρμηση για την Προστασία του Χωριού της Οξυάς’»