Μενέλαος Παπαδημητρίου: "Ο μυθικός Αχελώος και οι έμποροί του που τον κατέσφαξαν ...και τώρα θέλουν να τον εξαφανίσουν δια παντός ...στο βωμό του κέρδους"

να απολαμβάνουμε τις φιδίσιες περπατησιές του και τις γύρες του, τις απλωσιές του και τις παραλίες του, την πανίδα του και τη χλωρίδα του ένθεν και ένθεν, να γνωρίζουμε την ιστορία του στην αχλύ του χρόνου, να πορευόμαστε αρμονικά μαζί του διαβαίνοντας τα πετρογέφυρα και τα περατάρια, να προσκυνούμε τα Μοναστήρια μας που βρίσκονται στις παράπλευρες όχθες του (Μονή Αγ. Γεωργίου Μυροφύλλου, Παναγία Επισκοπή, Μποτσιώτισσα κ.α), παρά επιχειρούν να τον μετατρέψουν πλήρως σε υδατοδεξαμενές, μη μένοντας στα σαπίζοντα φράγματα της Μεσοχώρας και της Συκιάς για να κερδίζουν οι εμπόροι της δήθεν πράσινης ενέργειας με την κατασκευή και νέου φράγματος, του Αυλακίου…

Εμείς οι Αργιθεάτες με τους αδελφούς Ραδοβιζινούς ΝΑ ΑΓΩΝΑΜΕ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ με τόσα και τόσα Συνέδρια και Ημερίδες και Ψηφίσματα ένθεν και ένθεν της Κοιλάδας Αχελώου και αυτοί το βιολί τους….να μην ορρωδούν προ ουδενός…

Θέλουν να μας ρίξουν κοτσιαλίδια για να φαν αυτοί με χρυσές μασέλες και χρυσά κουτάλια….ΕΛΕΟΣ….

ΑΡΓΙΘΕΑΤΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΑΡΓΙΘΕΑΤΕΣ, παρακείμενοι ΤΗΣ ΚΟΙΛΑΔΑΣ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ και έχοντες τα Χωριά σας, τα σπίτια σας και τα χωράφια σας, τις όποιες εγκαταστάσεις σας, απευθύνομαι πρωταρχικά σε εσάς με πατριωτική αγάπη και σεβασμό αφού με γνωρίζετε και σας γνωρίζω.

Γνωρίζετε πως από μικρό παιδί περνοδιαβαίνω την Κοιλάδα του Αχελώου.

Έχω αυτού πρώτους συγγενήδες, φίλους στενούς και συμπατριώτες που συναγωνίσαμε με κοινούς διαχρονικούς αγώνες για μια καλύτερη Αργιθέα!!!

Έτυχα φιλοξενίας, έφαγα ψωμί στα σπίτια σας, έτυχα και μεγάλων τιμών από Φορείς σας!!!

Συνάμα τους ίδιους δεσμούς έχω και έχουμε με τα αδέρφια μας, τους Ραδοβιζινούς, αφού ο Αχελώος μας ενώνει και δεν μας χωρίζει!!!

Και ως εκ τούτου δεν έδωσα το δικαίωμα, ούτε ανέχομαι και ούτε επιτρέπω σε κανέναν να μου ζητά δήλωση αν είμαι με τους Αργιθεάτες ή με τους αποπερνούς, τους Ραδοβιζινούς – λέτε και δεν είμαστε Συνέλληνες, ένας Τόπος, μια Πατρίδα, δεν έχουμε κοινά προβλήματα και συμφέροντα.

Στη διαδρομή μου είχα το θάρρος της γνώμης μου και με όση μετριοπάθεια και με δίχως προσβολές, με σεβασμό στην αντίθετη άποψη –γνώμη, επιχειρούσα και επιχειρώ να αμπώχνω με όση ένταση την υπόθεση της Αργιθέας και της ευρύτερης όμορης ορεινής περιοχής, που την έβλεπα πάντα και τη βλέπω ενιαία στα προβλήματά της, στις δυνατότητες ανάπτυξής της, στην ιστορία της και στον πολιτισμό της, μαχόμενος εν τοις πράγμασι μέσα από κοινούς αγώνες και όχι από τον καναπέ μου…και βέβαια μη φορώντας και παίζοντας φλουπανίτσα…Δεν ήμουν και δεν θα μείνω μούτος σε τέτοιες υποθέσεις.

Ως εκ τούτου δεν μου επιτρέπεται και δεν σας κάνω καμιά κατήχηση ή πολιτική αγωγή και μην το λάβετε έτσι. Μην επηρεάζεσθε ούτε από εμένα που έχω εκφράσει δημόσια την αρνητική γνώμη μου στην κατασκευή του φράγματος Αυλακίου από τις 22 Σεπτεμβρίου 2021 με ανάρτησή μου, ούτε όμως και από τους εμπόρους των Εθνών…

Απλά δεν μπορώ να καταλάβω (και αυτό να το λάβετε υπόψη) τη συλλογιστική του Κράτους μας και των πολιτικών μας δεκαετίες τώρα να έχουν ξοδέψει κοντά 1 τρισεκατομμύριο σε δραχμές και να σαπίζει το εδώ και 21 χρόνια περίπου τελειωμένο έργο της Μεσοχώρας και να είναι παρατημένο το Φράγμα της Συκιάς και αντί να προχωράμε με αυτά στην ενεργειακή κρίση που μας μαστίζει και εξαθλιώνει να προωθούμε την κατασκευή από ιδιωτική εταιρεία του φράγματος Αυλακίου θυσιάζοντας ό,τι μας απόμεινε από το Θεοπόταμο Αχελώο, το μοναδικό και ομορφότερο τμήμα του.

Ας έδιναν στην ΤΕΡΝΑ, λόγω και της ενεργειακής κρίσης, την αποπεράτωση του Φράγματος Συκιάς μετατρέποντάς το, ακόμα –ακόμα, από μικτό (εκτροπής και υδροηλεκτρικό) σε υδροηλεκτρικό για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της και εμείς να μην απομείνουμε με ένα σεληνιακό τοπίο στον κόρφο μας...

Συμπατριώτισσες και Συμπατριώτες,

περισκεφτείτε μόνοι σας και μέσα από επίσημες διαδικασίες, Αυτοδιοικητικές και άλλων Φορέων και όχι ένας – ένας (όπως τυχόν σας ξακριάζουν) και πάρτε, έστω και καθυστερημένα – εκπρόθεσμα πλέον μετά την απόφαση – γνώμη της Περιφέρειας Θεσσαλίας, τις αποφάσεις σας προτάσσοντας, κατά το δυνατόν, το γενικότερο συμφέρον του Τόπου μας.

Πάντως το αρχαίο ρητό <<ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΦΕΡΟΝΤΑΣ>> να τόχετε στα υπόψη σας.

Επιτρέψτε μου εδώ να κλείσω και να σας παραθέσω ένα ποίημά μου για τον Αχελώο που είχα γράψει το 1990 και συμπεριλαμβάνεται στην ποιητική μου συλλογή << Οδός Αργιθέας – Οδός Ανθηρού >>, (έκδοση Αθήνα 2006 ). Στο τέλος δε να σας παραθέσω από το φωτογραφικό μου αρχείο θέματα από τον Αχελώο.

[ Α Χ Ε Λ Ω Ο Σ
Α χ ε λ ώ ε,
Άσπρε Θεέ κι ασημοκύματε
παιδί του Δούναβη κι αδερφέ
του Άραχθου και του Πηνέα.
Στο διάβα σου το θέρος ζαλίζομαι
αφού
καθρεφτίζοντάς με
μές τα ασημόνερά σου
με θαμπώνεις
στην αντανάκλαση του Ήλιου
όπως τις γρανιτένιες πλάκες στα
ακρόμερά σου.

Μα και στην κατεβασιά σου του
χειμώνα
με κυριεύει ο φόβος στο άκουσμα
και μόνο
του βουητού σου.

Τι άρα είναι ο βόγκος;
Τάχα ψάχνεις ακόμα τ’ αδέρφια τα
χαμένα
για επειδή σε βιάσαμε με
φράγματα
ως του Καστρακιού
και του Αυλακιού
και τώρα της Σκυάς στου Κόρακα
το διόφυρο,
μα και στη Μεσοχώρα;

Ά σ π ρ ε μ ο υ Π ο τ α μ έ κ ι
α θ ά ν α τ ε με το λαμπρό σου
διαμαντένιο φώς.
Εγώ δεν είμαι ο Ηρακλής
του Δία ο δοξασμένος γιός
να σε νικήσω
και τη μνηστή σου Διηάνειρα
γυναίκα μου να πάρω.
Δεν είμαι ο Γήταυρος, ο φοβερός
ο Δράκος που μ’ ένα τίναγμα ουράς
στη μέση θα σε κόψω
το ρού για να σ’ αλλάξω.
Είμαι κι εγώ από τα δώ
παιδί της Αργιθέας,
συνεπαρμένος από Σέ
κι από τον ΄Ασπρο σου γιαλό.

Άσπρε μου, Α σ π ρ ο π ό τ α μ ε
σαν θές μαζί σου πάρε με
στα ορμητικά νερά σου.
Για να διαβώ σε ζάβατα
να περπατήσω λόγγους
μέσ’ στα βουνά, μέσ’ στους
γκρεμούς
στ’ απάτητα φαράγγια.
Όπου πλατάνια και ιτιές,
γραβούλια και μεράντζες
σε προσκυνούνε ΄Ασπρε μου
σ’ αυτό το πέρασμά σου.
Να δώ ζαρκάδια που διψούν
πως σκύβουν να σε πιούνε.
Ν’ ακουρμαστώ την πέρδικα
κι αυτό το περδικούλι
πως τραγουδάν εκεί ψηλά
στα βράχια στο Νεγκόζι
κι ο Σταυραητός πως τα κοιτά,
μα ζάπι δεν τα κάνει.

Θέλω στο Φάγκο σαν περνώ
ν’ ακούω τη φωνή σου,
ν’ ακούω τα κιντέρια σου
και τα παράπονά σου.
Να μολογάς για τις μορφές
Κλεφτών – Καπεταναίων
αυτές του γιού της Καλογρηάς
του Γιώργη Καραϊσκου,
Θύμιου Βλαχάβα και σιμά
του Νικολό Στουρνάρα,
Δίπλα και Τσόγκα και αυτού
του Γιάννη Μπουκουβάλα.
Και μην ξεχάσεις να μου πείς
γι’ αυτόν τον Κατσαντώνη,
για τους Σουλιώτες πού ’πεσαν
απ’ τη Μονή του Σέλτσου
στα ασημένια σου νερά
και μόνο ο Κίτσος γλίτωσε
με τον υγιό του Μάρκο.
Να πείς για τον αντάρτη μας
τον ξακουστό
και Πρώτο του Αγώνα,
τον Άρη Βελουχιώτη,
ποιος ήταν και πως έγινε εδώ
ο άδικος χαμός του.

Θέλω στης Φρούσιας την πλαγιά
κει δά στη Νεραϊδόβρυση
να πιώ νερό και να σταθώ
χορό να στήσω με τ’ εσέ
μα και με τις νεράϊδες.
Στης Καλής Κώμης τη λογγά
και στο Κορακονήσι
στο θρύλο μέσ’ στη Γαλαζιά
τις γύρες να χαϊδεύω.

Να με διαβάσεις ΄Α σ π ρ ε μ ο υ
μέσα απ’ το Βαένι.
Κι εκεί μετά τον Τρίλοφο
και την Κουτσοκαμάρα,
στου Κόρακα το διόφυρο,
σα φεύγεις κι αλαργεύεις
να με αφήσεις ΄Α σ π ρ ε μ ο υ
μαζί με το σακούλι μου
γιομάτο αναμνήσεις.

Κι αν δε μου κάνεις Α σ π ρ ε μ ο υ
αυτά μου τα χατίρια
θα στέκομαι να σε κοιτώ
απ’ του Ανθηρού τον Αηλιά
μα κι από το Γκριλιάγκο.

Ά σ π ρ ε μ ο υ
καίργια σ’ εσένα ακουμπώ
για ημερήσια και νυχτερινά
περάσματα γλιστρώντας
ανάμεσα απ’ τη σύγχρονη εποχή
που στις μασέλες της σε αλέθει.

Ανθηρό, Αυγ. 1990
Μενέλαος Παπαδημητρίου ]

Με σεβασμό και εκτίμηση

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ!!!

Αθήνα, 13.6.2022
ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ