Εκτίμηση του προπονητή Στ. Μεϊμάρογλου για το μεγάλο τελικό του Μουντιάλ Γερμανίας - Αργεντινής ^Κύριο

Από την αρχή της διοργάνωσης, είχα αναφέρει (και δικαιώθηκα), για την ομάδα της Αργεντινής, ότι το δυνατό της σημείο, δεν είναι ο Μέσι, αλλά τό ότι είναι, μια “κωλοπετσωμένη” ομάδα, που ξέρει να μπλοκάρει τον αντίπαλο, ξέρει να πηγαίνει το μάτς εκεί που θέλει, να σπάει τον ρυθμό και τα ατού, του αντιπάλου, και μετέπειτα, αν βρεθούν σε καλή μέρα τα επιθετικά ατού της, και φυσικά και ειδικά, ο Μέσι, να παίρνει τις νίκες - προκρίσεις. Και έτσι και εγέννετο μέχρι τώρα.

Εδώ όμως θα βρει απέναντι της, την Γερμανία, που είναι μεγάλη "μαστόρισσα" σε αυτό που λέμε, ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο! Αναφορικά για την ομάδα της Γερμανίας, οφείλω να πώ ότι την περίμενα, πολύ καλύτερη! Πολύ ανώτερη, απο αυτό που μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει! Όμως ακριβώς, επειδή είναι Γερμανία, κατάφερε, και πέτυχε το ακατόρθωτο, και έκανε στο φετινό Μουντιάλ, την μεγαλύτερη νίκη της, όλων των εποχών της! Και αυτό από μόνο του, την κατατάσσει, φαβορί, για την αναμέτρηση του τελικού με την Αργεντινή. Από πλευράς πιθανοτήτων λοιπόν, δίνω ένα μικρό προβάδισμα, στην Γερμανική ομάδα. Ένα 55% υπέρ της και 45% κατά της. Είναι αμφίρροπος τελικός. Μια τιτανομαχία, που κάθε λεπτομέρεια θα παίξει τον σημαντικό ρόλο της. Ξέρω ότι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών, ο Ντιέγκο Μαραντόνα, (επειδή παρακολουθώ τις εκτιμήσεις του), έχει μεγάλο σεβασμό προς την Εθνική Γερμανίας, και δεν είναι τυχαίο αυτό.

Ο δάσκαλος, πάντα ξέρει κάτι παραπάνω. Κάποτε ρώτησαν τον απόλυτο Θεό του λαϊκού μας τραγουδιού, τον Στέλιο Καζαντζίδη, ποιόν θεωρεί καλύτερο τραγουδιστή, και εκείνος απάντησε, αφοπλιστικά, ότι, ο δάσκαλος του, το πρότυπο του, πρέπει και επιβάλλεται να είναι οδηγός και φάρος και ίνδαλμα. Και φυσικά, ανέφερε τον τιτάνα, Πρόδρομο Τσαουσάκη, ως ανώτερο και δάσκαλο του!

Έτσι και ο Μαραντόνα, ανέφερε για τον Λόταρ Ματέους, τα καλύτερα, και ότι τον θεωρεί πανμέγιστο ποδοσφαιριστή. Ο Μαραντόνα λοιπόν, σέβεται, εκτιμά, και "φοβάται" τους Γερμανούς. Και αυτό δεν είναι τυχαίο, έχει την σημασία του. Την ουσιαστική και σημαντική, σημασία του! Στόν μεγάλο τελικό, υπάρχουν για τον Στέφανο Μεϊμάρογλου, τρείς εκδοχές. Οι δύο είναι υπερ των Γερμανικών πάντσερ, και η μία των σαμποτέρ, Αργεντίνων!

Πάμε να τις δούμε λοιπόν: 1η Εκδοχή: Απόλυτη κυριαρχία στον αγωνιστικό χώρο, των Γερμανών, επίτευξη γκολ, σχετικά νωρίς, και μετέπειτα, εύκολη, ή δύσκολη, (μικρή σημασία έχει) επικράτηση των Γερμανών, και κατάκτηση του τροπαίου, για μία ακόμη φορά! 2η Εκδοχή: Ισορροπημένο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων, αίμα και άμμος και σφαγή από μαρκαρίσματα δυνατά, ιδιαίτερα στην μεσαία γραμμή, όμως στο κρίσιμο σημείο του αγώνος, είτε στην κανονική διάρκεια του αγώνος, είτε στην παράταση, η Γερμανική ομάδα, θα βρει, με τις σαΐτες που έχει για επιθετικούς της, την λύση, και το χρυσό γκολ θα έρθει για να δώσει την λύτρωση για αυτούς, και να σηκώσουν στο τέλος, και πάλι το Κύπελλο! 3η Εκδοχή: Να μπορέσει η Αργεντινή, να μπλοκάρει την Γερμανική ομάδα, να πετύχει ίσως, και κάποιο γκόλ, και το ματς να το πάρουν, πολύ δύσκολα οι Αργεντίνοι. Είτε στην κανονική διάρκεια του αγώνος, είτε στην παράταση είτε στα πέναλτι. Αν πάει το ματς στα πέναλτι, θα είναι μεγάλο κατόρθωμα για τους Λατίνους.

Αυτές είναι οι τρείς εκδοχές που δίδω για τον τελικό. Μικρό προβάδισμα για την Γερμανική ομάδα, που οι παίκτες της, θα έχουν την ευκαιρία, να πάρουν για 4η φορά το τρόπαιο, και να αλλάξουν την ιστορία του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Αυτοί οι παίκτες, διέλυσαν έναν μύθο. Διέλυσαν αυτό που έντεχνα, διάφοροι, "ειδικοί" του χώρου, έχουν χρόνια τώρα, περάσει στους Έλληνες φιλάθλους, ότι Βραζιλία, σημαίνει, Πελέ, Ζαϊρζίνιο, Ζίκο, Σώκρατες, Μπεμπέτο, Τοστάο, Ρονάλντο, και άλλα ιερά τέρατα.

"Ξέχασαν" συνειδητά, οι ασυνείδητοι, να πουν, ότι η Βραζιλία, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, προσπάθησε να γίνει κάτι σαν Ευρωπαϊκή ομάδα, έχασε έτσι την ταυτότητα της, και τα ατού της. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν να φτάσει στο σημείο, όχι να τρώει περπατητά, (7) γκολ, από την Γερμανία, αλλά, κάτι πολύ χειρότερο, να κάνουν οι παίκτες της καθυστέρηση, και να πετάνε της μπάλες στην Αλάσκα, στο ματς, ας πούμε με την Κολομβία!

Να επανέλθω στον τελικό, και να πω, ότι ασφαλώς θέλω να νικήσει ο καλύτερος. Και να προσθέσω, ότι για μένα, η καλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα που πέρασε, και που απέδωσε το απόλυτο ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, ήταν η Εθνική Γερμανίας, του 1990, η οποία, την σημερινή Εθνική Γερμανίας, θα την κατάπινε για πλάκα. Επίσης, για μένα, καλύτερος παίκτης του Μουντιάλ 2014, είναι ο γκολκίπερ Νόϊερ! Όσο για τον Μέσι; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα! Όχι για να φτάσει τον Μαραντόντα. Αυτό δεν θα γίνει ποτέ! Απλά. Αν κατακτήσει με την ομάδα του το Κύπελλο, το Μουντιάλ δηλαδή, γίνεται υποστράτηγος, και ξεφεύγει, από άλλους μεγάλους παίκτες, δεν συγκρίνεται πια με αυτούς. Όπως τον Κριστιάνο Ρονάλντο, και άλλους κορυφαίους σύγχρονους παίκτες. Είναι ο καλύτερος παίκτης της εποχής του, αναμφισβήτητα, για να κοιτάξει όμως στα μάτια, Πασαρέλα, Κέμπες, Αρντίλες, πρέπει να πάρει τουλάχιστον δύο Μουντιάλ. Ιδού η Ρόδος, ιδού και τα Γερμανικά "σκυλιά"...

Στέφανος Μεϊμάρογλου

προπονητής ποδοσφαίρου