Θωμάς Κουρκούνας: "Αχ βρε Έλληνες" ^Κύριο

Πριν το ξεκίνημα του Μουντιάλ, όλοι είχαν μια ελπίδα και μια αισιοδοξία –υπέρμετρη αρκετές φορές- για το τι θα κάνει η Εθνική μας στην διοργάνωση… Σχόλια και απόψεις από παντού. Όλοι  είχαν κάτι να πουν. Βλέπετε  το ποδόσφαιρο είναι λαϊκό άθλημα και έτσι  «όλοι» το ξέρουν και όλοι είναι προπονητές, ποδοσφαιριστές  παντογνώστες!! Από τα πιτσιρίκια του δημοτικού σχολείου μέχρι τον παππού με  άνοια στο γηροκομείο!!!

Ο πρώτος αγώνας της Εθνικής μας ήταν απογοητευτικός –για μένα-και σαν αποτέλεσμα, αλλά και σαν γενικότερη εμφάνιση. Πικράθηκα, αλλά όχι μόνο για την ήττα, αλλά για τον τρόπο που ήλθε. Αυτό όμως που με ενόχλησε περισσότερο, ήταν τα σχόλια επωνύμων και ανωνύμων, από την επόμενη μέρα. Ξαφνικά, «άσχετος» ο Γκέκας, «γέρος» ο Κατσουράνης, «ατομιστής» ο Σαμαράς,  «καμένος» ο Σαλπιγγίδης κλπ κλπ κλπ ..

Όλοι, μικροί μεγάλοι είχαν άποψη και μάλιστα καυστική αρκετές φορές. Λίγοι ήταν αυτοί που εξέφρασαν μια πιο ήρεμη και τεκμηριωμένη άποψη και προς τιμή τους χωρίς υπερβολές και χαρακτηρισμούς.

Ελλάς το μεγαλείο σου και με τους παντογνώστες σου. Από το ζενίθ στο ναδίρ η ψυχολογία και το συναίσθημα. Από «γίγαντες και παικταράδες» άσχετοι και γερασμένοι. Από προπονηταράς  ο  Σάντος, άντε να …ξεκουμπιστεί ο «Πορτογάλος!!!

Αιδώς κύριοι !!!!!

Φορέστε πρώτα κοντό παντελονάκι και ποδοσφαιρικά παπούτσια, αγωνιστείτε μερικά χρονάκια στην Α εθνική, πηγαίνετε σε όλες τις σχολές προπονητών και μετά έχετε δικαίωμα να έχετε άποψη. Αλλιώς –για σας – το ποδόσφαιρο είναι, απλά, μια θεατρική παράσταση, ένα θέαμα, που αν θέλεις το βλέπεις, αν δεν θέλεις όχι. Πας στο γήπεδο ή αλλάζεις κανάλι στην τηλεόραση και χαζεύεις άλλο ριάλιτι!!!

Αυτά για τα σχόλια που άκουσα σχεδόν παντού όπου κινήθηκα αυτές τις μέρες .

Προσωπικά πάνω κάτω κάπως έτσι περίμενα την εθνική μας. Είχα σχολιάσει και σε άλλο άρθρο μου τις απόψεις μου για το πώς αγωνίζεται ή το πώς θα αγωνιστεί. Εκείνο  όμως που με ξάφνιασε ήταν η ευκολία με την οποία δέχτηκε τα γκολ και οι αργές αλληλοκαλύψεις  στην αμυντική  της συμπεριφορά. Περίμενα ότι η αμυντική ζώνη της –ειδικά κοντά και μέσα στην μεγάλη μας περιοχή, θα ήταν μπετόν αρμέ. Εκεί διαψεύστηκα. Εξηγήσεις υπάρχουν για όλα  και αυτοί που το ζουν από κοντά, σίγουρα, μπορούν να τα αναλύσουν πιο σωστά  απ τον οποιοδήποτε από εμάς που δεν είμαστε τόσο καιρό πλάϊ τους.

Ένα άλλο σημείο  που θέλω να επισημάνω είναι το εξής… Η στατιστική έλεγε, μεγαλύτερο ποσοστό κατοχής της μπάλας από τους παίκτες μας. Και ρωτώ ..πού όμως;;; μήπως στην άμυνα ή στο κέντρο;;; μήπως η μπάλα πήγαινε μετά από 3 και 4 και 5 επαφές από τον έναν στον άλλον και πολλές φορές παράλληλα και μάλιστα σε πολύ αργό ρυθμό;;;

Ελάχιστες  οι γρήγορες κινήσεις και οι εναλλαγές της μπάλας κοντά και μέσα στην αντίπαλη περιοχή κάτι που έκαναν τέλεια οι Κολομβιανοί στην περιοχή μας  και εκεί  υπήρξε και η διαφορά μας.

Σαν ομάδα οι Κολομβία δεν με έπεισε από το κέντρο και πίσω. Μπροστά όμως  ήταν φωτιά. Σημασία όμως έχει τι κάνουμε εμείς και τι θα κάνουμε στην συνέχεια.

Επόμενος αγώνας με την ταχύτατη Ιαπωνία. Πρόβλεψη μου;; Αν δεν κινηθούμε και εμείς πιο γρήγορα, τότε δεν έχουμε καμία τύχη. Και φυσικά θα πρέπει να κινηθούμε με μεγαλύτερη ταχύτητα και συνδυαστικό παιχνίδι κοντά στην αντίπαλη περιοχή.

Τελειώνοντας έχω να πω κάτι ακόμα ….ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΚΑΜΑΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΟΣΗΜΟ!!! ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗ ΠΟΥ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΚΟΜΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΣΕ ΤΟΣΟ ΨΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ  !!!

ΘΩΜΑΣ ΚΟΥΡΚΟΥΝΑΣ
Καθηγητής Φυσικής Αγωγής
Προπονητής Ποδοσφαίρου