Θανάσης Μαλέτσικας: Αυτοδιοικητικές εκλογές: Ο αγώνας για το …"Ύψωμα 837"

Θεωρίες, κανόνες και τακτικές  της πολεμικής τέχνης έχουν υιοθετηθεί και  προσαρμοστεί κατάλληλα, ώστε να εφαρμόζονται σε πολλούς τομείς της κατά τα άλλα ειρηνικής ζωής μας. Και ας μην γίνεται αυτό αντιληπτό από  όλους!

Πως θα μπορούσαν λοιπόν, όλα τα προαναφερθέντα να απουσιάζουν και από έναν προεκλογικό αγώνα, όταν οι εμπλεκόμενοι,  ενστικτωδώς συμπεριφέρονται  πέραν των άλλων και ως πολεμιστές!

Με ανάλογους λοιπόν  όρους θα επιχειρηθεί μία προσέγγιση/ ανάλυση του προεκλογικού αγώνα στον Δήμο Λίμνης Πλαστήρα, για την …κατάληψη του <<Υψώματος 837>>  στο οποίο ΄΄στεγάζεται΄΄ το Δημαρχιακό Αξίωμα. Ένα αξίωμα το οποίο κατέχει και διεκδικεί για έκτη (6^η)  θητεία  ο νυν Δήμαρχος.  

Και ώ τι σύμπτωση!  Έξι (6) είναι και ο συνολικός αριθμός των επιχειρούντων την αποδόμησή του. Πρόκειται μάλιστα για πρώην έμπιστα άτομα της <<φρουράς>> του  και προσωπικοί του φίλοι! Μάλιστα οι 4 εξ αυτών είναι και <<αυτοδιοκητικά τέκνα>> του. 

Απόλυτη δικαίωση για τον Ουώλτ Ουίτμαν (έναν από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς και ποιητές) που είχε πει: <<Αναμφίβολα, οι εχθροί μου μού άξιζαν. Όμως,  δεν ξέρω αν άξιζα τους φίλους μου>>! 

Εν πάση περιπτώσει, προσπερνιέται η ανάλυση αυτής της πτυχής του θέματος λόγω έλλειψης ειδικών γνώσεων,  αλλά … καταγράφεται!

Ιστορικά στους αιώνες, υπάρχουν περιπτώσεις που μαρτυρούν ότι τα κάστρα <<πέφτουν από μέσα>>. Πολύ σωστά. Αλλά  με την προϋπόθεση όμως  της συμμετοχής  τουλάχιστον ενός  …Εφιάλτη! 

Όμως, τις περισσότερες φορές που επιχειρήθηκαν τέτοιες δόλιες καταλήψεις σε κάστρα, που εμπεριέχουν έντονο και το στοιχείο της προδοσίας, αυτές αναχαιτίσθηκαν επιτυχώς και καταγράφηκαν στην ιστορία ως απεχθείς πράξεις! Τα δε ονόματα των προσώπων που τις διέπραξαν είναι τόσο φημισμένα, όσο και των ηρώων.  Αμφότερα δε αποτελούν αντικείμενο ιδιαίτερης ανάλυσης ειδικά στις στρατιωτικές Ακαδημίες.

Μεταφορικά θα  λέγαμε λοιπόν ότι η <<επανάσταση>> στον Δήμο Λίμνης Πλαστήρα για την κατάληψη του  << Υψώματος  837>> άρχισε το 2017.  Εκατό έτη από την Ρωσική Επανάσταση του 1917.  

 Ίσως, οι 6 έμπιστοι <<φρουροί>>, να <<επαναστάτησαν>>  θέλοντας με αυτό τον τρόπο να τιμήσουν την 100^η  επέτειό της! Μάλλον απίθανο.

 Ίσως επειδή τους αφαιρέθηκαν τα αυτοδιοικητικά τους αξιώματα. Αυτό πιστεύει ο λαός.

Πάντως, οι λόγοι που αυτοί επικαλούνται δεν τιμούν αυτούς τους ίδιους.

Από εκείνη την στιγμή λοιπόν άρχισε να στήνεται, και εξελισσόμενο να εμπλουτίζεται, όλο το  προεκλογικό σκηνικό, του οποίου μέχρι σήμερα, και έως τις εκλογές θα είμαστε θεατές.

Στην θέα αυτής της συμπεριφοράς αρχικά των 5 <<φρουρών>> παρακινήθηκε και ο 6^ος <<φρουρός>>.  Επαναστάτησε και αυτός με την σειρά του,  αλλά,  με την σκέψη και την ελπίδα ότι θα ανατεθεί  σε αυτόν η ηγεσία  της <<επαναστατικής ομάδας των 5 >>.

Όμως ο αρχικός σχεδιασμός των 5  ήταν να ηγηθεί ένας εξ αυτών συγκεκριμένος <<φρουρός>> .

Μετά τους πρώτους μήνες της <<επανάστασης>>, ο συγκεκριμένος <<φρουρός>>, ο οποίος σημειωτέον διακρίνεται για την πολιτική του οξυδέρκεια, αποκωδικοποιώντας τα μηνύματα του λαού και διαπιστώνοντας ότι η <<επανάσταση>> αποδοκιμάζεται αντί να επιδοκιμάζεται,  κατάλαβε πλέον  ότι ο αγώνας με αντίπαλο τον <<πολιτικό πατέρα>> του,  είναι ανήθικος και ασύμμετρος.  Με εξαιρετικό ελιγμό λοιπόν απέφυγε την ηγεσία  της <<επαναστατικής ομάδας των 5 >>, αποποιούμενος την βαριά ευθύνη μιας πιθανής ήττας. Η παραμονή του όμως στην ομάδα συνεχίζεται, πιθανόν  για λόγους μόνο και μόνο απλής συντροφικότητας.

Στην συνέχεια η <<επαναστατική ομάδα των 5 >> άρχισε να αναζητεί ηγέτη/επικεφαλή εκτός <<φρουράς>> πλέον. Απευθύνθηκε λοιπόν σε σοβαρό και αξιόλογο πρόσωπο, συγκεκριμένου κομματικού φορέα, με θητεία στην αυτοδιοίκηση, αλλά αυτό ευγενικά αρνήθηκε. Ίσως για λόγους εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό τους.

Αδιέξοδο για την <<επαναστατική ομάδα >> των 5;   Σαφώς και  όχι.

Πάντα την κατάλληλη στιγμή, θα εμφανίζεται το κατάλληλο πρόσωπο, υποδεικνύοντας την φαινομενικά κατάλληλη λύση, που δίνει διέξοδο στο αδιέξοδο. Πάντα θα καιροφυλακτεί κάποιος. Φυσικά και με το αζημίωτο. Όλοι μας θυμόμαστε τον απεχθή ρόλο που υποδυόταν στον ελληνικό κινηματογράφο ο αείμνηστος και καλοκάγαθος ηθοποιός Αρτέμης Μάτσας!  

Καθ΄ υπόδειξη λοιπόν αυτού του …κάποιου,  και  με αντάλλαγμα την υποστήριξή του για την είσβολή του  στο <<Ύψωμα 101>>,  επιτέλους βρέθηκε το άτομο που θα έπαιζε τον ρόλο του ηγέτη/επικεφαλή!

Και ενώ συνέβαιναν τα παραπάνω με απόλυτη μυστικότητα, ο 6^ος  <<επαναστάτης φρουρός>> επί ματαίω ανέμενε το νεύμα να ηγηθεί αυτός των <<επαναστατών>>. Απογοητευμένος από το γεγονός ότι ένα άλλο άτομο ΄΄στρατολογήθηκε΄΄ να αναλάβει την ηγεσία, ανακοινώνει βεβιασμένα την υποψηφιότητά του πιστεύοντας ότι ο λαός θα τον υποδεχθεί ως <<επαναστάτη –μεσσία >>.              

Πολύ σύντομα διαπιστώνει ότι η <<επαναστατική>> του κίνηση για την κατάληψη του << Υψώματος  837>>  δεν τυγχάνει της προσδοκώμενης υποστήριξης από τον λαό. Τότε  αυτός  επαναπροσδιορίζει και  περιορίζει τον στόχο του στον ρόλο του πιθανού ρυθμιστή! Έκτοτε συνεχίζει  έως και σήμερα ως μοναχικός και περιπλανώμενος καβαλάρης …ελπίζοντας!

Στο προεκλογικό σκηνικό, πέραν των <<επαναστατών>> εμφανίσθηκε και  μία άλλη υποψηφιότητα της οποίας τα ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι μεν πολύ καλύτερα των άλλων αλλά η ακούσια ταύτισή της, για αρκετό χρονικό διάστημα με τους <<επαναστάτες>> της αφαίρεσε αρκετά  ποσοτικά  χαρακτηριστικά καθιστώντας την αδύναμη.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά,  ο <<πολιτικός πατέρας>> τους, εκμεταλλευόμενος τον χρόνο και την εμπειρία του, και σε συνδυασμό με  τις αδυναμίες των άλλοτε ποτέ  πιστών <<φρουρών>> του, οργάνωσε πολύ καλά την άμυνά του ενδυναμώνοντας  τα 13 δικά του <<φυλάκια>>,  προετοιμάζοντας έτσι την επίθεσή  του, την κατάλληλη φυσικά στιγμή,   σύμφωνα με την  θεωρία του Σουν Τζου ο οποίος έλεγε: <<Για να μην χάσεις έναν πόλεμο πρέπει να έχεις καλή άμυνα, για να τον κερδίσεις καλή επίθεση>>.

Επίσης, ως θιασώτης και εφαρμοστής της θεωρίας του Μακιαβέλι που είναι, ανέδειξε και επικοινώνησε  επιτυχώς το στοιχείο της προδοσίας και της αχαριστίας που επέδειξαν οι <<επαναστάτες>>, κερδίζοντας την συμπάθεια του μεγαλύτερου μέρους του λαού που μάλλον του εξασφαλίζει και την διοίκηση του <<Υψώματος 837>> για τα επόμενα τέσσερα έτη.  

Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι οι 6 <<επαναστάτες>> δεν προετοιμάσθηκαν, έστω στοιχειωδώς, για αυτή τους την κίνηση. Ανεξαρτήτως εάν ο λόγος της <<επανάστασης>> δικαιολογούσε ή όχι την κήρυξη της. Αυτό τουλάχιστον μαρτυρούν τα  ανεπανόρθωτα πλέον στρατηγικά λάθη που  διέπραξαν:

Ο χρόνος εκδήλωσης της <<επανάστασης>> λειτούργησε υπέρ του αντιπάλου, όχι μόνο διότι του έδωσε τα περιθώρια να αντιδράσει κατάλληλα, αλλά και να προετοιμάσει και την <<Δίκη των έξι>>.  Θα φερθεί ως <<παιδοκτόνος>> απέναντι στα πολιτικά <<τέκνα>> του όταν αυτά επέδειξαν προθέσεις <<πατροκτόνου>> ή θα τα συγχωρήσει;  Πολύ ενδιαφέρουσα η ετυμηγορία αυτής της δίκης!  Οψόμεθα.

Η μη ανάληψη της ηγεσίας της <<επανάστασης>>  τουλάχιστον από έναν εκ των 5,  δηλώνει ατολμία και  έλλειψη προσόντων για τους ίδιους.

Η απουσία ενιαίας στρατηγικής κατέστη εμφανής από τους πρώτους μήνες, διότι οι τακτικές που εφαρμόσθηκαν ήταν θορυβώδεις μεν αλλά ασύνδετες μεταξύ τους δε.

Η έως σήμερα απουσία <<φυλακίων>>  στα περισσότερα από τα 13 καίρια σημεία της περιοχής του Δήμου υποδηλώνει έλλειψη δυνάμεων.  

Τελικώς.

Οι επικαλούμενοι λόγοι εκδήλωσης της <<επανάστασης>>, σε συνδυασμό με την   άγνοια του θεωρήματος:    << Η στρατηγική με τακτικούς ελιγμούς είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για τη νίκη. Οι τακτικοί ελιγμοί χωρίς στρατηγική, είναι ο θόρυβος πριν την ήττα>>,   θα αποτελέσουν  τις κύριες αιτίες  της   αποτυχίας της._

Θανάσης Μαλέτσικας